اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| بار دیگر رژیم نابهنگام جمهوری اسلامی، که از آغاز برپائی اش با موسیقی سرِ جنگ داشت و دارد، با اجرای هفتاد و چهار ضربه شلاق بر گُرده ی مهدی یراحی نشان داد که سر سازش با شادی مردم ندارد، امّا غافل از آنکه موسیقی طی قرن ها در جان مردم خانه کرده است و با این اعمال زبونانه نمی توان صدای رسای موسیقی را، در سرزمینی که شعارهای اعتراضی اش هم با موسیقی عجین است، به محاق برد.
عزیزقاسم زاده ||| روز چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ بر تن شریف مهدی یراحی هنرمند آزاده و سرافراز تازیانه هایی فرود آمد از جنس تباهی و سیاهی و ستم که شاهراه آزادی و عدالت را به ما نمایانید. این تازیانه ها گرچه تنی شریف را به سختی نشانه رفت اما نشان رهایی را از چنبره مقاومت و شجاعت و صداقت و شرافت تا غایت ممکن به آنانی آموخت که می خواهند شهروند باقی بمانند نه رعیت! محق باشند نه مکلف! نقاد باشند نه منقاد.
گرچه اجرای شلاق برای هنرمندی که از طریق صدا و شعر خواسته صدای اعتراض باقی بماند، در شان انسان مدرن امروزی نیست و اعتراض و ایستادگی در برابر آن وظیفه همگانی است، اما بیش از همه انتظار می رود خاموشان و صامتان هنر به ویژه هنر موسیقی چشم خود را بر این اتفاق تلخ نبندند. هنرمندانی که این روزها در مجالس تجلیل خود حضوری فعالانه دارند، باید دریابند که نور افکن های افکار عمومی جامعه نسبت به بی تفاوتی ها در این روزگار پر از رنج و شکنجه دلگیر می شود و هنر برای هنر را غایتی بیراه و گمراهانه تلقی می کند.
علیرضا قربانی ||| خواننده موسیقی سنتی ایرانی، ضمن انتشار اثر «اذان» مهدی یراحی در استوری اینستاگرام، شعری از احمد شاملو را در وصف یراحی نوشت: امروز بیشتر از دیروز دوستت میدارم و فردا بیشتر از امروز و این، ضعف من نیست قدرت تو است!
توماج صالحی ||| رپر معترض، در استوری اینستاگرام خود گفت: متأسفانه حکم عصر حجری ۷۴ ضربه شلاق مهدی یراحی، برادر شریف و شجاع مان، اجرا شد. کسی که سراسر زندگیاش افتخار بوده برای این وطن… کسی که همیشه پشتیبان مردمش بوده. البته خود مهدی از قبل قویتر است و آخ هم نگفته. گاهی زخمها آدم را قویتر می کنه، آن هم بستگی به آدمش داره!
نرگس محمدی ||| اجرای حکم شلاق مهدی یراحی، انتقام حمایت او از زنان سرزمین ایران است. شلاق بر بدن مهدی، تازیانهای بر تن زنان سربلند مقاوم ایران و جان شکوفا و قدرتمند این جنبش است. او در کنار زنان معترض و مردم ایستاده است. مهدی یراحی در اعتراض علیه سرکوب صدای زن ایستاد، صدای او باشیم.
کوکب بداغی ||| در آستانهی ههشت مارس روز جهانی زنان و دختران، روز آگاهی مدنی، اندیشه را شلاق زدند، شلاقی به وسعت گیسوان ایران بانو. وطن زخمی شد، روح سوزان آرزو نامش آزادیست، آفتاب را شلاق زدند و من نام تو را فریاد میزنم به انتظار روزهای روشن زیر چتر ماه دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد. برادرم مهدی جرم تو این بود روی زخم های بجا مانده مردم نمک نپاشیدی مرهم بودی معنای واقعی درد را فهمیدی و می دانی این فهمیدن بها دارد، آگاهانه شلاق را به جان خریدی و آبروی هنر شدی. دانستی سمت درست تاریخ ایستادن شرافت و شجاعت میخواهد
آزادی فداکاری می خواهد – چقدر ساده اندیشند آنانی که باور دارند با زخم می توانند صدا را خاموش کنند. به قول فروغ تنها صداست که میماند! درد شلاق چند روز است بعدش شرف می ماند و بس!
گوهر عشقی ||| این نظام ستمگر، از ترانه میترسد؛ از صدای شما وحشت دارد؛ از نام زن در هراس است.
محمد رسولاف ||| مهدی عزیز، خوب میدانی شلاقهایی که بر تن تو نشستند، نه نشان قدرت، که نشانهی وحشتاند. صدایت دیوارهای پوسیدهی استبداد دینی را لرزانده است و حالا میلیونها ایرانی ترانههایت را زمزمه میکنند. ابزارهای سرکوبِ آنها هر روز بیاعتبارتر میشود. ما به عقب باز نمیگردیم، در برابر توحش این قدرت سرکوبگر ما هنوز هنر را داریم!
دانیال مقدم ||| چه بر سر هنرمندان شریف این مرز و بوم میآورید؟ ننگ بر شما!
مصطفی نیلی ||| در پاسخ به یک حقوقدان که مطرح کرده بود حکم شلاق مشتمل بر درد نیست و به شدت تحقیرآمیز است، روایت کوتاهی از آنچه که بر مهدی یراحی گذشته را نوشت: اطمینان دارم که شما نیز اگر مانند من پشت در محل اجرای حکم بودید و صدای ضربات شلاق بر بدن آقای مهدی یراحی و فریاد خدایا شکرت ایشان را میشنیدید و چهره پردرد امّا لبخند بر لب ایشان را بعد از اجرای حکم میدیدید و اگر میدانستید که از دیروز حتی نتوانستهاند کمرشان را به جایی تکیه دهند و… هرگز اینگونه اظهار نظر نمیکردید!
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه