جلسهی عصر داستان با یاد غلامحسین ساعدی به کوشش کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران، ساعت ۵عصر ِ روز دوشنبه ۱۳ اسفند با حضور اعضای کانون نویسندگان ایران و دوستداران این نویسندهی ارزنده و عضو دیرین و پابرجای کانون نویسندگان برگزار شد.
در ابتدای این جلسه، مجری مراسم گلشید کریمیان -نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران- برنامه را با سخنی از غلامحسین ساعدی آغاز کرد و پس از آن نخستین سخنران را به جایگاه فراخواند.
عنایت سمیعی -نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبی- دربارهی سیر تاریخ اندیشگی و حیات فرهنگی ایران و حضور و نقش موثر غلامحسین ساعدی در جریان روشنفکری معاصر، مطالبی مکتوب ارائه داد و در انتها با برشمردن مولفههایی از داستانهای ساعدی، به ارزش ادبی آثار او اشاره کرد.
پس از وی امیرحسن چهلتن -داستاننویس، منتقد ادبی و عضو کانون نویسندگان ایران- با ذکر ِ این سخن که «من در میان ِ نویسندگان ِ معاصر ِ ایران، هیچکس را با قدرت ِ تخیل ِ ساعدی نمیشناسم»، بخشی از رمان ِ «خیابان انقلاب» خود را که به زبانهای مختلف نیز ترجمه شده است، قرائت کرد. گفتنیست این فراز از رمان چهلتن، با استقبال حضار روبرو شد.
پس از وی، مجری برنامه نرگس مقدسیان را برای خواندن داستان به جایگاه دعوت کرد، مقدسیان ضمن ابراز خرسندی از حضور در میان اعضای کانون نویسندگان ایران و شرکت در جلسهای با نام و یاد ساعدی، داستان کوتاه ِ «آشغالکوه ِ لندفیل» را برای حاضرین خواند.
در ادامه دیگر سخنران این مراسم محمد قاسمزاده -داستاننویس، منتقد ادبی و از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران- سخنانی پیرامون داستاننویسی ساعدی و روند فعالیتهای ادبی و سیاسی او در برهههای مختلف زندگیاش از آغاز تا تبعید ایراد کرد و بر تاثیر ِ عمیق و مخرب ِ زندان و شکنجههای قرون وسطایی ِ ساواک بر روند نویسندگی ِ ساعدی تاکید ورزید.
پس از سخنان ایشان، حمید نامجو -داستاننویس و منتقد ادبی- داستان کوتاه ِ «مویه» را برای مخاطبان خواند.
بهعنوان آخرین راوی ِ داستان در این برنامه، با دعوت مجری، فروغ سجادی -داستاننویس، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران- به جایگاه فراخوانده شد. سجادی ضمن قدردانی از زحمات اعضای کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران، داستان کوتاهی برای حاضرین در سالن خواند.
در دقایق پایانی ِ این مراسم، دکتر ناصر زرافشان -نویسنده، مترجم، حقوقدان و از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران- به روایت خاطراتی از ساعدی پرداخت و جنبههای گوناگون و متفاوت زندگی غلامحسین ساعدی را پیش و پس از زندان ِ سال ِ ۱۳۵۳ مورد مداقه و توجه قرار داد.
زرافشان با اشاره به این نکته که زندان و شکنجههای جانگزای و توانفرسایی که غلامحسین ساعدی در دوران حکومت پهلوی تحمل کرد باعث شد که نویسندهی ارزشمند ِ آزادیخواه، برابریطلب و دردآشنایی چون ساعدی با آلام و مصائب شدید و هولناک روحی مواجه و دست به گریبان شود و بر نقش پررنگ و غیرقابل انکار ِ ساواک و شخص ِ «پرویز ثابتی» و کینه و تنفر او از همهی مبارزان سیاسی، روشنفکران، شاعران و نویسندگان بالاخص از غلامحسین ساعدی انگشت تاکید گذاشت و اضافه کرد که این زخم ِ خونچکان و ضایعهی اسفناک نهتنها بر جان و روان ساعدی ِ نویسنده، که بر پیکر ادبیات ایران وارد آمد.
در آخر، این مراسم ِ صمیمانه با پذیرایی از میهمانان و حاضرین در سالن و گپ و گفت های دوستانهی معمول، خاتمه یافت.
لازم به ذکر است متن ِ سخنرانیها و داستانهای این مراسم به زودی منتشر خواهد شد.
دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳
کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران
جلسهی عصر داستان با یاد غلامحسین ساعدی به کوشش کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران، ساعت ۵عصر ِ روز دوشنبه ۱۳ اسفند با حضور اعضای کانون نویسندگان ایران و دوستداران این نویسندهی ارزنده و عضو دیرین و پابرجای کانون نویسندگان برگزار شد.
در ابتدای این جلسه، مجری مراسم گلشید کریمیان -نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران- برنامه را با سخنی از غلامحسین ساعدی آغاز کرد و پس از آن نخستین سخنران را به جایگاه فراخواند.
عنایت سمیعی -نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبی- دربارهی سیر تاریخ اندیشگی و حیات فرهنگی ایران و حضور و نقش موثر غلامحسین ساعدی در جریان روشنفکری معاصر، مطالبی مکتوب ارائه داد و در انتها با برشمردن مولفههایی از داستانهای ساعدی، به ارزش ادبی آثار او اشاره کرد.
پس از وی امیرحسن چهلتن -داستاننویس، منتقد ادبی و عضو کانون نویسندگان ایران- با ذکر ِ این سخن که «من در میان ِ نویسندگان ِ معاصر ِ ایران، هیچکس را با قدرت ِ تخیل ِ ساعدی نمیشناسم»، بخشی از رمان ِ «خیابان انقلاب» خود را که به زبانهای مختلف نیز ترجمه شده است، قرائت کرد. گفتنیست این فراز از رمان چهلتن، با استقبال حضار روبرو شد.
پس از وی، مجری برنامه نرگس مقدسیان را برای خواندن داستان به جایگاه دعوت کرد، مقدسیان ضمن ابراز خرسندی از حضور در میان اعضای کانون نویسندگان ایران و شرکت در جلسهای با نام و یاد ساعدی، داستان کوتاه ِ «آشغالکوه ِ لندفیل» را برای حاضرین خواند.
در ادامه دیگر سخنران این مراسم محمد قاسمزاده -داستاننویس، منتقد ادبی و از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران- سخنانی پیرامون داستاننویسی ساعدی و روند فعالیتهای ادبی و سیاسی او در برهههای مختلف زندگیاش از آغاز تا تبعید ایراد کرد و بر تاثیر ِ عمیق و مخرب ِ زندان و شکنجههای قرون وسطایی ِ ساواک بر روند نویسندگی ِ ساعدی تاکید ورزید.
پس از سخنان ایشان، حمید نامجو -داستاننویس و منتقد ادبی- داستان کوتاه ِ «مویه» را برای مخاطبان خواند.
بهعنوان آخرین راوی ِ داستان در این برنامه، با دعوت مجری، فروغ سجادی -داستاننویس، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران- به جایگاه فراخوانده شد. سجادی ضمن قدردانی از زحمات اعضای کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران، داستان کوتاهی برای حاضرین در سالن خواند.
در دقایق پایانی ِ این مراسم، دکتر ناصر زرافشان -نویسنده، مترجم، حقوقدان و از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران- به روایت خاطراتی از ساعدی پرداخت و جنبههای گوناگون و متفاوت زندگی غلامحسین ساعدی را پیش و پس از زندان ِ سال ِ ۱۳۵۳ مورد مداقه و توجه قرار داد.
زرافشان با اشاره به این نکته که زندان و شکنجههای جانگزای و توانفرسایی که غلامحسین ساعدی در دوران حکومت پهلوی تحمل کرد باعث شد که نویسندهی ارزشمند ِ آزادیخواه، برابریطلب و دردآشنایی چون ساعدی با آلام و مصائب شدید و هولناک روحی مواجه و دست به گریبان شود و بر نقش پررنگ و غیرقابل انکار ِ ساواک و شخص ِ «پرویز ثابتی» و کینه و تنفر او از همهی مبارزان سیاسی، روشنفکران، شاعران و نویسندگان بالاخص از غلامحسین ساعدی انگشت تاکید گذاشت و اضافه کرد که این زخم ِ خونچکان و ضایعهی اسفناک نهتنها بر جان و روان ساعدی ِ نویسنده، که بر پیکر ادبیات ایران وارد آمد.
در آخر، این مراسم ِ صمیمانه با پذیرایی از میهمانان و حاضرین در سالن و گپ و گفت های دوستانهی معمول، خاتمه یافت.
لازم به ذکر است متن ِ سخنرانیها و داستانهای این مراسم به زودی منتشر خواهد شد.
دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳
کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه