به افتخار محمد الطوس ملقب به ابو شادی تعظیم می‌کنم!

شهامت چیست؟ می‌توان در یک لحظه چشم بست بر تمام زندگی و آنگاه با عزم راسخی که در خود برای این لحظه ذخیره‌ کرد‌ه‌ای، همچون تیری به سوی هدف شلیک شوی. قاعدتا در این لحظه ترسی، بیمی یا خوفی در کار نخواهد بود که عافیت‌اندیشی کنی. شاید گذشت زمان به بازاندیشی‌ات سوق دهد، به راه‌های دیگری بیندیشی، به پیامدها فکر کنی، به تبعات اقدامت، رفتارت و کنش‌هایت. و حتی بعید نیست که پشیمان شوی و به «انتقاد از خود» مبادرت کنی. همه این‌ها ممکن است و در محضر عقل سلیم محترم. اما کنشی هست که پایداریت محصول تصمیم لحظه‌ای نیست؛ دیگری تیری در چله نیستی که یک آن به سوی هدف پرتاب شوی. رنج روزمره است و شجاعت همانا حرکت دائمی است خلاف وضع موجود. گرامشی قبلا به دقت این وضعیت را مشخص کرده بود. در مواجهه با قدرت سرکوبگر شرایط به گونه‌ای چیده می‌شود که دیگر نمی‌توانی تیر در چله باشی بلکه تنها باید کود بدهی و زمینه بسازی، گاهی برای خود گاهی برای دیگران.

تا اینجای قصه ما همه با آن آشناییم و به فراخور وضعیت‌مان یکی از این راه‌ها را یا پیشه کردیم یا نه، به صیانت نفس خود در زندگی روزمره مشغولیم. اما نوعی شجاعت وجود دارد که پیش‌تر استثنایی به نظر می‌رسید. اما چون استثنایی بود کمتر مورد توجه قرار می گرفت. اما وقتی از 200 نفر زندانی فلسطینی، که دیروز آزاد شدند، هفتاد نفر فقط کسانی‌اند که چهل سال، سی و هفت سال، سی و پنج سال … در زندان‌های خوفناک اسراییل زندانی بوده‌اند، هر دو تصویر بالا رنگ می‌بازد.

یک نمونه را انتخاب می‌کنم: محمد الطوس ملقب به ابو شادی. در 1985 در بیست و نه سالگی در مرز اردن و اسراییل دستگیر و به حبس ابد محکوم شد. چهل سال زندان بود و دیروز همراه با شصت و نه نفر دیگر به مصر تبعید شدند. او در تمام سال‌های انتفاضه یک و دو، موافقت‌نامه‌ی اسلو و شش جنگ در غزه در سلول بود. ‌چهل سال در زندان …

به زبان ساده می‌آید. این تراکم شجاعت و استقامت نفسم را بند می‌آورد. دیگر لحظه نیست. دیگر کود نمی‌دهی که کود داده باشی که شاید در آینده بذرهای آگاهی و عدالت و برابری ریشه بدواند. نه. اصلا! مقاومت می‌کنی، چهل سال با تمام وجودت می‌جنگی که از موجودیت انسانی‌ات در مقابل سرکوبگر دفاع کرده باشی… تا سر خم نکنی.

به افتخار محمد الطوس ملقب به ابو شادی تعظیم می‌کنم.

منبع: جُغد مینروا

مطالب قدیمی:

نقش اولیگارش ها در دولت ترامپ

شکل گیری فضای انتظار فراگیر برای وقوع تحولاتی تازه در ایران و واکنش طیف های مختلف سیاسی

بیان دیدگاه