حتی نه در اوین که به عنوان هتل زندانهای ایران، بهنام محجوبی و بکتاش آبتین را در همین چند سال اخیر کشت و در دامن کُلّی از ما بیماری لاعلاج گذاشت، کار مهوش ثابت را به عمل قلب باز کشاند و پای نرگس محمدی را یک عمل مغز استخوان ناقابل مهمان کرد، همانطور که قبلا رَحِمَش را گرفته بود، بلکه در عادلآباد هم که صبحها با صدای اعدام بیدار میشدیم و شبها توی غذایمان از ته سیگار تا تخم مارمولک پیدا میکردیم هم میرقصیدیم.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه