
امروزه برق یک عنصر حیاتی برای زندگی مدرن است و دسترسی به آن به طور مستقیم در تحقق بسیاری از حقوق اساسی انسانی موثر است. دسترسی به برق، زیرساختی ضروری برای تامین نیازهای اولیه شهروندان از جمله حق بهداشت و درمان، حق آموزش، حق اشتغال و امنیت غذایی است. بیمارستانها برای ارائه خدمات پزشکی به برق نیاز دارند، مدارس برای دسترسی به فناوریهای آموزشی به انرژی الکتریکی وابستهاند، تامین و تضمین حق اشتغال بدون بهرهمندی از برق در دنیای امروز عملا ناممکن است و تولید مواد غذایی به فرآیندهای وابسته به برق متکی است. از این رو نبود برق در بسیاری از مناطق جهان به معنی محرومیت از این خدمات اساسی است که نقض آشکار حقوق ابتدایی انسانی در زمینههای سلامت، آموزش و زندگی با کرامت محسوب میشود. بر اساس اسناد بینالمللی حقوق بشر، از جمله ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، همه انسانها حق دارند از استانداردهای مناسب زندگی که شامل بهداشت، رفاه و مسکن مناسب است، برخوردار باشند.
بیان دیدگاه