برگزاری مجمع عمومی عادی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران از طریق فضای مجازی با وجود مخالفت هایی که به گفته رئیس هیئت رئیسه آن در میان تعدادی از تشکل های عضو به همراه داشت، گامی در راستای رسمیت دادن به بهره برداری از شبکه های اجتماعی در راستای تقویت و تثبیت فعالیت های تشکل های مستقل کارگری در کشور ما و دور زدن مانع تراشی های امنیتی است که همیشه بر سر راه برگزاری مجامع عمومی آزاد و علنی تشکل های مستقل ایجاد می کنند.
البته پیش از این هم تشکیل کارگروهها در میان فعالین مستقل با هدف ساماندهی اقدام جمعی، تدوین کارپایه های مشترک و یا تشکیل گروههای هم اندیشی و اتاق فکر جریان داشته و برخی از آنان هم بی دستاورد نبوده اند، اما بهره برداری از ظرفیت های مجازی و ارائه گزارش رسمی در باره روند برگزاری؛ منتخبین و مصوبات مجمع از سوی یکی از بزرگ ترین تشکل های صنفی، بخصوص در شرایط حاضر اهمیت خاص خود را داراست.
تا پیش از شکل گیری ظرفیت های مجازی برای شکل دادن به اقدامات جمعی صنفی یا فراصنفی، مانع امنیتی و مخصوصا خطر یورش نیروهای امنیتی به مکان تجمع فعالان، محدودیت های خاصی بر سر راه گزارش دهی منظم عملکرد منتخبین تشکل ها در دوره پذیرش مسئولیت، تجدید انتخاب، همچنین ایجاد فضای مثبت و تعاملی در حوزه تبادل منظم افکار و آرای جمع اعضا به منظورغنی بخشیدن به فعالیت های صنفی و مقابله موثرتر با چالش های موجود بر سر راه آن ایجاد می کرد، اما اکنون بخشی از این موانع عملا برچیده شده است. البته اتهام زنی به مخالفان برگزاری مجمع عمومی عادی شورای هماهنگی که گویا در زمین نیروهای سرکوب بازی کرده اند، برخورد درستی نیست و مورد نقد است. توضیح منطقی و رویکرد اقناعی، پیگیری عملی و تشریح نتایج و دستاوردهای حاصل از برگزاری مجمع عمومی عادی از طریق فضای مجازی خود کافی و گویاست.
فضای مجازی می تواند حلقه پیوند فعالین کارگری، مدنی و کنشگران مناطق مختلف را بر سر شالوده های مشترک مطالباتی فراهم کند. این فضا می تواند ابزاری موثر برای ارتباط با گرایش های همسو در سطح تشکل های مستقل در عرصه جهانی پدید آورده و جلب همبستگی و حمایت جهانی را دسترس پذیرتر سازد. فضای مجازی ابزار صرفنظرناکردنی در حوزه هم اندیشی و اقناع میان فعالان و میان اعضای تشکل هاست. شبکه هایی که با کنار نهادن محدودیت های مکان و زمان بر اساس علایق و فصل مشترک های شرکت کنندگان تشکیل می شوند، از نظر ماهوی تشکل هایی در حد فاصل تشکل های مبتنی بر محیط کار و مبتنی بر محیط زیست هستند.
تشکل های شبکه ای با وجود منعطف بودن و تفاوت های زیاد بین توافقات در سطح مجازی با مشارکت در اقدامات عملی، حلقه واسط مهمی بین تشکل های شکل گرفته بر پایه محیط زندگی یا محیط کار هستند و می توانند بخشی از موانع ناشی از سرکوب و دیکتاتوری را در حوزه خودسامان یابی کارگران و زحمتکشان برطرف سازند. برگزاری مجمع عمومی عادی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران از طریق فضای مجازی بر همین امر دلالت دارد. البته روشن است که بهره برداری از فضای مجازی نباید به همان فضا محدود بماند و به شرطی اهمیت دارد که در خدمت گسترش فعالیت های عملی در میان فرهنگیان، مدارس، اولیا و رشد کنشگری در میدان عمل قرار بگیرد.
شبکه های اجتماعی در کنار ارتقای فرصت های کسب آگاهی مستقل نسبت به فرایندهای اجتماعی و سیاسی، در سطح جنبش های اجتماعی سطوح و لایه های متفاوتی از عملکردها را بین خودانگیختگی ها و سازمان یافتگی ها درهم می آمیزند و با خلق شکل های نوین، ظرفیت های عبور از اولی به دومی را در سطح پایه اجتماعی دگرگون می سازند.
یکشنبه بیست و پنجم آذرماه هزار و چهارصد و سه
مطالب پیشین:
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه