اتحاد کارگران انقلابی ایران

علی و کیانای عزیزم ما در کنار مردم و از مردمیم. دهمین سالگرد تولدی است که به دور از آغوشِ پرمهرتان و در کنجِ زندانِ استبدادِ بدنامِ دینی سپری می‌کنم. شب تولدتان سخت و ترسان به “یاد”م پناه می‌برم. خاطره‌گاهِ ده ساله‌ی اخیرم تهی از هر تصویری از بودنِ با شماست. واقعیتِ‌ تلخی است که راهِ گریز از آن مسدود است. به نقطه‌ی ناگهانی صفر شدن خاطراتم نگاه می‌کنم، درست تا لحظه‌ی قبل از آن، تراکمِ انبوه خاطره‌هاست. هرگز به چنین سخت‌جانی‌م در تحمل هجران، مرز بریده شدن و لغزیدن در خلأ و فقدان و تنها ماندن فقط با یادهایی که دیگر تجدید نمی‌شوند، گمانم نبود. علی و کیانای عزیزم شما به خاطر من متحمل رنج‌های بی‌شماری شدید که امیدوارم مرا ببخشید. اما به خاطر بسپاریم که ما نیز با میلیون‌ها ایرانی در “یادسپاریِ” رنج‌های حاصل از استبداد دینی به منظورِ مبارزه و رو در رویی با آن و به امید آینده‌ای روشن در این سرزمین همگام شده ایم. ما در کنار مردم و از مردم هستیم. تولدتان مبارک! مامان نرگس زندان اوین ۷ آذر ۱۴۰۳ #زن_زندگی_آزادی #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد #علیه_اعدام