مبارزه علیه اعدام از حوزه های اصلی رویارویی با حاکمیت

بودجه ریاضتی و دچار کسری شدید، افزایش قیمت نان، خاموشی های سازمان یافته، عدم ختم فضای جنگی، قرار گرفتن حاکمیت در آستانه «فشار حداکثری» با ورود تیم همکاران ترامپ در کاخ سفید، مناقشه جناح های در حال «وفاق» بر سر مذاکره از اساس تکذیب شده نماینده جمهوری اسلامی با ایلان ماسک به نمایندگی از ترامپ، رسوایی های ماجرای «کلینیک بی حجابی» و بودجه خواری بر سر آن، ماجرای انتخاب سه نفر و در میان آنان مجتبی خامنه ای از سوی فسیل های مجلس خبرگان به عنوان جانشین رهبر فعلی و بالاخره نوسانات قیمت دلار و سکه از عناوین و سرتیترهای مهم مرتبط با اوضاع کشور در یک هفته اخیر بوده اند.

اما مهم تر و اساسی تر از همه این خبرها بی تردید اخبار اعدام هاست. هر چه وضع جمهوری اسلامی بدتر می شود و شکست سیاست ها و وعده های دولت «وفاق ملی» و بن بست های لاعلاج نظام مبتنی بر ولایت فقیه عریان تر می شود، قتل عام سازمان یافته حاکمیتی هم گسترده تر می گردد. یک نمونه نسبتا جدید، صدور حکم اعدام برای بچه های اکباتان است. حکم اعدام برای میلاد آرمون، علیرضا کفایی، امیرمحمد خوش اقبال، نوید نجاران، حسین نعمتی و علیرضا برمرزپورناک، شش تن از متهمان پرونده معروف به اکباتان تهران در ۲۳ آبان‌ماه جاری در حالی صادر شده که به ‌گفته یکی از وکلای پرونده « نقایص پرونده به حدی بوده که حتی رئیس شعبه با حکم اعدام مخالف بود.

احکام اعدام را براساس اعترافات اجباری برخی از متهمان در زیر شکنجه صادر کرده اند؛ اعترافاتی که حتی پیش از آغاز روند دادرسی، از صداوسیمای حکومتی پخش شد. شش متهم پرونده اکباتان که در آبان ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شده و در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج زندانی‌اند، به کشتن یک بسیجی به نام آرمان علی‌وردی در شهرک اکباتان متهم اند.

مورد دیگر صدور حکم اعدام برای وریشه مرادی، شهروند کُرد و زندانی سیاسی زندان اوین در ۲۰ آبان جاری است. همه می دانند که قاضی صلواتی، قاضی این پرونده به صدور احکام اعدام در محاکمه‌های ناقض بدیهی‌ترین اصول اولیه دادرسی شهرت دارد. او عملا یکی از جلادان نیروهای امنیتی و مجری فرامین شکنجه گران و سازمانگران اعدام های حکومتی است. نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی وریشه مرادی را مردادماه ۱۴۰۲ در حومه سنندج بازداشت کردند. او چهارمین  زنی است که در ماه‌های اخیر به اتهام‌های سیاسی حکم اعدام می‌گیرد. پیش از او، شریفه محمدی و پخشان عزیزی و نسیم سیمیاری در دادگاه‌های انقلاب رشت و تهران به اعدام محکوم شده بودند. حکم شریفه محمدی ۱۴ تیر و حکم پخشان عزیزی دوم مرداد اعلام شده بود.

احکام اعدام صادره برای بچه های اکباتان و دو فعال زن کرد فقط دو نمونه از احکام صادره هستند. وضع در حوزه  احکام اعدام اجرا شده به مراتب وخیم تر است. براساس گزارش نهادهای حقوق بشری  شمار اعدام های اجرا شده در ایران در ماه  میلادی گذشته یعنی ماه اکتبر ۲۰۲۴ در بیست سال گذشته بی سابقه بوده است. اکنون همه نهادهای حقوق بشری، فعالان حقوق بشر، همه فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و سایر نهادهای مدنی نگران جان زندانیان سیاسی و افزایش شمار اعدام ها در ایران هستند.

جمهوری اسلامی در سراسر دوره حیات خود هر بار و هر جا گرفتار «شرایط حساس» شده و موجودیتش را در مخاطره دیده است، دست به اعدام های گسترده زده است. صدور احکام اعدام فعالین سیاسی و مخصوصا جوانان معترض اکباتان در واقع نشانه ی یکی از همان «شرایط حساس» برای حاکمیت است. حاکمیت از یک سو تا خرخره در باتلاق رویارویی های منطقه ای با نیروهای نیابتی اش فرو رفته و در آستانه «فشار حداکثری» تیم جدید ترامپ قرار گرفته و از سوی دیگر با وجود همه اعدام ها همچنان با سیمای تهدید آمیز خیزش انقلابی روبروست و نتوانسته است با وجود سرکوب های سازمان یافته، دستاورد آزادی نسبی پوشش زنان را پس بگیرد و یا جلوی پیشروی جنبش مطالباتی کارگران بخش های مختلف، بازنشستگان، معلمان، پرستاران و سایر لایه های اردوی کار را بگیرد.

اعدام به عنوان اصلی ترین تکیه گاه و عامل بقای حاکمیت در شرایطی که گسستگی میان « شرایط حساس» بشدت کاهش یافته و پیوستگی «شرایط حساس» بیشتر شده، هم معنا و هم وظیفه روشنی در برابر عموم مبارزان آزادی و عدالت اجتماعی قرار می دهد. اگر اصلی ترین تکیه گاه حاکمیت برای عبور از هر «شرایط حساس» اعدام های گسترده است، دراین صورت درهم شکستن این تکیه گاه، آن حلقه مهمی است که می تواند شرایط بلوغ بحران به خیزش سراسری جدید را مهیاتر سازد. بنابراین مبارزه علیه اعدام یکی از حوزه های اصلی مصاف اردوی کار، آزادی و عدالت اجتماعی با حاکمیت شکنجه و کشتار و اعدام است. سازماندهی و گسترش کارزارهای موجود برای از کار انداختن ماشین اعدام و رساتر ساختن صدای اعتراض به اعدام ها حائز اهمیت حیاتی است.

اتحاد کارگران انقلابی ایران

دوشنبه بیست و هشتم آبان هزاروچهارصد و سه

مطالب مرتبط:

کانون نویسندگان ایران:افزایش سرکوب و صدور احکام اعدام در سالروز سرکوب خونین آبان ۹۸

علیه احکام اعدام پخشان عزیزی و وریشه مرادی؛ کبوتران سرزمین زخمی

بیانیه بند زنان زندان اوین: مردم نگذارند جمهوری اسلامی جان های عزیز محکومانِ در خطر اجرای حکم اعدام را بگیرد
به حکم اعدام بچه های اکباتان هر چه گسترده تر اعتراض کنیم

گلرخ ایرایی: بچه های اکباتان را فراموش نکنیم و برای آزادی و رهایی شان از وضعیتی که در آن گرفتار آمده اند، مبارزه کنیم!



بیان دیدگاه