روز گذشته کلیپی کوتاه از دختر دانشجوئی در رسانه های مستقل از حاکمیت منتشر شد که نشان می داد این دختر با لباس زیر در روز روشن در محوطه دانشگاه علوم تحقیقاتِ دانشگاه آزاد سرگردان است. داستان از این قرار بوده که حراست در هنگام ورود این دختر به پوشش وی گیر داده و در پی اعتراض دختر روسری وی را سرش می کشند. دختر هم علیه این شیوه عصیان کرده و لباسهای روی خود را از تن درآورده و بدین گونه به تعرض فیزیکی آنها واکنش نشان می دهد.
این حرکت دختر علوم تحقیقات بازتاب گسترده ای در شبکه های اجتماعی پیدا کرد. یکی از اصلی ترین محورهای مورد توجه در شبکه های اجتماعی عصیان این دختر بود. واقعیت هم این است که همه سرکوب ها و تعرضاتی که حاکمیت برای بازپس گیری دستاوردهای خیزش زن زندگی آزادی، پس از فروکش نسبی اعتراضات خیابانی صورت داده، با عصیان هائی از این دست بی ثمری و تحقق ناپذیری اشان آشکار است.
موج حمایت گسترده ای که از نافرمانی شجاعانه ی دختر علوم تحقیقات-در رسانه های مستقل- شکل گرفته باید تا آزادی کامل وی، و تا شکل گیری و تحکیم همدلی و همکاری عملی برای در هم شکستن فضای آپارتاید جنسی در محیط های دانشگاهی پیگیری شود.
بخشی از توئیت های کاربران شبکه ایکس در رابطه با دختر علوم تحقیقات:
حسن رونقی: جمهوری اسلامی خود واقف است، و به وضوح میداند که آرمان واهداف پوچش شکست خورده است، ولی فکر میکند با محدودیت و سرکوب بیشتر میتواند موفق شود. گرچه پذیرش شکست سخت است، ولی جمهوری اسلامی شکست خورده ای بیش نیست. هرچه تهدید، سرکوب و محدودیت را بیشتر کنید طغیان بیشتر خواهد شد!
مریم فومنی: به عصیان و خشمش فکر میکنم، به اینکه چطور جان به لب شده، به تنهاییاش فکر میکنم و اینتماشاگرانی که اینطور بهتزده نگاهش میکنند! به آن سلولی فکر میکنم که الان در کنجش گیر بازجوها افتاده …. این عصیان ما را آزاد میکند!
شکیب نصرالله: این عصیان، بهترین اجرای خیابانیِ اعتراض است. هنر پرفورمنس بهتر از این؟ عکس عالیست و تمام حرفها را میزند. گروهی امنیتی حکومتی که دستپاچه در حال مشورت با اربابانشان هستند که با این «تروریسم» (آنطور که بسیج به درستی لقبش داده بود: «وحشت» این حکومت هم همین است) چه کنند.
میلاد محمدی: اگر این شیردختر را هرزه مینامند، من دختر علوم تحقیقات هستم. من با افتخار میگویم که آرزو دارم مانند او باشم!
اسماعیل بخشی: کاری کرده اند که زنان این سرزمین، بدنشان، هم تنها سلاح شان است هم دلیل سرکوبشان تز آنتی تز.. و شجاعانه و مقاوم با سلاح شان بر برابر سرکوب ایستاده اند!
صاد: از اینکه فردا روسریمو از کیفم دربیارم، بندازم سرم، کارتمو نشون بدم و وارد دانشگاه بشم خجالت میکشم!
یک شنبه سیزدهم آبان هزار و چهارصد و سه
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه