اتحاد کارگران انقلابی ایران

برای گفتنِ «نه به اعدام» باید نام او که در دورترین نقطه ی سیاسی و عقیدتی از ما ایستاده است را نیز با همان آهنگ و خشمی که نام رفقای مان را بر زبان می آوریم فریاد کنیم. ریسمانِ استبداد بر گردنِ همه مان روز به روز فربه تر می شود. این ریسمان قطور و زنجیرِ ستم زمانی پاره خواهد شد که سرکوب و کشتار سیستماتیک متوقف شود. نه فقط برای دایره ی خودی هایمان، بلکه برای همه یآنان که با آن دست به گریبانند.

قتلِ جمشید شارمهد نشان دهنده ی استیصال رژیم رو به زوالِ اسلامی است. رژیمی ورشکسته، دچار بحرانِ مشروعیت و دست به ماشه که با برپا گردن چوبه های دار و جوخه های آتش هویت و حیات یافته است.

گلرخ ایرائی –  آبان هزار و چهار صد و سه – زندان اوین