حاکمیت بلاوقفه مشغول مجازات مخالفان سیاسی و عقیدتی اش در میان وسیع ترین لایه های اجتماعی است. به تعبیر حافظ «پرده دار به شمشیر می زند همه را» و در حریم حرم هم فقط علی مانده و مسعود و جماعتی دلال رسوای قدرت. مهرماهِ سال جاری را با گسترش فضای جنگی برکشور تزئین کردند. فضای جنگی تحرک را بین نیروهای امنیتی بالا برد. آنها این فضا را غنیمتی شمردند برای تسویه حساب با مردم معترض و مطالبه گر از گروه های گوناگون اجتماعی. فعال رسانه ای، شهروند بوکانی، کارگر، دادخواه فرزند، پژوهشگر، خبرنگار، زن بلوچ، شاعر و کارگر، زندانی سیاسی، بازداشت شده ی اعتراضات زن زندگی آزادی، فیلم ساز و کارگردان اهل بانه، معلم زندانی، پژوهشگر و فعال محیط زیست، سخنگوی کانوی صنفی معلمان، وکیل دادگستری، شاعر و فعال سیاسی، فعال صنفی معلمان، فعال کارگری، فعال فرهنگی، روزنامه نگار، فعالین سیاسی آذربایجانی، هنرپیشه و بازیگر، سردبیر روزنامه، و شهروند بهائی بخشی از این سرکوب شده گان هستند. بخش عمده ی سرکوب شده گان از لایه های پائینی جامعه، و از اقوام و ملیت ها، هنرمندان، فرهنگیان، و کارگران هستند.
نخ نمائی اتهامات منتسب به سرکوب شده گان نیز به نوبه خود نشان از این دارد که حکومت سرکوب را نه از موضع قدرت، بلکه از موضع ضعف و برای به عقب نشینی وادار کردنِ فعالینِ جنبش انقلابی مردم صورت می دهد. دادخواهی فرزندِ جان باخته، کتابخوانی و ترویج علم، ارتکاب جرمِ ضدّ امنیت کشور، قتل، غیبت، نشر اکاذیب در فضای مجازی، اظهارات خلاف واقع و نشر اکاذیب، تبلیغ علیه ی نظام، شرکت در تجمع اعتراضی، شرکت در جنبش زن زندگی آزادی، امضای بیانیه ی اعتراضی، افترا و نشر اکاذیب، اعتراض به مسمومیت های غذائی دانش آموزان، اعتراض زندانی سیاسی به احکام تازه صادره شده علیه خودش، تحصن و تجمع اعتراضی مقابل مجلس، حمایت از صفحات مجازی و رسانههای مخالف نظام، تهیه ی گزارشدرباره شکنجهی زندانیان، شرکت در کارزار سهشنبههای نه به اعدام، تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی، شهروند ارومیه ای، اجتماع، تبانی و جاسوسی، طراحی کاریکاتور در مورد فیلترینگ، فعالیت آموزشی و تبلیغ امور مرتبط با آیین بهایی، توهین به رهبری، و عضویت در دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور از جمله ی اتهاماتی است که براساس آن علیه این فعالین حکم صادر کردند.
اشکال سرکوب هم در دوره تقریبا یک ماهه مورد گزارش تغییرات قابل ملاحظه ای نداشته است. همه شیوه های گذشته به صورت گسترده همچنان بکار گرفته می شوند. بازداشت، عدم اطلاع رسانی به خانواده ی زندانی، حبس و زندان، آعدام، شلاق، احضار به دادسرا، احضار به مراجع قضائی، پرونده سازی مجدد، تائید حبس طولانی توسط دیوان عالی کشور، تبعید، بی خبری پس از بازداشت، ادامه بازداشت علیرغم داشتن گواهی پزشکی قانونی، ممنوعیت از ملاقات با خانواده، عدم رعایت اصل تفکیک جرایم، احضار به دادسرای انقلاب جرایم رسانه و رایانه، تائید حکم در دادگاه تجدید نظر، صدور احکام جدید علیه زندانی، ممنوع الملاقاتی، بلاتکلیفی پس از یک ماه بازداشت، ضبط اموال الکترونیکی و بازجوئی سه ساعته، بازنشستگی اجباری، عدم ترخیص زندانی علیرغم پایان دوره محکومیت، بازداشت پس از بازگشت به کشور از خارج، احضار به پلیس امنیت برای تفهیم اتهام، احضار به دادسرای امنیت دادگاه انقلاب تهران، اعلام جرم توسط دادستانی، ممنوعیت تماس زندانی با خانواده، جریمه نقدی و محرومیت از حقوق اجتماعی از جمله شیوه هائی هستند که در گذشته نیز بکار گرفته شده بودند.
جدای از این باید به دو نکته ی دیگر نیز اشاره کرد. اول اینکه برای داشتن تصویر دقیقتر باید اخبار اعدام ها را هم به اینها افزود. براساس گزارش های تا کنونی در مهرماه رژیم اسلامی روزانه حداقل شش نفر را اعدام کرد. بخش عمده ی اعدام شده گان را قربانیان آسیب های اجتماعی تشکیل می دهند که این خود لکه ی ننگ دیگری بر دامان رژیم اسلامی است. دوما علیرغم همه ی تبلیغات سیاسی که پس از روی کار آمدن پزشکیان انجام می دهند سرکوب سیاسی نه تنها کاهشی نشان نمی دهد، بلکه نسبت به ماه ماقبل خود افزایش هم داشته است.
چهارشنبه دوم ابان ماه هزار و چهارصد و سه
مطالب مرتبط: با تشدید فضای جنگی سرکوب ها را گسترش داده اند
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه