برهوتِ مطلقِ شب نشان، قبلهگاه ستمگرانی است که در آن خشونت پیشگی قاعده مینماید. بیداد، سنت جاویدان. قلع و قمع، قانون خدایگان. آزادی اسیرتر، برابری به مرگ نزدیکتر، عشق خونینتر، و خرد سُرخِ از شرم. در این جهان پُر از شب و ستم، زبان یا در گلوگاه مچاله می باید، یا اگر بگوید، از کام بَر کَنند. ایدئولوژی رسمی قدرت، در آموزش و پرورش خشکسار، مغلوب گامهای صلب و بداندیشانه خود شده، توان برساختن انسانِ قالبی را از کف داده، گزارههای سُربی در ذهن نا آرام و عاصی از عدم منطق و شور و زیبایی، جایگاه ندارد. در این وادادگی محض، قیام #ژینا رخدادی است که سوژه خود را در دقیقه صفر به صورت انبوه، خلق میکند، و جهان را مسحور خویش میسازد. در این هنگام، ترسِ قدرت، خشونت و سرکوب میزاید، جوانان را نشانه میگیرد، چشمان باز را بر نمیتابد. سرکوب شکست میخورد، قیام در سطوحی خاص و حساس عینیت مییابد و به استمرار خویش در اذهان آگاه امید میبخشد و خود را در این جمله #آرمیتا_گراوند، کشته راه آزادی مجسم میسازد. که نوشت: حتی تاریکترین شب نیز پایان خواهد یافت و خورشید خواهد درخشید. ناگهان مدارس به پادگان تبدیل میشوند و #مسموم_سازی سریالی دانش آموزان چنان گسترش می یابد که » تاریخ» می شود. تداوم، اهمال و سکوت نهادهای امنیتی، اعتراض جمعی مردم، نهادهای صنفی، سیاسی و فعالین صنفی را برانگیخت که سکوت، مشارکت در این جریان تلقی میشد. و #محمد_حبیبی، سخت گفت، سرشت زبان را از زندان قدرت رهانید. رنج دیگران را ترسیم کرد، سرپیچی از رویه ستمکاره را رویه خویش ساخت. اعتراض انسانی، اخلاقی و صنفی #محمد_حبیبی در مسمومسازی دانشآموزان خصوصا دختران، چگونه میتواند مصداق جرم تلقی شود، حال آنکه مقامات حاکمیت هم سخت متعرض بودند. یا اعتراض آنان فقط برای اقناع اذهان عمومی و پیچاندن مردم بوده است؟ ما بر این باوریم، حکم زندان این فعال صنفی متعهد و کوشا از نظر مردم به مثابه تایید، به حاشیه راندن و عدم شفافسازی آن اعمال شنیع ضدبشری است، مگر خلاف آن ثابت شود. بر تن عدالت، انصاف و عقلانیت زخمهای عمیقی وارد شده، بر مداوای آن ارادهای نیست!!.
انجمن فرهنگیان هرسین بیست و پنجم مهر ماه ۱۴۰۳ شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
5616:27
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه