سلامی از قلب من به بیروت
و بوسه هایی برای دریا و خانه هایش
سلامی به صخره ای که مانند چهره ملوانی قدیمی است
تو برای من هستی، برای من هستی، آه مرا در آغوش بگیر
تو پرچ من هستی، و سنگ فردای من و موج سفر من هستی
زخم های مردمم، شکوفه داد.
اشک مادران، شکوفه داد
بیروت، تو مال منی
مرا در آغوش بگیر»
بیان دیدگاه