سوران منصورنیا
عملیات امداد و نجات در #معدن_طبس پس از حدود ۸۰ ساعت به پایان رسید و جسد آخرین کارگر محبوس نیز از معدن زغال سنگ طبس خارج شد.
جواد قناعت، استاندار خراسان جنوبی روز چهارشنبه ۴ مهر تایید کرد، «بامداد امروز همه پیکرهای محبوس در بلوک C معدن به سطح زمین انتقال داده شدند».
بنا بر آمار رسمی که مقامات اعلام کردند، در این حادثه ۴۹ نفر از کارگران معدن جان خود را از دست دادند و ۱۶ کارگر مصدوم شدند که وضعیت دو نفر از آنها وخیم گزارش شده است.
استاندار خراسان جنوبی همچنین گفته است، علت حادثه پس از انجام کارهای کارشناسی و فنی اطلاع رسانی خواهد شد.
این اظهارات در حالی است که از روز گذشته موج انتقادات گستردهای از سوی برخی مسئولان و شماری از خانوادههای کشتهشدگان از عدم رعایت برخی موارد ایمنی بالا گرفته است.
حادثه انفجار در یکی از تونلهای معدن شرکت #معدنجو طبس حوالی ساعت ۲۱ شامگاه شنبه ۳۱ شهریور (۲۱ سپتامبر) رخ داد که تصاعد آنی گاز متان سبب شد کارگران در دو بلوک این معدن دچار حادثه و محبوس شوند. سوران منصور نیا در یادداشتی در توئیتر می گوید که مردم در برابر فجایعی نظیر مرگ دسته جمعی کارگران معدن طبس به چیزی بیش از عزا و سوگواری صرف نیاز دارند:
فاجعەی #معدن_طبس چنان هولناک است که تمام اقشار مردم را متاثر و همدل کرده است؛ بەدنبال حوادثی از ایندست، اگر جمهوریاسلامی اپوزیسیونی منسجم داشت کشور نەصرفاً درگیر سوگواری جمعی که میتوانست آبستن اعتصابات سراسری باشد؛ اقداماتی چون صندوق اعتصابات هم میتوانست پشتیبانِ آن شود
آنکه چون ما عزیزی را از دست داده است رنج خانوادەهای #معدن_طبس را با جان و دل میفهمد و میداند که این اندوه چگونه بر زندگی بازماندگان سایه خواهد افکند؛ اما در عین حال بایستی پذیرفت که برای پیشگیری از تداوم وضع موجود، بەچیزی بیش از سوگواری و عزای صرف نیاز است…
بر کسی پوشیده نیست که غارتگری در ژِن جمهوری اسلامی نهادینه است؛ در این سیستم مافیایی استثمار انسانها امری عادی است، چه در اعماق تاریک معادن باشد، یا بر لبهی درهها در مرز، خواه در لباس سفید کادر بیمارستانی باشد و خواه در لباسی روغنآلود بر روی داربست بلندترین برجهای تهران
پاشنەی حکومت حاکم بر غارت میچرخد و با بقای شرایط استثماری موجود بیشک فجایعی بس بزرگتر (در هر نوعش) در ایران رخ خواهد داد اما باید اعتراف کرد که سوگواری برای فجایع و هولناک بودن حوادث، خودبهخود منجر به تغییر نظام حاکم نخواهد شد؛
با سازماندهی و ارتباط اقشار مختلف جامعه و سندیکاها است کە میتوان سوگواری جمعی را به اعتصابات و اعتراضات سراسری گره زد و مسئولیتپذیری در قبال تغییر شرایط موجود را در جامعه نهادینه کرد. برای نیل به این هدف، اپوزیسیون بایستی سازوکار خود را بازتعریف کند؛
اعتصابات سراسری با وضعیت اسفبار اقتصادی موجود در ایران زمانی رخ خواهد داد که اپوزیسیون جمهوریاسلامی تمرکز مبارزه را از چهرەگرایی بەسوی تعریف سازوکاری پیش ببرد که امکانات خارج از کشور را به پتانسیلهای داخل پیوند دهد. در غیر این صورت ما برای همیشه سوگوار خواهیم ماند…
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه