جانباختن کارگران معدن طبس محصول سیاست های نظام است

حادثۀ مرگبار در معدن طبس ۱۲امین حادثه در معادن ایران طی ۴ ماه اخیر است و طی این حوادث حدود ۶۴ نفر جان خود را از دست داده‌اند. حادثۀ معدن یورت گلستان که در سال ۱۳۹۶ رخ داد بیش از ۴۰ کشته داشت، اما از آن حادثه چه درس‌هایی گرفته شد و تا چه اندازه صدای اعتراضی آن کارگران شنیده شد؟

از مجموع حدود ۱۴۰۰ نفر مرگ‌ومیر حین کار و همین مقدار قطع عضو حین کار در سال گذشته، بیش از ۹۰ درصد موارد از طرف مسئولان به بی‌احتیاطی نسبت داده شد .

«موقتی‌سازی شغلی»  شرایطی را بر کارگران تحمیل می‌کند که جرئت پیگیری ساده‌ترین و بنیادین‌ترین حقوق‌شان را از دست می‌دهند. در جریان حادثۀ معدن یورت در سال ۱۳۹۶، کارگران می‌گفتند «جرئت بیان واقعیت‌های ایمنی معدن را به بازرسان نداشتیم، چون به اخراج از کار تهدید می شدیم » . و اگر کارگران معدن اعتراض کرده اند مثل کارگران معدن آق دره با شلاق تحقیر و مجازات شده اند .

موقتی‌سازی شغلی، بی‌ثبات‌کاری، تشکل‌زدایی از نیروی کار، امنیتی‌کردنِ تشکل‌یابی، ستیز با تشکل یابی کارگران  و … شرایط فاجعه بار و جهنمی را به کارگران تحمیل کرده که فاجعه جانباختن کارگران معدن طبس حاصل آن است. اتهام به کام مرگ فرستادن معدنچیان طبس بر پیشانی مسئولان حکومتی طی بیش از چهار دهه حکمرانی ثبت است. حاکمیت است که با تحمیل شرایط جهنمی برای کارگران، این گونه آنان را به .کام مرگ می فرستد

بیان دیدگاه