اسماعیل عبدی: … میزند با تیشهای بر سنگ میخزد با زانوی مجروح در دالان تار و تنگ. سوزدش تا زندگانی در چراغ تن تق و تق… جز این صدایی نیست در معدن رفته اندر گور و تا جوید به سوی زندگی راهی تیشه میکوبد میان ظلمت قیرین مُرده، ماسیدهست در خنده بر لبهای خاموشش… – ا. بامداد
—————–
در تجمع اعتراضی بازنشستگان فولاد و معدن این بازنشستگان با شعار «معدنکاران طبس، تسلیت تسلیت» قربانی شدن بیش از ۵۰ همکار معدنکار خود در فاجعه انفجار دو معدن در طبس را تسلیت گفتند.
—————
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با انتشار بیانیه ای فاجعه ی جانباختن معدن کاران در طبس را تسلیت گفته و خواستار حمایت از خانواده های جان باخته گان شد. بیانیه تاکید می کند که کارفرما، شرکت های سرمایه داری و دیگر افراد و نهادها و مقامات مربوطه در اینکشتار جمعی کارگران مسئولیت مستقیم و کامل دارند و نه تنها باید پاسخگو باشند، بلکه خانواده های تمامی قربانیان این حادثه تاسفبار باید بطور کامل وهمه جانبه خسارت دریافت نموده و تا بررسی و تضمین ایمنی اینمعدن هیچ کارگری نباید مجبور به کار در آن شده و در این فاصلهکلیهحقوق و مزایای کارگران باید بطور تمام پرداختگردد.
—————
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان با انتشار بیانیه ای شمن ابراز تاسف از جانباختن بیش از پنجاه معدنکار اعلام کرد باید کمیته حقیقتیابی برای بررسی این فاجعه با حضور نمایندگان واقعی کارگران تشکیل گردد و عاملان و مسببان این فاجعه هولناک شناسایی شده و مجازات شوند، در این میان رسیدگی به وضعیت مسئولان بلندپایه ذینفع و پیمانکاران خاطی امری است ضروری و باید با شفافیت و فوریت به آن رسیدگی گردد.
————–
شیوا عاملی راد: جانهای عزیز زیر آوار در طبس، نمایی دردناک، تلخ و زشت از منطق سرمایهداری را به تصویر میکشد؛ قتلعام روزانهی صدها کارگر در سراسر جهان و دهها نفر در ایران که در بستر خصوصیسازی قربانی شده و به کام مرگ فرستاده میشوند.
این مرگها را نمیتوان یک رخداد تصادفی نامید و با سهلانگاری توجیه کرد. بلکه این واقعیت به این دلیل است که در چشم سرمایهدار، ارزش کارگر تنها به اندازهی سودی است که میتواند به جیب او بریزد. نظام سرمایهداری به طور بنیادی ناعادلانه و غیرانسانی است و بر پایهی استثمار و فقر بنا شده است.
آمارها منتشر شده نشان میدهد که سالانه بیش از ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر در جهان در اثر حوادث کاری جان خود را از دست میدهند. در ایران، تنها در سال ۱۴۰۲ حدود ۲۱۱۵ کارگر در محل کار جان باختند و ۲۷ هزار کارگر دچار جراحات شدند. اینها فقط ارقام نیستند، بلکه زندگیهاییاند که قربانی شدهاند. و این مصداق همان جملهی معروف مارکس است که «سرمایهداری با هر قطره خون کارگران ساخته شده است. خشم و اعتراض ما نباید در کپشنها و توئیتها گم شود. باید سرمایهداران، حامیان و نظریهپردازان این نظام ناعادلانه را به محاکمه کشاند. تنها با تحقق عدالت واقعی میتوانیم از تکرار کشتار کارگران جلوگیری کنیم و به ساختن جامعهای انسانیتر و عادلانهتر بپردازیم.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه