اتحاد کارگران انقلابی ایران

اکثریت شرکت‌های پخش دارو عمدتاً وابسته به نهادی حکومتی به ویژه سپاه پاسداران و فرزندان مقامات، بنیاد برکت و سازمان تأمین اجتماعی هستند. جمهوری اسلامی به دلیل عدم تحریم دارو، از آن برای انتقال پول استفاده می‌کند. بر اساس گزارش یکی از نهادهای خبر رسانی ، یکی از دلایل بزرگ کمبود دارویی علاوه بر عدم واردات دارو و تولیدنمایی دارو به خاطر استفاده از وام‌های میلیون‌دلاری و رانت، توزیع ناهمگون دارو، عدم رعایت نکات استاندارد در حمل دارو، انبارش دارو، و عدم توزیع با توجه به نیاز دارو به خاطر عدم آشنایی مدیران دارویی خرد تا کلان شرکت‌های پخش دارویی است. منابع آگاه اعلام کرده‌اند که تقریباً تمام مدیران شرکت‌های پخش دارویی استانی، تحصیلاتی راجع به دارو و حتی مدیریت ندارند. عمده آن‌ها بر اساس روابط فامیلی و یا ناسالم با انجمن داروسازان، سازمان غذا و دارو یا نماینده مجلس به سمت‌های خود رسیده‌اند تا منافع آن فرد مربوط رعایت شود. طبق ظوابط خود سازمان غذا و دارو، داروسازان که در ایران تا مقطع دکترای عمومی درس می‌خوانند، حق مدیریت در شرکت دارویی را ندارند! البته استثنا هم شاید وجود داشته باشد. عمده داروسازان در شرکت‌های پخش، حقوقی برابر با کارگر انبار آن شرکت را دارند و قدرتی برای کنترل شرایط نگهداری دارو، شرایط حمل و نحوه توزیع دارو ندارند و با کوچک‌ترین اشاره مدیر از سمت و کار خود برکنار می‌شوند. آنها عموماً نقشی برای توزیع خوب دارو ندارند و به دلیل حقوق پایین نیز به مرور سرخورده می‌شوند. معمولاً این امر به صورت عامدانه از طرف سازمان غذا و دارو و انجمن داروسازان صورت می‌گیرد تا از سواد پایین مدیران دارویی برای توزیع دارو برای خودشان استفاده گردد. شرکت‌های پخش دارویی که عمدتاً در پولشویی برای حکومت نیز دست دارند، با هزینه کمتر و بدون استاندارد، داروها را توزیع می‌کنند. این منابع مکرراً گزارش کرده‌اند که بسیاری از داروها با کامیون‌های حمل مصالح ساختمانی یا اتوبوس و یا وانت‌های رو باز در گرمای طاقت‌فرسا و سرمای زیاد حمل و به داروخانه‌ها تحویل شده‌اند. همچنین، نا‌پدید شدن یک دارو به صورت عمدی صورت گرفته است تا مکمل‌های غذایی تولیدنمایی‌شده که سودشان بیشتر است، در کنار داروهای دچار کمبود فروخته شوند. بارها این منابع افشاگری کرده‌اند که با اینکه یک دارو در انبار استانی یا شعبه مرکزی وجود دارد، شرکت‌ها از فروش آن خودداری می‌کنند. آنها داروهای خود را فقط در چند داروخانه خاص حکومتی می‌فروشند و برای پیش‌برد این امر باید مدیران، سواد دارویی نداشته باشند و دستشان هم به فساد آلوده باشد. همچنین گزارشاتی نیز وجود دارد که شرکت‌های دارویی استانی زیر بار استخدام مسئول فنی نمی‌روند و حاضر به پرداخت همان مختصر حقوق به دکتر داروساز نیز نیستند! با وجود قطعی مداوم برق در ایران، بسیاری از همین شرکت‌ها پخش دارو دارای ژنراتور و منبع تغذیه برق نیز نیستند و فقط براساس روابط ناسالم با مقامات استانی مجوز پخش دارو را گرفته‌اند.

@diyareazadi