مقاومت زنان و ناکامی سرکوبگران در آستانه دومین سالگرد خیزش مهسا / ژینا امینی

در آستانه دومین سالگرد خیزش بزرگ «زن، زندگی آزادی»، که با اعتراض به قتل حکومتی مهسا/ ژینا امینی آغاز شد، یک واقعیت اساسی شایسته تاکید است: اگر سرکوب ها در برخی حوزه ها توانست، عقب نشینی را به جنبش تحمیل کند و میزان اعتراضات را کاهش دهد، در حوزه زنان، سرکوب ها موفقیتی برای حاکمیت نداشته است. زنان مرعوب سرکوب نشدند و همه جا با پیگیری نافرمانی در برابر تحمیل حجاب اجباری و هنجارهای حکومت خواسته، با وجود پرداخت هزینه زیاد مقاومت کردند. زنان که همه جا پرچمدار خیزش انقلابی بودند، پس از فروکش اعتراضات خیابانی نه تنها در حوزه حجاب تحمیلی مقاومت سرسختانه و گسترده ای در سطح جامعه صورت دادند که در درون جنبش های اعتراضی و مطالباتی نقش مهمی در پیگیری هدف های این جنبش ها و پیوند آنها با هم ایفا کرده و می کنند.

زنان در اعتراضات مطالباتی در حوزه آموزش و پرورش، در حوزه سلامت به عنوان پرستاران سلامت و در میان بازنشستگان نقش برجسته ای ایفا می کنند. رویارویی نیمی از جامعه با سرکوب آزادی پوشش در برابر حاکمیت در اشکالی بسیار گسترده و متنوع و سطوحی متفاوت در شرایطی که مطابق آخرین نظرسنجی های حکومتی حدود نود و دو درصد جامعه از جمهوری اسلامی و سیاست های آن ناراضی است، کار عقب راندن زنان و بازپس گیری دستاوردهای شان در خیزش انقلابی «زن، زندگی آزادی» را برای سرکوبگران بشدت دشوار کرده است.

براساس آمارهای نهادهای مستقل حقوق بشری، تنها در سال ۱۴۰۳ از آغاز تاکنون حدود ۶۲۰ زن در جریان طرح نور دستگیر شده اند. آمار سرکوب ها البته تنها محدود به این طرح نیست. براساس این آمار از ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ تا ۲۸ مرداد ۱۴۰۳، به دلایل مرتبط با حجاب۶۸۲ زن بازداشت شده اند. در همین مدت، ۱۸ فعال حقوق زنان بازداشت شده اند. در واقع بعد از کشتن دختران و زنان و کور کردن آنان در جریان خیزش، سرکوب ها را همچنان ادامه داده اند.

حبس یازده تن از فعالان برجسته زن در استان گیلان، گسترش صدور احکام اعدام و «بغی» با هدف انتقام جویی و ایجاد رعب و وحشت در میان زنان، نظیر حکم اعدام برای شریفه محمدی و پخشان عزیزی با بازجویی های شدید و همراه با شکنجه، یورش به بند زنان زندان اوین به خاطر اعتراض زنان زندانی سیاسی به اجرای حکم اعدام رضا رسایی و زخمی کردن سه تن از زنان، بردن زنان مبارز به سلول های انفرادی با هدف درهم شکستن مقاومت آنها، مرگ سارا دلدار، زندانی سیاسی پیشین، در اثر عفونت‌های ناشی از جراحات ساچمه‌ای، تیراندازی به سوی آرزو بدری در ماشین به بهانه حجاب نامناسب خواهرش سارا و فلج شدن او به خاطر اصابت گلوله به ستون فقرات، یورش وحشیانه ماموران به دو دختر جوان که به زخمی شدن حداقل یکی از این دختران به نام نفس حاجی شریف ۱۴ ساله منجر شد، پرونده سازی برای گروهی از هنرمندان و بازیگران سینما به خاطر کشف حجاب، فقط بخشی از عناوین رسانه ای شده حوزه سرکوب زنان در ماههای اخیر است.

نقش پیشروی زنان در خیزش زن، زندگی آزادی، و در شکل دادن به اتحاد و همبستگی در مبارزه ضد دیکتاتوری، و ناکامی سرکوبگران در عقب راندن زنان علیرغم گستردگی سرکوب ها، دو واقعیت مهم خصلت نمای مبارزات زنان در دو سال اخیر است

اتحاد کارگران انقلابی ایران

سه شنبه 20 شهریور 1403

10 سپتامبر 2014

بیان دیدگاه