قیل و قال تبلیغاتی، دروغ گویی، فضا سازی های عامدانه در مورد تغییراتی که گویا بزودی وضعیت را دگرگون می کند، تحلیل های وارونه، و ماله کشی و پرده پوشی واقعیت ها با هدف امیدوار نگاه داشتن کسانی که در انتخابات اخیر به اصرار اصلاح طلبان و تبلیغات صورت گرفته رای داده اند؛ همچنین ضربه زدن به اکثریت بزرگ معترضان به نظام و یارگیری به سود خود از طریق طرح های جداسازی های تفرقه افکنانه از میان این طیف، هر روز که از عمر دولت پزشکیان بیشتر می گذرد به میزان بیشتری رنگ می بازد. او که قبل از انتخابات از مذاکره با غرب با هدف برچیده شدن تحریم ها سخن می گفت، بعد از انتخابات به سیاست دور زدن تحریم ها که مطلوب رهبر جمهوری اسلامی و کاسبان تحریم و غارت های نجومی آنان از درآمدهای کشور است متمایل شده و رو انداختن به سرمایه داران ایرانی مقیم خارج برای آوردن سرمایه هایشان به داخل را به عنوان راهکار تهیه سرمایه و رفع کسر سرمایه مطرح کرده است. او به جای پایان دادن به غارتگری دانه درشت های حاکم بر اقتصاد، بازنگری در تخصیص بودجه به نهادهای انگلی بودجه خوار، کنترل کامل بر همه فرایندهای مالیه و تجدید نظر در اولویت های نظام توزیع اعتبارات، آزاد کردن سرمایه های بلوکه شده کشور از طریق مذاکره مستقیم با غرب، به تاکید بر غیر منطقی بودن سوبسید بنزین، و تایید «جراحی اقتصادی» رو آورده است. جالب است که پزشکیان رسما خلاف واقع می گوید و شبکه های خبری اصلاح طلبان عامدانه خلاف گویی های او را پوشش می دهند.
او در مشهد پس از اشاره به لزوم «جراحی اقتصادی» مدعی شده،« در هر اقدام و جراحی اقتصادی اصل بر رضایت مردم است.» و تاکید کرده که « باید مردم را با خود همراه کنیم و به مردم بفهمانیم به خاطر خودشان یکسری کارها را انجام میدهیم.» سوالی که بازنشستگان و معلمان و عموم مطالبه گران از پزشکیان دارند این است که آیا تعویق شش ماهه چهل درصد همسان سازی بازنشستگان را از زبان معاون اول شما عارف با «رضایت» بازنشستگان صورت داده اید؟ بازنشستگان را «با خود همراه» کرده اید؟ هیچ بازنشسته ای نیست که از این اقدام راضی باشد. در میان طبقات پائین هیچ آدم عاقلی از دو برابر شدن قیمت نان که استان به استان با چراغ خاموش کلید می زنید «رضایت» ندارد. هنوز یک ماه از دولت جدید نگذشته شاهدیم که دلار بار دیگر سیر صعودی گرفته، نان که غذای اصلی طبقات پائین است گرانتر شده، زمزمه آزادسازی قیمت بنزین در میان است. در حالی که یارانه ها ثابت مانده و وزیر کار جدید از کنار مطالبه افزایش مجدد دستمزد لیز می خورد و مطالبه گران را نقدا دنبال نخود سیاهی به نام «پیوست عدالت» فرستاده است که معلوم نیست چه دردی از کسی دوا می کند. نکته اما این است که پزشکیان نه تنها راهکاری برای مهار تورم، ثبات قیمت ها، رونق تولید، رشد اشتغال، افزایش مزد و حقوق متناسب با نرخ تورم نداشته و در همین شرایط طاقت فرسا دنبال «جراحی اقتصادی» است؛ که در حوزه سیاست و حقوق شهروندی نیز سرکوب ها به شهادت آمارهای یک ماه اخیر نسبت به ماه قبل از آن افزایش یافته است. ماه میلادی گذشته بر اساس آمار دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد دستکم ۹۳ نفر اعدام شده اند که تقریبا بیش از دو برابر آمار اعدام شده گان در ماه قبل از آن بود. تعداد اعدامها در ماه ژوئیه ۴۵ نفر بود. کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل گفته اند: «در ماه اوت فقط تعداد اندکی از اعدامها از سوی نهادهای حکومتی اعلام شده است و این اهمیت و ضرورت شفافیت در خبررسانی در این زمینه را برجستهتر میکند.»
به عبارت دیگر در حالی که جلوی صحنه وعده مهربان بودن با مردم می دهند، اعدام ها را بدون آنکه خبر رسانی کنند شدت داده اند. نه تنها در حوزه معیشت و اقتصاد که در حوزه حقوق شهروندی نیز شاهد هیچ بهبود قابل توجهی نبوده ایم. در همین مدت یک ماه اخیر شاهد مواردی از بازداشت فعالان کارگری و بازنشستگی، پرستاران مطالبه گر، خانواده های دادخواهان، پرونده سازی بر سر حجاب، و مواردی از قتل فجیع متهمان در بازجویی و بازداشت هم بوده ایم.
مسیر دولت پزشکیان هم مسیر دولت های قبل است و نتایج آن متفاوت از دولت های قبل نخواهد بود. پیگیری مسیر تغییرات بنیادی با گسترش همگرایی و اتحاد جنبش مطالباتی، زنان، دانشجویان، ملیت های محروم، دادخواهان و همه حامیان آزادی و عدالت اجتماعی ممکن است.
سیزدهم شهریور هزاروچهارصد و سه
سوم سپتامبر دو هزار و بیست و چهار
اتحاد کارگران انقلابی ایران
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه