اتحاد کارگران انقلابی ایران

«مهرشاد عزیزم، تو را در یک غروب پاییزی، در کوچه‌ای از پس کوچه‌های این شهر، ناجوانمردانه از ما ستاندند، شاید هرگز فکر نمی‌کردند که آن صدای خفته در آن غروب شوم، روزی از گلوی هزاران انسان دیگر برمِی‌خیزد. نام و یاد تو حالا در سراسر ایران و جهان فراگیر شده، روزی نیست که نه فقط هم‌وطنانمان، که دیگر مردم جهان برایمان عکسی از گرامی‌داشت نام و یاد تو نفرستند. می‌دانم که می‌بینی مهرشاد. #زن_زندگی_آزادی