با سخنان تازه عارف معاون اول مسعود پزشکیان چنین به نظر می رسد که دشمنی و ضدیت با منافع مشروع و حقه بازنشستگان و عموم مطالبه گران اردوی کار نه فقط خصیصه دولت های اسبق که دولت فعلی هم هست. عارف در باره همسان سازی حقوق بازنشستگان با اشاره به این که «برای اجرای حداقل وظایف دولت ۸۵۰ تا هزار میلیارد تومان نیاز است که در شش ماه آینده کاری دولت چهاردهم با این شرایط روبرو هستیم» گفته: «بندی در بودجه وجود دارد که در دولت مطرح شده است اما بار مالی آن با منابع دیده شده قابل مقایسه نیست و باید تا شش ماه آینده و برگزاری جلسات تعیین تکلیف نماییم.»
عارف با بیان اینکه «قانون جامع تأمین اجتماعی در سال ۸۳ تدوین شده»، خواستار «بازنگری و بروز شدن احکام این قانون شد.»
اولا: عارف که شکمش سیر است و حقوقش کافی است و دغدغه نان شب ندارد و سرمایه پس انداز عمرش را دولت های پیش از او و سیاست های خانمان برانداز منتج به تحریم های مرگبار و محاصره اقتصادی کشور به شاخ گاو نداده و در گرمای تورم آب نکرده، خودسرانه تعیین تکلیف با همسان سازی را به شش ماه دیگر حواله داده است. در حالی که بر اساس مصوبه مربوط به تامین اعتبار مالی اجرای۴۰درصد متناسب سازی، باید در همین ماه شهریور احکام آن صادر و به بازنشستگان پرداخت شود. مظلوم تر و بی پناه تر از بازنشسته گیر نیاورده اید که چنین آشکارا حق کشی می کنید؟
ثانیا: وقتی کفگیرتان ته دیگ می خورد چرا به سرمایه بین النسلی بازنشستگان دستبرد می زنید؟ و منابع یک عمر کار و زحمت شان را غارت می کنید؟ مگر ماده ۱۰۰ قانون استخدام کشوری تکلیف شما را روشن نکرده است؟ مگر این ماده نمی گوید « در صورت عدم کفایت وجوه صندوق بازنشستگی دولت مکلف است کمبود آن را در بودجه کل کشور از محل درآمد عمومی تأمین و پرداخت کند.» آیا تبدیل شدن پول ایران به کاغذ پاره توطئه بازنشستگان است یا سیاست های همین نظام؟ آیا تورم کمرشکن و نابود کننده را بازنشستگان ایجاد کرده اند یا همین نظام و مدیران دزد و فاسد و رانتی اش؟ آیا نابودی چهارصد و پنجاه میلیارد دلار دارایی های بین النسلی کشور تحت عنوان «سیاست های کنترل نرخ ارز» در طی سی و پنج سال اخیر و بیش از ۳۲ هزار برابر شدن میزان افزایش نرخ ارز با بازنشستگان بوده یا دست اندرکاران غارتگر همین نظام؟ چرا میلیاردها سرمایه ناشی از ثروت ملی کشور را پسر شمخانی در شراکت با پسر رهبر جمهوری اسلامی از طریق در اختیار گرفتن فروش نفت حیف و میل می کنند؟ چرا هفتاد در صد بنیادهای عظیم و غول پیکر حاکم بر اقتصاد ایران که زیر نظر رهبر هستند از پرداخت مالیات معافند و در عوض به اجبار از جیب سوراخ کارمندان و کارگران مفلس کشور مالیات می گیرید؟ اگر بودجه نیست، چرا دویست و پنجاه میلیارد تومان از جیب بازنشستگان برای برنامه پیاده روی اربعین برداشت کرده اید؟
اگر بودجه نیست چرا در همین بودجه سال جاری ۱۶۰ میلیارد تومان برای موسسه نشر آثار حضرت امام، ۲۱۶ میلیارد تومان آستان مقدس حضرت امام،۸،۷۸۹ میلیارد تومان برای دبیرخانه ستاد حمایت از خانواده ، ۱۲۲۷ میلیارد تومان کمک به معیشت روحانیون ۲۶۰۲ میلیارد تومان بنیاد حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس، ۴۹ میلیارد تومان ستاد مرکزی راهیان نور ،۲/۹۵۵ میلیارد تومان برای قرارگاه قرب بقیه الله، ۲۱۲ میلیارد تومان مجمع جهانی تقریب،۱۰۴ میلیارد تومان فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ۲۵۷ میلیارد تومان مجمع جهانی اهل بیت،۶۹ میلیارد تومان بنیاد سعدی، ۳۷۴ میلیارد تومان خبرگزاری جمهوری اسلامی،۸۳۱ میلیارد تومان دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم، ۲۶۸ میلیارد تومان شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی،۶/۹۶۲ میلیارد تومان شورای عالی حوزه های علمیه، ۹۰۰ میلیارد تومان شورای حوزه علمیه خراسان،۷/۵۴۴ مرکز خدمات حوزه علمیه، ۴۳۷ میلیارد تومان موسسه آموزشی امام خمینی،۸/۷۳۱ میلیارد تومان سازمان تبلیغات اسلامی،۳۹۱ ملیارد تومان،شورای سیاستگذاری ائمه جمعه،۱،۴۲۷ میلیارد تومان جامعه المصطفی العالمیه،۲۵۶ میلیارد تومان ستاد احیای امر به معروف و ۲۲/۲۰۸ میلیارد تومان برای سازمان صدا و سیما بودجه اختصاص داده اید؟ اگر همین چند قلم بودجه های بی حاصل را که برشمردیم حذف کنید ۵۷ هزار میلیارد تومان به خزانه بر میگردد.
ثالثا: چرا عارف خیال می کند که حمله به معیشت بازنشستگان و نقض مصوبه قانونی و زدن زیر میز همسان سازی با رویکرد «بازنگری» در «قانون جامع تأمین اجتماعی که در سال ۸۳ تدوین شده» از سوی بازنشستگان و سایر مطالبه گران بی جواب می ماند؟ بازنشستگان از اولین گروههای مطالبه گر در آغاز دوره شکل گیری شبکه های اجتماعی در کشور ما بوده اند و سابقه مطالبه گری آنان از سایر گروههای مزد و حقوق بگیر کمتر نیست؛ پیوندهای آنان با سایر بخش های مطالبه گر و اشتراک و همپیوندی آنها بر محور همسان سازی هم قاعدتا نباید بر عارف و دولت چهاردهم پوشیده باشد. بازنشستگان در برابر این تعرض دولت چهاردهم نسبت به حق قانونی خود سکوت نخواهند کرد. تعرض به حق قانونی بازنشستگان تعرض به همه جنبش مطالباتی مزد و حقوق بگیران است. می توان و باید با گسترش اتحاد عمل و همگرایی مطالبه گرانه تعرض دولت چهاردهم را پاسخ داد.
دوشنبه دوازدهم شهریورهزاروچهارصد و سه و دوم سپتامبر دو هزار و بیست و چهارشنبه
اتحاد کارگران انقلابی ایران

بیان دیدگاه