از جهت تعدد اعتراضات و هم زمانی اعتراضات گروههای مختلف مطالبه گر، روز دوشنبه ۵ شهريور۱۴۰۳ از روزهای پرتنوع بوده است. بازنشستگان، کارگران صنعتی، پرستاران، کشاورزان و کارگران بخش خدمات همزمان در دهها شهر در اعتراضات جداگانه مطالبات خود را فریاد زدند. بازنشستگان مخابرات در شهرهای ساری، کرمانشاه، سنندج، اصفهان، رشت، تبریز، مریوان و ارومیه در اعتراض به اجرا نشدن آیین نامه استخدامی و رفاهی و سایر مطالبات خود در دوشنبه اعتراضی دیگری شرکت کردند؛ کارگران شهرداری منطقه سه شهر زاهدان بدلیل عدم پرداخت سه ماهه حقوق معوقه خود مقابل اداره کار تجمع کردند؛ اعتراض و اعتصاب کارگران شرکت واگن پارس اراک برای سی امین روز ادامه یافت؛ کارکنان شاغل در پالایشگاه گاز فجر جم در عسلویه، شرکت نفت و گاز پارس کنگان در سایت دو و پالایشگاه گاز پارسیان با مطالبه اصلاح نظام حقوق و دستمزد، اعتراض کردند؛ تجمع مراقبین سلامت استان فارس در شیراز در برابر استانداری برگزار شد؛ پرستاران در گرگان، کنگان و کرمانشاه دست به راه پیمایی و تجمع اعتراضی زدند. بازنشستگان تامین اجتماعی شوش در پیگیری مطالبات خود بار دیگر تجمع کردند؛ گروهی از کشاورزان اصفهان در برابر اداره آب دست به تحصن زدند؛ مراسم خاکسپاری«برکتعلی سنجرانی» زندانی بلوچ اعدام شده در زندان مرکزی زاهدان با حضور جمعیت گسترده برگزار شد. در این روز با حداقل بیست حرکت اعتراضی و اعتصابی مطالبه گرانه روبرو بودیم. این اعتراضات در حالی صورت گرفته است که حاکمیت یا مانند مورد اعتراضات بازنشستگان مخابرات بکلی نسبت به دوشنبه های اعتراضی سکوت کرده و یا مانند مورد پرستاران، در کنار طرح وعده های پیگیری، اقدام به تهدید امنیتی، شناسایی فعالین و بازداشت آنان کرده است. هم اکنون از جمع کثیری از پرستاران مطالبه گر شکایت شده و حداقل دو پرستار به خاطر مطالبه حقوق قانونی خود بازداشت شده و در زندان به سر می برند.
حرف درمانی، بازی های رسانه ای در جلوی دوربین ها، و تذکر به پرستاران از طریق سامانه ثنا، توبیخ و کسر حقوق و تهدید پرستاران در پشت صحنه، عملکرد مسئولان است. دولت پزشکیان مسببان اصلی وضع معیشتی اسف بار پرستاران، یعنی وزارت بهداشت و درمان را مامور جمع بندی مشکلات پرستاران کرده است. بی دلیل نیست که گروهی از پرستاران تهران تصمیم گرفته اند که سه شنبه ششم شهریور بار دیگر تجمع اعتراضی برگزار کرده و پیگیر مطالبات خود باشند.
در میان جناح های حکومتی و اصلاح طلبان روزنه گشا که خرشان با فریب بخشی از رای دهندگان به بازی در بساط حاکمیت در انتخابات اکنون از پل گذشته، هیچ توجه و تمرکزی بر مطالبات حاد و عاجل میلیونها مزد و حقوق بگیر وجود ندارد؛ در عوض آنان هنوز مشغول شادخواری از بابت ناکامی جبهه پایداری در زدن تعدادی از وزرای پزشکیان در مجلس و مجادلات لفظی در باره پس لرزه های آن در شبکه های اجتماعی و رسانه ها هستند.
وضع اینترنت که قرار بود با رفع فیلترینگ بهبود یابد بسیار بدتر شده و وزیر جدید ستار هاشمی بعد از گرفتن رای اعتماد از مجلس به جای حذف فیلترینگ از «بازطراحی» آن خبر داد. در حوزه سیاست خارجی وعده توافق با آمریکا و پایان دادن به تحریم ها کاملا کنار رفت و به جای آن دور زدن تحریم ها براساس دیدگاه خامنه ای به اولویت اول سیاست خارجی تبدیل شد. هیچ سازوکار روشنی برای اجرای واقعی همسان سازی حقوق بازنشستگان جز حرف های کلی و تاکیدات توخالی اعلان نشده است، در عوض در حالی که کارشناسان اذعان دارند که صندوق های بازنشستگی به خاطر غارت منابع شان در معرض فروپاشی و ورشکستگی هستند، 250 میلیارد تومان از همین صندوق های بازنشستگی را برای مراسم اربعین در خاک عراق دادند؛ کشاورزانی که پول گندم فروخته شان را دولت نداده بشدت خشمگین هستند، قطع دائم برق مردم، کسبه جز و نانوایان را کلافه کرده است؛ وزیر کشور به جای پاسداری از آزادی های سیاسی و تضمین آزادی احزاب و تشکل های مستقل و مدنی، رسما خارجی ستیزی و اخراج مهاجرین را اولویت اول وزارتخانه خود اعلام کرده؛ دلار به مرز شصت هزار تومان بازگشته و قوه قضائیه انگار به شادباش موفقیت در سرهم کردن دولت وفاق ملی، اولین اعدام در ملا عام در سال میلادی جاری را با دار زدن امیر رضا عجماکرمی جوان ۲۲ ساله در زندان شاهرود صورت داده است. هیچ وعده ای اجرا نشده و همه چیز بدتر شده است. دولت «وفاق ملی» به عنوان دولت دستچین شده «آقا»، مجری سیاست هایی است که جز فقر و خانه خرابی و تشدید سرکوب سیاسی چشم اندازی ندارد. گسترش دامنه جنبش مطالباتی، هم پیوستگی بخش های مختلف این جنبش، تلفیق و ترکیب آن با نافرمانی مدنی فراگیر، با کارزارهای لغو اعدام و آزادی زندانیان سیاسی، همگرایی با جنبش دادخواهی، جنبش زنان و مردمان تحت ستم تنها مسیری است که باید پیمود.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه