نمایش دموکراسی به پایان رسیده است. پرده ها به کنار رفتند، سازندگی و پاک دستان، اعتدال و یکدستان، جای خود را به وفاق همدستان داد.
مسعود پزشکیان در دفاع از وزرای پیشنهادیِ کابینه اش، در حالیکه پا به پا می کند و نمایشی از مسخره گی برپا کرده، با لمس دستمال یزدی درون جیب شلواری که به زحمت به پایش بند است، تارهای صوتی خود را به فشرده و از سر سیری می گوید بدهید برویم!
صدای کف سالن مجلس را فرا می گیرد…….!
آقا خودش به همه ی اینها نمره قبولی داده است…! لبخند خرسندی و باز هم صدای کف…!
شما خر کی باشید که وقت ما را -دستمال یزدی را از جیب در آورده و عرق شعف و شادی را از پیشانی پا می کند- هدر دهید… به نظر می رسد صندلی های جلوئی سوت و هوار هم چاشنی کف زدنشان کرده اند…….!
مجلس رسما و به اتفاق آراء به نمایش دموکراسی پایان می دهد!
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه