یاران دیار آزادی: انتشار ویدیویی ۳۵ ثانیهای از «اعتراف اجباری» آرزو بدری و پدرش، واکنشهای زیادی به همراه داشت.
رویا حشمتی، فعال مدنی و کسی که روایت شلاق خوردنش بابت بیاعتنایی به حجاب اجباری، خبرساز شده بود، نوشت: پروندهی من، از شب بازداشت تا اجرای حکم و مختومه شدن پرونده حدود هشت ماه طول کشید. هشت ماه تلخ و استخوانخردکن. با اینحال هنوز هم سختترین لحظهی اون دورهی سیاه برای من، وقتی بود که چشمبندم رو برداشتن و نشوندنم جلو دوربین برای اعترافاجباری. فشاری که برای اعترافاجباری به شخص میاد، با هیچکدوم از فشارهای دستگاه امنیتی قابل مقایسه نیست. و الان بازجو-خبرنگارهای جمهوری اسلامی رفتن سراغ آرزو بدری. زنی که بخاطر حجاب بهش شلیک کردند و ناتوان از حرکت روی تختی در بیمارستان برای زندگی تقلا میکنه.
سمیرا راهی، روزنامهنگار، نیز چنین نوشت: زن صحیح و سالم، بعد از یک روز کاری احتمالا سخت به خونه میرفته برای دیدن خانواده و دو فرزندش؛ حالا اما اینچنین روی تخت بیمارستانه و در همین حال، با تهدید و فشار مجبور به اعتراف اجباری. زندگی یک انسان، یک مادر، یک همسر، یک دختر، یک دوست، یک خانواده، یک همکار و …، به همین راحتی نابود شده. پیچیدگی آسیبی که جمهوری اسلامی به افراد میزنه، محدود به فرد، لحظه و حتی آسیب فیزیکی و روحی نمیشه، یک دایره از ارتباطات و افراد و مسیر یک زندگی درگیر موجی از آسیب میشن که تصورش برای ما غیرممکنه. حقیقتا جمهوری اسلامی بزرگترین دشمن شادی و زندگیه.
کاربر قلمفرسا، چنین واکنش نشان داد: کم مونده به این خانواده بگن باید بگید از نیروی انتظامی بابت شلیک به دخترمون خیلی ممنونیم، امیدواریم شلیکشون مستدام باشه و دفعه بعد کاش به جای کمر به سر مردم بزنن. آخه چیو ماله میکشید، چیو میخواید درست کنید؟ چی تغییر میکنه؟ ضارب بودنتون؟ شلیک کردنتون؟ قوانین کثافتتون؟
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه