شکستن اعتصاب پرستاران دستور کار شورای عالی امنیت ملی

با گسترش دامنه اعتصاب پرستاران کشور، حاکمیت طرح های  اعتصاب شکنی را به شکل تلفیقی در دستور کار گذاشته است. در طرح درهم شکستن اعتصاب، تهدیدات امنیتی و حراستی در مراکز فعال اعتصاب برای ایجاد ترس و وحشت در میان پرستاران مطالبه گر شدت یافته است. در بیمارستان های اراک و مشهد با پرستاران برخوردهای سرکوبگرانه صورت گرفته و در اراک دو پرستار بازداشت شده اند. در بیمارستان امام رضا عوامل حراست به تجمع پرستاران حمله کردند، اما با مقاومت یکپارچه آنان رو به رو شدند. خبرها و گزارش ها نشان می دهد که فشار بر فعالان صنفی و گردانندگان کانال ها و گروههای مجازی که در شبکه های خود اخبار اعتصابات پرستاران را پوشش می دهند نیز افزایش یافته است.

نیروهای امنیتی و حراستی و مسئولان وزارت بهداشت که از وسعت دامنه اعتصابات پرستاران در دهها شهر غافلگیر شده اند همراستا با سرکوب، ایجاد اختلاف و شکاف در میان پرستاران را هم با هدف درهم شکستن اعتصاب پیگیری کرده اند. براساس اطلاعات موثق با هدف جلوگیری از پیوستن پرستاران تهران به اعتصاب با تعدادی از آنان تماس گرفته و ضمن دادن وعده و وعید و چرب زبانی سعی کرده اند مانع سرایت اعتصاب به بیمارستان های تهران و پیوستن پرستاران به زنجیره اعتصابات سایر شهرها شوند.

طرح اعتصاب شکنی در شرایط حساسی از اعتصاب در دستور کار شورای عالی امنیت ملی قرار گرفته است. حساس از این جهت که تداوم اعتصاب درآمیخته با روشنگری در باره وضعیت دشوار پرستاران و آشنایی بیشتر مردم با مطالبات آنان، فشار بر مسئولین و دست اندرکاران را افزایش می دهد. افزایش تعداد بیمارستان های اعتصابی در شهرهای مختلفی که هنوز به اعتصاب پرستاران نپیوسته اند و گسترش حمایت و همدلی سایر بخش های اردوی کار، نظیر معلمان، کارگران صنعتی، خدماتی، رانندگان و بازنشستگان و پرستاران شاغل در بخش خصوصی چاره ای جز عقب نشینی برای حاکمیت باقی نمی گذارد. عقب نشینی ناگزیر حاکمیت در برابر مطالبات پرستاران قطعا بخش های دیگر مطالبه گر را که تاکنون پاسخی برای مطالبات خود نگرفته اند، به گسترش اعتراضات و پیگیری بیشتر تا دستیابی به نتیجه تشویق و ترغیب می کند. چنین دورنمایی قطعا یک کابوس واقعی برای حاکمیت است که سالها با برخوردهای امنیتی، پرونده سازی، زندان و شکنجه فعالین و کنشگران سعی کرده است فقر و فلاکت گسترده را در عین بی سامانی و پراکندگی به لایه های مختلف جنبش مطالباتی اردوی کار تحمیل کند و یا هر لایه را در شرایط سکوت و بی عملی لایه های دیگر سرکوب و مرعوب نماید. در گریز از چنین دورنمایی است که طرح اعتصاب شکنی در دستور قرار گرفته و در گام نخست هدفش محاصره اعتصاب و محدود کردن امکان گسترش آن و جلوگیری از پیوستن بیمارستان های دیگر به اعتصابیون است.

اتحاد کارگران انقلابی ایران

سه شنبه 30 مرداد 1403

20 اوت 2024

بیان دیدگاه