در پی اعتراض زنان زندانی سیاسی به اعدام رضا رسایی، و ضرب و شتم آنان توسط گارد ویژه زندان و سپس انکار این تهاجم وحشیانه به زنان زندانی توسط مقامات و زندانبانان ، جمعی از زندانیان مرد محبوس در بند ۴ اوین در این رابطه بیانیهای به شرح زیر صادر کردند:
بر کسی پوشیده نیست که حکومت از هر لحاظ با بحران بازتولید خویش مواجه شده است. ساختار دزدسالار حاکم توان برطرف کردن معضل معیشت و نابرابری اقتصادی و اجتماعی را ندارد. ساختار حکومت دینی حتی با توسل به ماجراجوییهای جنگطلبانه توان بازسازی ایدئولوژیک خویش در صحنه داخلی و خارجی را ندارد. ساختار سیاسی استبدادی حتی با نمایشهای نخنمای انتخاباتی و بیمعنا کردن مفهوم آشتی ملی، توان بازیابی مشروعیت خود حتی در سطح حداقلی را ندارد. در این میان، تنها ماشین سرکوب و تولید مرگ است که بیوقفه به کار خود ادامه میدهد.
ابتدا شاهد احکام اعدام برای زنان آزادهی این سرزمین بودیم که با واکنش و مقاومت گسترده مواجه شد. سپس در راستای انتقامگیری از جنبش زن زندگی آزادی، داغدار و دادخواه اعدام رضا رسایی از معترضان این جنبش شدیم تا فراموش نکنیم که اذان صبح به وقت زندانهای ایران تنها بانگ حی علی طناب سر میدهد. در ادامهی این زنجیره توحش، بند زنان زندان اوین که طلایهدار مقاومت و ایستادگی در برابر سرکوب هستند، در این هفتهها متحمل انواع فشارها و درگیریها بودند، از جمله قطع کامل ارتباط زندانیان با جهان بیرون) چه ملاقات و چه تماس(که باعث نگرانی خانوادهها و دوستان ایشان شده، و بعد از درگیری در روز تاریک اعدام رضا رسایی، نه تنها مسولان و مجریان آن مورد بازخواست قرار نگرفتند، بلکه برعکس، همین بهانه منجر به تشدید فشارها بر این جانهای آزاده شده است.
ما زندانیان سیاسی بند ۴ زندان اوین با تمام گرایشها ضمن اعلام همبستگی با جنبش فراگیر لغو اعدام، دوشادوش این زنان آزاده میایستیم و در صورت ادامه فشارها بر بند زنان، زندان اوین را به میدان مبارزه گسترده بدل خواهیم کرد.
جمعی از زندانیان سیاسی بند ۴ اوین
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه