حاکمیت بار دیگر از «شرایط حساس» که این بار آن را با اعلام «خونخواهی» اسماعیل هنیه و «مجازات سخت» اسرائیل به خاطر ترور او در تهران توجیه و زمینه سازی کرد، نقدا و بدون این که تکلیف آن را روشن کند بهره برداری کرده تا سرکوب ها را هر چه بیشتر برای عقب نشاندن جنبش انقلابی شدت دهد. در واقع در حالی که انجام وعده «خونخواهی» همچنان معلق است، تشدید سرکوب ها واقعیت عریان است.
علت آن هم روشن است: اکثریت مردم ایران با هر گونه جنگ و جنگ طلبی مخالفند و می دانند که حاکمیت از تداوم سیاست نه صلح و نه جنگ با غرب و اسرائیل، برای توجیه عقب ماندگی ها، غارت منابع کشور از سوی کاسبان تحریم، فساد ساختاری فلج کننده، هدر دادن سرمایه ها در مسیر تولید بمب و موشک و راه اندازی گشت های سرکوب خیابانی زنان و دختران، شدت دادن به اعدام ها و عدم انجام وعده ها و مطالبات مردم استفاده می کند. بنابراین قبل از هر تسویه حسابی با اسرائیل به نام «شرایط حساس» باید مردم را سر جای خود بنشاند و به مخالفان که اکنون حتی بر اساس آمارهای رسمی خود این نظام یک اکثریت بزرگ را تشکیل می دهند، پیام دهد که فکر بهره برداری از ضعف حاکمیت در شرایط اوج گیری رویارویی با دشمن خارجی نباشند که اعدام و کشتار در انتظارشان است. درست به همین دلیل، در حالی که افکار عمومی را زیر فشار ایجاد فضای جنگی در کشور قرار داده و منطقه را درگیر خطر جنگ کرده اند، ماشین اعدام شان جان فرزندان مردم را می گیرد.
عاملی که بویژه«شرایط حساس» کنونی را به «نعمت» برای سرکوبگران تبدیل می کند و برای آنان اهمیت حیاتی دارد این است که از تشدید سرکوب و اعدام های بیشتر برای جبران ناکامی های تاکنونی خود در پس زدن جنبش انقلابی و جا انداختن رعب و وحشت در میان مردم مخالف استفاده کنند.
در همین چند روزی که «شرایط حساس» را با وعده «خونخواهی» اسماعیل هنیه داغ کرده اند، رضا رسایی جوان مبارز ۲۴ ساله فعال در خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی را بدون اطلاع قبلی به او، وکیل، و خانوادهاش، مخفیانه اعدام کردند. به بخش زنان زندان اوین که به این اعدام جنایتکارانه اعتراض کرده بودند وحشیانه یورش بردند و زندانیان شجاع و آزادیخواه را ضرب و شتم کردند.
سحرگاه چهارشنبه پانزدهم مرداد بیست و دو زندانی حوزه آسیب های اجتماعی را در زندان قزلحصار به دار کشیدند که دو تن از اعدام شده گان زن بودند.
خبر رسید که گشت ارشاد دو دختر جوان را در تداوم اجرای طرح سرکوبگرانه «نور» در تهران بشدت ضرب و شتم کرده است.
با وجود اعتراضات گسترده در سطح داخلی و بین المللی نسبت به صدور احکام جنایتکارانه «بغی» برای شریفه محمدی فعال کارگری، همچنین احکام مشابه برای پخشان عزیزی، وریشه مرادی، نسیم غلامی سیمیاری و مجموعا چهل نفر از کسانی که به همین اتهام محکوم شده اند، عقب ننشسته و دست برنداشته اند.
میثم بصیر توانا برادر جانباخته راه آزادی مهران بصیر توانا را بازداشت کرده اند.
خواهر مجاهد کورکور با نگرانی از خطر اعدام برادرش در پی اعدام مخفیانه رضا رسایی، برای نجات جان برادرش از مردم کمک خواسته است.
صبح ۱۷ مرداد با ورود به منزل اسماعیل گرامی، فعال حقوق بازنشستگان کارگری، پس از بازرسی خانه، گوشی موبایل و لب تاپ و کارت ملی ایشان را با خود بردند.
در حوزه اقتصادی در همین فرصت محدود بعد از انتخابات، طرح گرانی بیست و پنج درصدی قیمت نان را استان به استان به اجرا گذاشته اند. از قزوین که یک استان کارگری است شروع کرده اند و اکنون به گفته معاون استاندار خراسان جنوبی، «بهزودی نان در ده استان ایران تا سقف بیست و پنج درصد گران میشود».
این خبرها فقط گوشه بسیار کوچکی از وضعیت سرکوب ها و سیاست های حاکمیت را در همین روزهای جاری توصیف می کند. در هر «شرایط حساس» که حیات نظام را خطرات بیشتری تهدید می کند، صرفنظر از این که خود آن «شرایط حساس» چرا و چطور شکل گرفته و چطور با «شرایط حساس» بعدی جایگزین می شود، بیش از همه سرکوب فعالین مدنی، اجتماعی، کارگری، تشدید صدور احکام جنایتکارانه ی اعدام، زندان و آزار خانواده های جانباختگان خیزش انقلابی و راه اندازی موج تازه اعدام ها شروع می شود. ربطی هم به رفتن یا آمدن رئیس جمهور جدید و وعده های نو رسیده ندارد.
اعدام و سرکوب اصلی ترین ابزارهای حفظ بقای نظام جمهوری اسلامی در دریایی از دشمنی های مردم در داخل کشور است. محال است نظام جمهوری اسلامی از اصل اعدام و سرکوب همه جانبه آزادی های مردم دست بردارد.
تا وقتی جنبش دادخواهی سازمان یافته ای نداشته باشیم که به صورت تن واحد در برابر سرکوب هر عضوش بایستاد و هزینه سرکوب را برای نیروهای اطلاعاتی و امنیتی بشدت بالا ببرد، تا زمانی که جنبشی فراگیر، همبسته و موازی در داخل و خارج از کشور علیه زندان و اعدام نداشته باشیم که بتواند ماشین کشتار سازمان یافته حاکمیتی را از کار بیاندازد، اعدام ها و سرکوب ها اهرم مهم بقای حاکمیت و سرکوب مبارزان و آزادیخواهان خواهد بود. «شرایط حساس» هم که از همان فردای به قدرت رسیدن اینان شروع شد و تا کنون هم ادامه داشته نظر به ماهیت بحران زیست این نظام، دائما در شکل های جدید هم بازتولید می شود.
چهارشنبه هفدهم مرداد 1403 و 7 اوت 2024
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه