زن، زندان، فریاد علیه بیداد

سکینه پروانه، زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان اوین، در بیانیه‌ای صدور حکم اعدام برای زنان زندانی سیاسی از جمله پخشان عزیزی و شریفه محمدی را نشانه ضعف جمهوری اسلامی دانست.

سکینه پروانه: طی سال‌های حبس در زندان‌های مختلف، تجربه زندگی با محکومین به مرگ بسیاری را داشته‌ام. محکومینی با جرائم قتل، مواد مخدر، و سرقت که از فقر و محرومیت و تحت‌فشار خانواده به چنین ناکجاآبادی رسیده بودند.

با برخی‌شان دوست و صمیمی بودم و روایتشان را می‌شنیدم که چطور برای تأمین مخارج خانواده، حفظ سرپناه و سیرکردن شکم فرزندانشان تن به کاری داده بود که مجازات آن چوبه‌ی دار بود.

دوستان محکوم به مرگ من و زنانی که پیش‌تر شاهد رنجشان بودم، قربانیان حکومتی بوده و هستند که حالا پخشان عزیزی و شریفه محمدی را به مرگ محکوم کرده است.

پخشان و شریفه‌ای که صدای رنج‌های همان زنان بی‌آینده‌ای شدند که دردهایشان بی‌شمار و حامیانشان انگشت‌شمارند.

برای حکومت تفاوتی ندارد ما در کدام نقطه ایستاده‌ایم. در زیر چرخ ستم در حال له‌شدن هستیم یا در برابر آن ایستاده‌ایم. چرخه‌ی مجازات حاکمان روزی ما را در خود می‌کشد، اگر ندانیم با تمام تفاوت‌هایمان هم رنجیم.

کافی است مدت کوتاهی با پخشان زندگی کنیم. دغدغه‌های پخشان برای ساختن زندگی بهتر برای مردمان محروم و رنج‌کشیده اثبات حقانیت اوست.

شریفه نیز سال‌ها برای بهبود وضعیت کارگران تلاش کرد و حالا با حکم اعدام مواجه شده است.

صدور حکم مرگ برای پخشان عزیزی و شریفه محمدی و تهدید نسیم غلامی سیمیاری و وریشه مرادی به احکام سنگین، نشانه ضعف حکومت در برابر قدرت زنانی است که بیش از گذشته به حق خود آگاه شده‌اند و هدفشان پاره کردن بند ستم است. در کنار هم ایستاده‌ایم. تا پایان دادن به صدور احکام مرگ.

منبع: کانال تلگرامی دیار یاران آزادی

بیان دیدگاه