✍️ اسماعیل گرامی (کارگر بازنشسته)
صولت مرتضوی در طول سه سال وزارت خود در وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی خاطرات تلخی را در ذهن کارگران و بازنشستگان بجا گذاشته است که بیشتر از همه عملکرد او در رابطه با افزایش حقوق ها میباشد.
با تصویب افزایش حقوقهای ظالمانه ۲۷٪ و ۲۱٪ برای سال ۱۴۰۲ ، صولت مرتضوی وعده داد که دولت حتما تورم را کنترل خواهد کرد و در غیر این صورت چنانچه تورمی صورت گرفت، حقوقها را افزایش خواهد داد!! این وعده دروغین و مضحک را فقط نمایندگان به اصطلاح کارگری «شورای عالی کار» پذیرفتند! در طول آن سال تورم همچون سالهای گذشته افزایش یافت، ولی حقوقها افزایش نیافت!
حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۳ نسبت به سال ۱۴۰۲، به میزان ۳۵ درصد افزایش یافت. میزان افزایش دستمزد سایر سطوح نیز ۲۲ درصد به اضافه رقم ثابت ماهانه ۶ میلیون و ۹۰۰ هزار و ۷۸۰ ریال تعیین شد، در حالیکه طبق گفته سازمان آمار در پایان سال ١٤٠٢؛ نرخ تورمِ سالانه کشور به ۴۰/۷ درصد رسیده بود.
در رابطه با این افزایش حقوقهای ناچیز؛ هرچند صولت مرتضوی به تنهایی نقش نداشته است؛ ولی او با روش استرس زای خود؛ خروجی این سیاستهای ضد کارگری حکومت بوده است!
امروز که قرار است بعلت تغییر دولت؛ او این سمت خود را ترک کند؛ در یک خداحافظی میگوید «کارگران و بازنشستگان من را حلال کنید» بله حلال کنید!!! با یک حلالیت طلبیدن و حلال کردن تمامی ظلم و ستمی که بر نیمی از جمعیت این کشور روا شده است به فراموشی سپرده میشود! این حکومت از همان ابتدای انقلاب، این فرهنگ ارتجاعی و مسخ کننده را تبلیغ کرده است. وقیحانه ترین مورد از ترویج این فرهنگ؛ مربوط میشود به کاظم صدیقی امام جمعه پلشت موقت تهران! وقتی ماجرای زمینخواری منتسب به او و پسرانش در فضای مجازی منتشر شد، او در ابتدا منکر این زمینخواری گردید اما سرانجام در مقابل اسناد افشاکننده ی کافی، به این زمینخواری اقرار کرد و در پایان گفت «از وقوع غفلت در محضر خداوند استغفار میکنم و از مردم با همه وجودم عذرخواهی میکنم». بله؛ استغفار و عذرخواهی میکنم، تمام. این فرهنگ ارتجاعی ،ابزاری شده است در دست این مسئولین حکومتی جهت مسخ نمودن و فریب دادن زحمتکشان. حلالیت طلبیدن صولت مرتضوی همانند همان جای مُهر بر روی پیشانی محمود رضا خاوری مدیرعامل پیشین بانک ملی ایران (اختلاسگر این بانک) و شال سبز بر گردن ساداتی نژاد وزیر اسبق کشاورزی(اختلاسگر چای دبش) میباشد.
البته ترویج این فرهنگ ارتجاعی؛ یک جانبه و فقط از طرف مسئولین حکومتی نیست. عناصر حکومتی در بین کارگران و بازنشستگان با ادعای مطالبه گری نیز همین فرهنگ را رواج میدهند!
هنگامیکه مدیر عامل و معاونان سازمان تامین اجتماعی نمی توانند سازمان را صحیح اداره کنند، علی اکبر عیوضی دبیر کانون کارگران بازنشسته تامین اجتماعی استان تهران آنها را تهدید میکند که «اگر نمی توانید سازمان را اداره کنید فکری به حال خودتان کنید چون بازنشستگان در مراجعه به کانون ها عاملان سرگردانی خود را نفرین می کنند». بله نفرین میکنند! انتهایِ مطالبه گری در این فرهنگ ارتجاعی و مسخ کننده این است که برای گرفتن حق خود به کف خیابان نیایید، در خانه بنشینید و برای کسب خواسته های خود دعا کنید و یا مسئولین (البته بعضی از آنها) را نفرین کنید! در آخر هم این مسئولین از شما حلالیت میطلبند! حلال کردید کردید در غیر این صورت آنها در محضر خداوند استغفار میکنند!!! این فرهنگ به عنوان ابزاری در دست حکومتیان برای مسخ نمودن زحمتکشان و یا برای مطالبه گری، دیگر نخ نما شده است.
هفتم مرداد ۱۴۰۳
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه