صدور احکام اعدام علیه فعالین جنبش های زنان، کارگری و مدنی، در زندان اوین هم با موج اعتراضات بند زنانِ این زندان روبرو شد. فریاد زنان زندانی علیه اعدام با شعارهای «جان برود، تن برود، آزادی از بین نرود»، تصویری روشن از قامت ایستاده و مقاوم زنانی بدست می دهد که بارِ مبارزه علیه رژیمی زن ستیز را بدوش کشیده اند. زنان زندانی ی دربند با تاکید براینکه جمهوری اسلامی یک خواب خوش ندارد با فریاد رسای خود اعلام کردند که برای خفه کردن صدای آزادی در گلوی زنان نه تهدید، نه سرکوب، و نه اعدام دیگر اثر ندارد.
همزمان با زنان زندانی بند زنان، گزارشی از کنفرانس زنان در شهر بغداد منتشر شد که حاضران در کنفرانس صدور احکام اعدام علیه شریفه محمدی و پخشان عزیزی را محکوم کردند. صدور احکام اعدام – قتل دولتی- علیه زنان نشانه کینه ی عمیق رژیم زن ستیز اسلامی از زنان، و برای خفه کردن فریاد عدالت و آزادی خواهی آنهاست. در ادامه اعتراضات علیه صدور احکام جنایتکارانه ی اعدام جمعی از مادران دادخواە سنندج نیز با شعار «نه به اعدام»، حکم اعدام پخشان عزیزی و شریفە محمدی را محکوم کرده و خواستار لغو این احکام شدند.
نگاه زن ستیزانه ی رژیم اسلامی و کینه ی پایان ناپذیر همه سطوح حکومتی این رژیم علیه زنان خصلت طبقاتی داشته و زنان طبقات پائین جامعه و بویژه آن بخشی که به حقوق خود آگاه بوده و برای بدست آوردن این حقّ دست یاری به سوی یکدیگر دراز کرده و همیاری همدیگر را جستجو می کنند، اهداف اولیه این سرکوب سیستماتیک را تشکیل می دهند. حاکمیت براساس غرایز کور و بدوی ناشی از منافع خودویژه ی خود دریافته است که احقاق حقوق زنان مستلزم پذیرش برابری فرصت ها میان زنان و مردان در همه سطوح اجتماع و بازتاب این سطوح در قالب های ساختاری در قدرت سیاسی، در نظام مدیریت، تصمیم گیری و توزیع عادلانه امکانات است؛ این درهم تنیدگی آزادی و عدالت اجتماعی به عنوان شرط رهایی زنان، در عین حال شرط رهایی عموم طبقات پائین است. هر چه پیوند این رهیافت ها از طریق فعالیت های کنشگران حقوق زنان در میان لایه های پائینی جامعه بیشتر شود، موجودیت نظام بیشتر از پیش به خطر می افتد. به همین دلیل است که شاهدیم که دستگاه قتل عام سازمان یافته حاکمیتی در شرایط حاضر در برابر نخستین بازتاب های نگاه بخشی از جنبش زنان؛ زنان متعهد به سازماندهی توده های اعماق و کنشگرانی که مبارزه برای آزادی ها و حقوق دمکراتیک را با تکیه بر منافع اکثریت کارگران و زحمتکشان پیگیری می کنند، با صدور احکام اعدام پاسخ می دهد.
شریفه محمدی (فعال کارگری)، پخشان عزیزی (مددکار اجتماعی)، وریشه مرادی (زندانی سیاسی کرد)، نسیم غلامی سیمیاری (مطالبه گر و از معترضان جنبش زن زندگی آزادی)، از جمله ی کسانی هستند که یا حکم اعدام علیه آنها صادر شده است و یا اینکه احتمال صدور این احکام برای آنها وجود دارد. مقاومت و ایستادگی زنان زندانی اوین در دفاع از حق و عدالت، با فروریزی مرزهای تعابیرسنتی رایج از نقش و جایگاه زنان در مبارزه اجتماعی و با ضربه کاری به معیارهای پوسیده مردسالاری، سزاوار گسترده ترین حمایت هاست.
دوشنبه 8 مرداد 1402 و 29 جولای 2024
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه