اعدام و قتل سازمان یافته دولتی هم چنان در شمار ابزارهای موثر سرکوب جمهوری اسلامی است. به گواه آمارها بعد از » انتخابات حکومتی» و در راس قوه مجریه قرار گرفتن اصلاح طلبان، به رغم ادعاهای کر کننده آنها در دفاع از حقوق مردم، جامعه مدنی و…. اعدام ها در زندانها هم چنان به طور وسیع جریان دارد. به طور نمونه ظرف دو روز گذشته هشت نفر در زندانهای ایران اعدام شده اند و هر روز طناب هایشان هم چنان جان انسانها را می ستاند. درهم شکستن این ابزار و مقابله با اعدام های گسترده ، وظیفه همه وجدانهای انسانی و انسانهای آزادی خواه و عدالت طلب است. بی گمان پیشروی مردم نیز در مسیر حذف استبداد و دستیابی به آزادی و عدالت اجتماعی بدون درافتادن با این ابزار جنایتکارانه و قرون وسطایی ممکن نیست . از اینرو شکل گیری جنبش وسیع ضد اعدام ضرورت دارد.شکل گیری جنبش فراگیر و سراسری علیه اعدام در شرایط کنونی درعین حال از مبرم ترین مسائل فعالین مدنی و مبارزان حقوق بشر است.
از زمان انتشار خبر محکومیت شریفه محمدی به اعدام، موج گسترده ای از اعتراض علیه این حکم جنایتکارانه در داخل و خارج از کشور شکل گرفت. دهها تجمع اعتراضی توسط ایرانیان در خارج کشور برگزار شده و بازنشستگان در تجمعات اعتراضی خود خواهان آزادی شریفه محمدی شدند. هم چنین تشکل های کارگری، معلمان و زنان و …در ایران و دهها اتحادیه کارگری بین المللی و نهاد حقوق بشری تا کنون این حکم غیر انسانی را محکوم کرده اند.
همچنین در سهشنبههای اعتراضی زندانیان برای لغو اعدام ها نیز در زندان های مختلف، زندانیان با دست زدن به اعتصاب غذا، بر لغو حکم اعدام شریفه محمدی تاکید کردند.
در پی راه افتادن این موج حمایتگرانه، اما روز گذشته کمپین دفاع از شریفه محمدی متنی را انتشار داده و در مورد وضعیت این فعال صنفی و کارگری که به اعدام محکوم شده است، اشاره کرد: «ساعتها تحت شکنجه روحی و بازجویی و تهدید و تحقیر قرار گرفته تا علیه خودش، فعالیتهایش و تشکیلات مستقل کارگری اعتراف اجباری کند.» و تیمی مرکب از بازجویان و شکنجه گران از تهران به رشت اعزام شده اند، تا او را وادار به همکاری و اعترافات دروغین علیه خودش کنند.
به نوشته کمپین دفاع از شریفه محمدی:«با توجه به موج جهانی ایجاد شده در حمایت از شریفه محمدی، مقامات ارشد جمهوری اسلامی به وحشت افتاده و به این دلیل سراغ شریفه در زندان لاکان رفتهاند تا او را تحت فشار و شکنجه مجبور کنند که با آنها به قول خودشان “همکاری” کند.
کمپین دفاع از شریفه محمدی با استناد به منابع خود آورده است: «شریفه محمدی با وجود آزار و فشار و تهدید و شکنجهای که بر او اعمال کردهاند تن به خواسته آنها نداده و بر واهی بودن اتهامات وارد شده بر خودش و نیز قانونی بودن و مجاز بودن فعالیت های اجتماعی و مدنی خود تاکید کرده است.»
این کمپین هشدار داد که به شریفه محمدی گفته شده او را «اعدام خواهند کرد مگر اینکه تن به خواسته وزارت اطلاعات و مقامات حکومتی بدهد.» شیوه رذیلانه و ضد بشری ای که به تمام عمر جمهوری اسلامی علیه مخالفان، فعالین جنبش های اجتماعي و … و زندانیان سیاسی به کار گرفته اند.
در حال حاضر۴۱ زندانی سیاسی محکوم به حکم ضد انسانی اعدام در زندانهای کشور محبوس هستند و همه زیر فشارهای مختلف زندانبانان و مقامات اطلاعاتی و امنیتی در زندانها بسر می برند. به این آمار میبایست بیشمار زندانیان جرائم غیرسیاسی شامل مالی، مواد مخدر و … را نیز اضافه کرد.
واضح است که مخالفت با احکام ارتجاعی اعدام، بهمعنای ایستادگی و مخالفت صریح و مبارزه علیه این حکم برای تمامی زندانیان است و نه فقط زندانیان سیاسی. بنابراین بدون کاهش دامنه کارزار حمایت از شریفه محمدی، به موازات آن و در شکل حلقه جدیدی از همگرایی می توان و باید مبارزه علیه اعدام را گسترش داد.
یکی از نمونه های درخشان گسترش مبارزه برای لغو حکم غیر انسانی اعدام شکل گیری کارزار سه شنبه های نه به اعدام در زندانهاست که زندانیان در زندانهای مختلف در این روز دست به اعتصاب غذا می زنند.
تاکنون در ۱۱ زندان کشور شماری از زندانیان به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستهاند، از جمله این زندانها میتوان به زندانیان زندانهای اوین (بند ۸، بند ۶، بند ۴ و بند زنان)، زندان قزلحصار (واحد۳ و واحد۴)، زندان مرکزی کرج، زندان خرمآباد، زندان تبریز، زندان اردبیل، زندان قائمشهر، زندان خوی، زندان نقده، زندان مشهد و زندان سقز اشاره کرد. همچنین زندان اردبیل و زندان قائمشهر نیز به تازگی به این کارزار پیوستند
سه شنبه دوم مرداد 1403 و 23 جولای 2024
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه