ارائه ارزیابی از سیاست های دولتِ در دست تشکیل چهاردهم و سمت گیری های آن، در متن گردوخاک تبلیغاتی اصلاح طلبان و در همین راستا نسبت خامنه ای با این سیاست ها از موضوعات مورد توجه تحلیل گران طیف های مختلف سیاسی در روزهای اخیر بوده است. سخنان روز یکشنبه ۳۱ تیرماه خامنه ای در جمع نمایندگان مجلس می تواند تصورات خوشبینانه و توهم آمیز در مورد امکانات اجرای وعده های پزشکیان را تعدیل کند. خامنه ای خطاب به نمایندگان مجلس گفت: «باید همه به رئیس جمهور منتخب در ادای وظایف کمک کنیم و از بُن دندان باور کنیم که موفقیت ایشان، پیروزی همه ماست». اما برای اینکه این تصور پدید نیاید که دنبال حمایتی ویژه، تعبیری خاص و یا چرخشی در سیاست های تاکنونی و اعلام حمایت های رسمی اش از دولت هاست، گفت: «همچنانکه همیشه مجلس را به تعامل سازنده با دولتها فراخواندهام، به دولتها نیز همکاری با مجالس را سفارش و تأکید کردهام».
در عوض او به نمایندگان مجلس، مصوبه مجلس یازدهم موسوم به «قانون اقدام راهبردی» را یادآوری کرد و این قانون را «از جمله اقدامات خوب و اثرگذار مجلس در زمینه سیاست خارجی» نامید و افزود: «البته بعضیها به این قانون اعتراض و عیبجویی کردند که مطلقاً وارد نیست و تصویب آن قانون، کار بسیار درستی بود».
این همان قانونی بود که مجلس یازدهم در سال ۱۳۹۹به اشاره خامنه ای برای مانع آفرینی در تحقق برجام از تصویب گذراند. و همه آنچه را که دولت روحانی در این زمینه رشته بود، پنبه کرد. روحانی در ۳۰ خرداد ۱۴۰۳ قانون اقدام راهبردی را «بدترین قانون در تاریخ جمهوری اسلامی ایران» توصیف کرد و گفت که این قانون ۳۰۰ میلیارد دلار به کشور ضرر زده است. او افزود که اگر به خاطر این قانون نبود، «مسئله برجام در اسفند ۹۹ یا نه در فروردین ۱۴۰۰ حل میشد».
خامنه ای بی دلیل «قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از حقوق ملت ایران» را که در ۹ بند از تصویب مجلس سابق گذشت یادآوری نکرد. «لغو تحریم ها» از طریق این «قانون»، نه بر اساس مذاکره که بر اساس اقدام متقابل در مقابل تحریم ها و زیرپا گذاشتن توافقات هسته ای با طرف غربی استوار بود. او برای این که تفاوت های عملی میان لغو تحریم ها از طریق مذاکره و از طریق اقدام متقابل را به نمایندگان مجلس، به پزشکیان و مخصوصا به اصلاح طلبان و اعتدالیونی که دور او را گرفته اند، بفهماند، گفت: «ما میتوانیم تحریمها را با ابزارهای شرافتمندانه برطرف و بالاتر از آن، خنثی کنیم همچنانکه بارها گفتهایم برداشتن تحریمها دست ما نیست و باید برای رفع آنها تدبیر اندیشید، اما خنثیسازی تحریم دست ما است و راههای خوبی هم برای آن وجود دارد که مسئولین دولتی برخی از آن راهها را رفتند و آثار خوبی هم داشت که در این زمینه مجلس هم میتواند نقشآفرینی کند».
یا این توضیحات روشن است که خامنه ای نه دنبال «برداشتن تحریم» که دنبال «خنثی» کردن آن است. ما به تجربه دیده ایم که در جمهوری اسلامی تحریم ها را چطور «خنثی» می کنند: تن دادن به واردات کالا به جای دریافت دلار در ازای صادرات، حراج نفت ایران زیر قیمت و فروش آن به کشورهایی نظیر چین، قاچاق دلار به صورت چمدانی، واگذاری فروش نفت به سرداران قاچاقچی سپاه، ایجاد فضای عمل برای امثال بابک زنجانی تا به نام دور زدن تحریم ها میلیاردها سرمایه مردم را غارت کنند و یا آنطور که جلیلی در مناظره انتخاباتی تاکید کرده بود، «یک دنیا فرصت» برای گسترش روابط اقتصادی با کشورهای عقب مانده که خودشان آه ندارند تا با ناله سودا کنند!
با سخنان خامنه ای، وظیفه پزشکیان روشن است: او به جای مذاکره مستقیم با آمریکا، عقب نشینی آشکار در زمینه پرونده هسته ای و پایان دادن به این پروژه ای که منابع مردم ایران را غارت و فرصت های توسعه آن را برباد داده و لشکری از کاسبان تحریم را به جان دارایی های ملی انداخته باید «راههای خوبی» را که «برخی مسئولین دولتی» رفتند و «آثار خوبی هم داشت» را در مسیر «خنثی» کردن تحریم ها پیگیری کند. پزشکیان باید ادعای انتخاباتی خود را که گفته بود: «من تعهد میکنم مردم را از بلاتکلیفی دربیاورم؛ ارتباطات بین المللی ایران را گسترش دهم و یک ثانیه برای برداشتن تحریم ننشینم»، کنار بگذارد، زیرا خامنه ای معتقد است: «همچنانکه بارها گفتهایم برداشتن تحریمها دست ما نیست».
آنان که دیدگاههای جلیلی در حوزه سیاست خارجی را عامل در «قفس» شدن مردم ایران و شکل گیری طالبانیسم نامیده بودند تا با ایجاد ترس و وحشت از عواقب پیروزی او مردم را پای صندوق های رای بکشانند، حالا همان دیدگاههای جلیلی را از زبان خامنه ای می شوند و البته فعلا صدایشان هم درنمی آید. تاکید خامنه ای و ستایش او از «قانون اقدام راهبردی» در حوزه تحریم ها، معنایی جز حرف جلیلی در آخرین مناطره انتخاباتی اش مبنی بر « ایستادن هوشمندانه و فعالانه تا آنجا که دشمن به شکست فاحش اعتراف کند» ندارد. برای اکثریت مردم ایران روشن است که معنای این «ایستادن» گسترش فقر و فلاکت، فروپاشی اقتصاد ایران، تبدیل پول ملی به کاغذ پاره، کوچک شدن سفره ها، رشد بیکاری و بی خانمانی و انفجار بیشتر تورم از یک سو و پررونق تر شدن بساط مشتی غارتگر ریاکار، جزم اندیش و کاسب تحریم از سوی دیگر است.
تاکید خامنه ای بر «ویژگیها و معیارهای ضروری برای افرادی که وزیر و میداندار اقتصاد، فرهنگ، سازندگی و تولید خواهند شد» در سخنانش در جمع نمایندگان مجلس و مخصوصا اشاره او به این که باید «از بن دندان معتقد به جمهوری اسلامی باشد» و « امید به آینده و نگاه مثبت به افق» داشته باشد اگر در کنار تاکیدات محمد جواد ظریف در مورد جنبه صرفا مشورتی داشتن کار بررسی صلاحیت نامزدهای پست های وزراتی در «شورای راهبری» و اینکه «پزشکیان می تواند برای هرکدام از وزارتخانهها و جایگاهها، از میان لیست های ارائه شده انتخاب کند و یا اساسا نامزد نهایی او فردی خارج از لیستها باشد،» تصویر واقعی تری در این مورد به دست می دهد. این شاخص های مورد تاکید و امتیازات کسب شده در جمع «شورای راهبردی» نیست که وزرای دولت پزشکیان را تعیین می کند، بلکه موافقت خامنه ای تعیین کننده است. او اگر مخالف وزرای پیشنهادی پزشکیان باشد، آنها شانسی برای رسیدن به کرسی وزرات نخواهد داشت.
تناقض پزشکیان در این است که مدعی است دولت او می خواهد دولت «وحدت ملی» باشد، در حالی که وحدت ملی بر محور ولایت فقیه، و سیاست های او ناممکن است.
شکاف های درونی حاکمیت متناسب با چرخش اوضاع می تواند عمیق تر شود یا کاهش یابد، اما بدون شکل گیری بلوک بزرگی از نیروهای مستقل طبقات پائینی به عنوان آلترناتیو اکثریت عظیم جامعه، ثمری از این شکاف ها حاصل نمی شود. به همین دلیل است که تمرکز بر شکل گیری چنین بلوکی کانون مرکزی توجه نیروهای مستقل کارگری است.
اتحاد کارگران انقلابی ایران
دوشنبه اول مرداد 1403 و 22 جولای 2024
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه