با اجرای احکام ظالمانه فعالان زن گیلان، جنبش زنان به عقب برنمی گردد

شش فعال حقوق زنان به زندان منتقل شدند. جلوه جواهری، آزاده چاوشیان، نگین رضایی، فروغ سمیع‌نیا، شیوا شاه‌سیاه و متین یزدانی، فعالان حقوق زنان، روز شنبه ۲۳ تیر برای تحمل حبس به زندان لاکان رشت، مرکز استان گیلان منتقل شدند. زهره و زهرا دادرس نیز سه روز پیش یعنی ۲۰ تیر ماه بابت این پرونده زندانی شدند. این هشت نفر، همراه با سه تن دیگر مجموعا به بیش از ۶۰ سال زندان محکوم شده اند

فروغ سمیع‌نیا ساعاتی پیش از اجرای حکم حبس خود با انتشار مطلبی در اینستاگرامش نوشت: «در روزهای آخر آزادیمان قلبمان از صدور حکم ناعادلانه برای شریفه محمدی  دردناک است و باز هم آرزوی توقف حکم اعدام برای همه مردم سرزمینمان را در دل داریم»

بنا به گزارشات منتشره شده ، تمامی این افراد بدون ارائه حکم در مرداد ماه ۱۴۰۲ بازداشت شدند و دستگیری سه تن از آنان همراه با ضرب و شتم صورت گرفت.

یک روز پس از دستگیری این فعالان، اداره کل اطلاعات استان گیلان در اطلاعیه‌ای نوشت که «بازداشت ‌شدگان در حال برنامه‌ریزی و اقدام برای دامن زدن به آشوب و خراب‌کاری» در سالگرد خیزش انقلابی در گیلان و کردستان بودند.

این افراد پس از گذراندن حدود دو ماه در فواصل زمانی متفاوت، با تودیع قرارهای وثیقه به‌ صورت موقت از زندان لاکان رشت آزاد شدند.

آنان در ایام بازجویی علاوه بر شکنجه و تحمل حبس در سلول‌های انفرادی، از سوی بازجویان با فحش، ناسزا، تحقیر و تعرض جنسی مواجه شده و به انتقال به بیمارستان روانی، شلاق خوردن و اعدام، تهدید شدند.

از میان این افراد برای فروغ سمیع‌نیا و هومن طاهری، اعدام مصنوعی اجرا شده است.

طبق گزارشات منتشره، علاوه بر ماموران وزارت اطلاعات، قضات نیز در شکنجه این افراد نقش زیادی داشته اند.

جزییات منتشره از ضرب و شتم و شکنجه فعالان حقوق زنان در گیلان از سوی نیروهای اطلاعاتی و امنیتی در پی بازداشت آنها تکان دهنده است. براساس گزارش ها یکی از این کنشگران، که از ارائه رمز عبور گوشی‌ خود خودداری کرده‌ بود، هدف ضرب و شتم قرار گرفته بود .

تیم بازجویی بازداشتگاه وزارت اطلاعات هومن طاهری، کنشگر ساکن گیلان، را چندین بار و به شدت کتک زده، به طوری که یک دندانش شکسته، صورتش به شدت ورم کرده و اثرات کبودی در گردن و خراش در دیگر نقاط بدنش پس از گذشت چند روز و انتقال او به بند عمومی، همچنان قابل مشاهده بوده است.

برخی از بازداشت‌شده گان از روز بازداشت حق تماس و ملاقات نداشته‌اند تا خبر ضرب و شتم به بیرون درز نکند.

رفتار وحشیانه وزارت اطلاعات با بازداشت شده گان که پیش از این بارها در مناسبت های مختلف در مورد سایر فعالین بازداشتی هم شاهد آن بوده ایم، و هم چنین روند پیشرفت پرونده آنان به روشنی نشان داد که ادعای آنها در اطلاعیه منتشره شان مبنی بر کشف «یک تیم مرتبط با عناصر بیگانه که در حال برنامه ریزی و اقدام برای دامن زدن به آشوب و خرابکاری در سالگرد اغتشاشات پاییز گذشته» بوده اند، دروغی کثیف و با هدف توجیه بازداشت های وحشیانه بوده است. اول فعالین شناخته شده را در شهرهای مختلف به صورت همزمان دستگیر کردند و قبل از دستگیری سناریوی مورد نظر خود را برای آنها ساختند . ولی بالاخره روشن شد که هیچ کدام از این اتهامات ساختگی وارد نبوده و هیچ مبنا و اساس واقعی نداشته است .

نظام زن ستیز جمهوری اسلامی سالهاست فعالان حقوق زنان را به اشکال مختلف تحت فشار قرار می دهد. از بازداشت و زندان و شکنجه گرفته تا اخراج از کار، ممنوع الخروج کردن و ….اما فعالان زنان بر تعهدات خود مبنی دفاع از حقوق زنان، مبارزه برای برابر حقوقی زنان با مردان و رفع تبعیض و ستم بر علیه زنان پای فشرده و پا پس نکشیده اند. علاوه بر آن زنان به عنوان نیمی از جامعه به هیچ وجه به باید و نباید های ایدئولوژیک نظام اسلامی گردن نمی گذارند. زنان در بزرگترین جنبش و حرکت اعتراضی در تمام طول حیات جمهوری اسلامی یعنی در جنبش زن زندگی آزادی، به عنوان موتور محرک جنبش انقلابی برای تغییر وضع موجود ظاهر شدند .

از این‌رو جمهوری اسلامی برای زنان شمشیر را از رو بسته و به طور گسترده جنگ با زنان را به طورعریان در پیش گرفت. اجرای طرح ارتجاعی و وحشیانه نور نیز  در همین راستا صورت گرفت. نیروهای سرکوبگرشان را به خیابان‌ها سرازیر کرده و در معیت ده‌ها نیروی موتورسوار مزدور و دهها ماشین گشت به پتو پیچ کردن و دستگیری زنان بی حجاب پرداخته و با گسیل کردن صدها مامور امر به معروف و نهی از منکر به خیابان‌ها و مکان‌های عمومی سعی در اسلامی کردن شهر به شیوه خودشان کردند .

جمهوری اسلامی که طی خیزش انقلابی بزگترین ضربه را از زنان خورده، دست به انتقام‌جویی از زنان زده وعلاوه بر به کارگیری روش خشونت آمیز برخورد به بی حجابان در خیابان‌ها در عرصه های دیگر مثل دانشگاه‌ها نیز برخورد با دختران دانشجو که حجاب اسلامی را رعایت نمی کنند، را در دستور کار خود قرار داده و ده‌ها دانشجوی دختر را از این طریق با دادن احکام تعلیق موقت و یا محرومیت از خوابگاه و….. تحت فشار قرار دادند.

در عین حال با اجرایی کردن حکم سنگین  فعالان زنان و  دادن حکم  بغی و اعدام به شریفه محمدی کارگر شریف زندانی و هم چنین صدور حکم اعدام با اتهام بغی به ۱۵ زندانی سیاسی دیگر در پی آن هستند، که جو رعب و وحشت در جامعه ایجاد کنند و به  فعالین جنبش های اجتماعي و زنان این پیام را بدهند که فعالیت اجتماعی چه هزینه سنگینی دارد.

ولی جامعه متاثر از خیزش انقلابی مهسا هرگز به عقب برنمی گردد و مرعوب سیاست های سرکوبگرانه حاکمیت نمی شود و با ادامه مبارزه و گسترش دفاع از فعالین زندانی و به خصوص فعالین محکوم به اعدام آن گونه که در دفاع از شریفه محمدی توسط ایرانیان در داخل و خارج کشور شاهدیم، بی گمان جنبش انقلابی این موج را درهم خواهد شکست.

اتحاد کارگران انقلابی ایران

یکشنبه 24 تیرماه 1403 14 جولای

بیان دیدگاه