شریفه محمدی، فعال کارگری محبوس در زندان لاکان رشت با حکم شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.
شریفه محمدی در تاریخ ۱۴ آذر ۱۴۰۲ دستگیر شد .وی در مدت بازداشت در زندان از کمترین حقوق یک زندانی مانند ملاقات حضوری و تماس تلفنی محروم بوده است. وی مدتها از ملاقات با خانواده و به خصوص با فرزندش محروم بود و اجازه تماس تلفنی نیز با آنها نداشته است. شکنجههای جسمی و روانی بر زندانی سیاسی شریفه محمدی توسط مقامات وزارت اطلاعات به حدی بود که منجر به اعتراض مقامات زندان در هراس از به خطر افتادن جان وی شده بود.
کمپین دفاع از شریفه محمدی اطلاعیهای صادر کرد و در آن نوشت این حکم به بهانه عضویت شریفه محمدی در یک تشکل کارگری مستقل، علنی و قانونی در یک دهه قبل صادر شده است.
این کمپین در اطلاعیه خود حکم صادر شده علیه این فعال کارگری را «یک رای قرون وسطایی و جنایتکارانه» نامید و بر بیپایه بودن آن تاکید کرد.
اطلاعیه مورد نظر با محکوم کردن این حکم خواهان تبرئه محمدی و آزادی بیقید و شرط او شد و تاکید کرد: «این حکم تنها علیه شریفه صادر نشده بلکه اعلام جنگ و صدور حکم مرگ علیه همه فعالین اجتماعی و مدنی است.»
جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات شریفه محمدی روز ۱۹ خرداد امسال در شعبه اول دادگاه انقلاب رشت برگزار و این فعال کارگری در جریان جلسه با اتهاماتی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «بغی» مواجه شد.
قاضی برای انتساب این اتهام به محمدی، به گزارش وزارت اطلاعات مبنی بر عضویت او در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری» استناد کرد که از سوی ماموران امنیتی به عنوان «گروهی وابسته به حزب کومله» معرفی شده است.
تاکنون شخصیت ها و تشکل های مختلفی صدور این حکم را محکوم کرده و خواستار لغو این حکم ظالمانه شده اند.
یک عضو کمپین شریفه می گويد اتهام بغی و پروندهسازی دستگاه قضایی علیه شریفه محمدی «مضحک و خندهدار» است.
بنا به گزارش منابع حقوقی، اتهام بغی باید یکسری عناصر مادی و معنوی مشخص داشته باشد. مطابق قوانین جزائی جمهوری اسلامی اگر فردی به صورت متشکل و گروهی، به صورت مسلحانه علیه کلیت نظام قیام کرده باشد، میتواند به بغی متهم شود. در حالی که هیچ کدام از این عناصر در باره شریفه محمدی صدق نمیکنند.
بر اساس ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ «گروهی که در برابر اساس نظام جمهوری اسلامی ایران قیام مسلحانه کند، باغی محسوب میشود، و در صورت استفاده از سلاح، اعضای آن به مجازات اعدام محکوم میگردند».
شریفه محمدی به گفته یک عضو کمپین دفاع از او، از سال ۱۳۹۰ به بعد عضو هیچ تشکلی نیست. او در دهه ۸۰ خورشیدی عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری بود. این تشکل در سال ۱۳۸۳ به منظور کمک به کارگران برای ایجاد تشکلهای مستقل شکل گرفت و در تمام سالهای بعد به صورت علنی فعالیت کرد. عضو کمپین دفاع از شریفه محمدی اتهام نسبت داده شده به او را «واهی»، «بی اساس» و «دارای ایرادات حقوقی متعدد» توصیف کرد و افزود:
هیچ یک از مصادقهای اتهام بغی در باره شریفه صدق نمیکنند. چرا که یک؛ او عضو هیچ تشکیلاتی نیست. تا سال ۹۰ عضو کمیته هماهنگی بوده اما بعد از آن یک فعال اجتماعی منفرد است. دو؛ اگر هم عضو کمیته هماهنگی میبود بازهم کار غیرقانونی نکرده است. کمیته هماهنگی یک تشکیلات قانونی و علنی است که به وزارت کار برای ثبت رسمی نامه ارسال کرده و هیچگاه هیچ مقام امنیتی، قضایی و دولتی با وجود درخواست مکرر اعضای این تشکل برای ثبت، نامهای مبنی بر غیرقانونی بودن آن ندادهاند. و سوم اینکه کمیته هماهنگی علاوه بر درخواست ثبت، چند مرتبه از وزارت کار برای برگزاری مجمع عمومی درخواست سالن کرده است. بنابراین چنین تشکلی این همه علنی و در چارچوب قانون نمیتواند غیرقانونی باشد.
او با اشاره به اصل ۲۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی که ایجاد تشکلها را آزاد میداند، معتقد است علاوه بر این «جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو رسمی سازمان جهانی کار مقاولهنامههای ۹۸ و ۸۷ را پذیرفته است. این مقاولهنامهها دولتهای عضو را مکلف میکنند حق افراد را در تشکیلات کارگری آزاد به رسمیت بشناسند و مضاعف بر آن امنیت آنها را در مقابل تهدیدها تضمین کنند
سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، روز ۱۲ تیر ماه اتهام «بغی» علیه این فعال کارگری را محکوم و اعلام کرد «در کذب و شرمآور بودن ایناتهام شکی نیست. یک فعال کارگری و مدنی مستقل را با اتهام سنگینی روبهرو کردهاند که خودشان هم میدانند از ذرهای حقیقت برخوردار نیست.»
کمپین دفاع از شریفه محمدی، از همه وجدانهای بیدار، نهادها و مجامع داخلی و بین المللی، رسانهها و همه کسانی که میتوانند همراهی کنند درخواست کرده است برای آزادی شریفه محمدی اقدام کنند و در صورت امکان به این کمپین یاری برسانند.
گروگانگیری فعالین کارگری و صدور حکم اعدام به خاطر فعالیت جمعی در شرایطی صادر شده است که تلاش برای تشکل یابی مستقل مزد و حقوق بگیران بیش از پیش گسترش می یابد. در میان بخش های مختلف اردوی کار، خودسامان یابی و همگرایی با نیروهای هم سرنوشت به یگانه مسیر پیشروی برای دستیابی به مطالبات پایه ای و پایان دادن به تداوم فقر و فلاکت و سرکوب سیاسی تبدیل می شود. صدور حکم اعدام برای شریفه محمدی با هدف ایجاد ترس و وحشت و مقابله با این جهت گیری صورت می گیرد. فقط با کارزار گسترده حمایت از آزادی بی قید و شرط شریفه محمدی است که می توان حکم تبهکارانه صادره برای او را درهم شکست.
چهاردهم تیرماه هزارو چهارصد و سه و چهار جولای دوهزار و بیست و چهار
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه