خواندم که شریفه محمدی، فعال کارگریِ محبوس در زندان لاکان رشت را به اعدام محکوم کرده اید. امید به آن می بندم که در مرحله ی تجدیدِ نظر، غلبه ی نگرش عقلانی موجب شکسته شدنِ این ظلمِ قرون وسطائی شود. در صورت غلبه ی این رویکردِ فاجعه بار بر عقلانیت حقوقی، و اصرار بر تائیدِ حکم اعدام، به ناچار مقابلِ دادگاه انقلاب رشت به اعتصابِ غذا (و نه امساک از غذا) خواهم نشست، به درخواستِ بازگشتن از حکم ظالمانه ای که موجب وهن این تمدن سترگ است و برای همگان خسارت بار. اگر گوشی برای شنیدنِ تظلم خواهی نبود و هم چنان اصرار بر اعدام شریفه محمدی داشتید، دو تا قبر بکنید!
فرهاد میثمی
چهاردهم تیرماه هزار و چهارصد و سه
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه