اتحاد کارگران انقلابی ایران

اتحاد کارگران انقلابی ایران: روز گذشته شاهد اعتصاب کارکنان سدیم کاوه (فیروزآباد استاد فارس)، تجمعات اعتراضی بازنشستگان مخابرات در هرمزگان، بابل، آذربایجان شرقی، و بیجارکردستان، تجمع اعتراضی شماری از کارگران شرکت فولاد اهواز در مقابل مجلس رژیم، و ادامه اعتصاب دهها هزار نفری کارگران پروژه ای نفت بودیم، که روز گذشته وارد دوازدهمین روز خود شده بود. در حوزه اعتراضات مدنی واکنش اسماعیل بخشی از کارگران اخراجی هفت تپه به نمایش انتخابات و نامه ی سرگشاده ی جمعی از زنان زندانی در تائید تحریم انتخابات در کنار خبر مربوط به اعتصاب غذای عاطفه رنگریز از لحظه ی ورود به زندان شاهرود جلب توجه کرد.

اعتراضات روزانه ی بخش های مختلف نیروی کار و زحمت – از شاغلین تا اخراج شده گان و بازنشستگان- برای بیان مطالبات خود هیچ واکنشی از سوی مسئولین را سبب نشده است. بی توجهی مقامات به بیش از دوازده روز اعتصاب دهها هزار نفر از کارگران پروژه ای نفت عمق شکاف بین حکومت و کارگران را به نمایش گذاشته است.

پاسخ جلیلی و پزشکیان در اولین مناظره دور دوم به پرسش در مورد نحوه برخورد با اعتراضات صنفی نیروی کار به حد کافی گویا بود. جلیلی مدعی بود که به مطالبات کارگران ترتیب اثر می دهد و کارگرانی که به مشکلات آنها رسیدگی کرده به او اظهار علاقه کرده اند. او می گفت در دفترش را باز می گذارد که کارگران بتوانند برای بیان مشکلات شان بیایند. متقابلا پزشکیان می گفت که اگر به مطالبات کارگران رسیدگی شود دیگر موجبی برای تجمعات صنفی نخواهند داشت. جالب است که نه جلیلی و نه پزشکیان نگفتند که حق اعتصاب کارگران و معلمان را به رسمیت می شناسند یا نه ؟ و نگفتند که حق تشکل مستقل کارگران را می پذیرند یا خیر؟. در عوض هر دو برای جلب رای بازار رقابت می کنند. و هر دو مدافع سرسخت برنامه نئولیبرالی هفتم توسعه هستند که افزایش دامنه بردگی نیروی کار، تکیه گسترده تر بر کار ارزان، افزایش سن بازنشستگی و تشدید سرکوب مزدی از مختصات برجسته آن در حوزه  مزد، حقوق و مستمری بگیران است.

بی دلیل نیست که دو نامزد انتخاباتی در باره اعتصاب بزرگ کارگران پروژه ای خاموشند. حتی اشاره به این اعتصاب هم سوال موافقت یا مخالفت با برچیدن شرکت های غارتگر پیمانی را در برابر آنها قرار می دهد؛ در حالی که هر دو حامی حفظ این شرکت های واسطه انگلی و غارتگر هستند. وانگهی وقتی پایه ای ترین حقوق صنفی نیروی کار مثل حق اعتصاب و حق تشکل مستقل را برنمی تابند و حتی به عقل شان نمی رسد که در خصوص نحوه واکنش نسبت به اعتراضات صنفی نیروی کار بر آن تاکید کنند، برچیدن شرکت های واسطه پیمانکاری، افزایش دستمزد منطبق با نرخ تورم و سبد معیشت و اجرای واقعی همسان سازی حقوق بازنشستگان دیگر جای خود دارد. تحریم گسترده انتخابات، از جمله پیامدهای شکاف میان مطالبات روزمره اردوی بزرگ کار با نظام  کنونی و کارگزاران ارشد و برنامه ها و طرح ها و ادعاهای نامزدهای انتخاباتی آن است.

همین شکاف است که در نامه علنی و سرگشاده ی زنان زندانی در موافقت با تحریم نمایش انتخابات و تاکید آنها بر اینکه رهایی نه از طریق صندوق‌های رای، بلکه فقط به دستان خودمان، و از طریق مبارزه‌ی آگاهانه علیه هر شکلی از استثمار، ستم و تبعیض میسر است، تصریح شده است.

کنشگری آگاهانه و سازمان یافته اکثریت مردم و بویژه نیروی اردوی کار و زحمت، مسیر دستیابی به صلح، آزادی، دموکراسی و عدالت را هموارتر خواهد کرد.

دوازدهم تیرماه هزار و چهار و صد و سه دوم جولای دوهزار و بیست و چهار