اتحاد کارگران انقلابی ایران

علیرغم امنیتی کردن طرح تحریم انتخابات و تهدید به برخورد با فعالین حامی تحریم در روزهای اخیر شاهد پیگیری خط تحریم در جنبش دادخواهی، جنبش مطالباتی و در میان فعالین مدنی بودیم.

پانصد و بیست نفراز فرهنگیان کشور در بیانیه ای بر تحریم تاکید کردند.

چهارده تن از آسیب دیدگان خیزش انقلابی زن زندگی آزادی، در بیانیه‌ای شرکت در مضحکه انتخابات را پا گذاشتن روی خون جوانان جانباخته توصیف کردند.

بیانیه های فردی شخصیت های مستقل از درون و بیرون از زندان در تحریم مضحکه انتخابات با شجاعت اخلاقی تحسین‌برانگیزی انتشار یافته است.

جنبش مطالباتی در کف خیابان شعار می دهد که «مناظره چه خوب بود اما همش دروغ بود». و عدالتی ندیدیم ما دیگه رای نمی دیم.» «

 شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان نیز با انتشار بیانیه ای بر عدم مشارکت درانتخابات هشتم تیرماه ریاست جمهوری تاکید کرد.

با آن که سه روز تا زمان بیرون کشیدنِ مهره مورد نظر دستگاه ولایت فقیه ازصندوق های آرا بیشتر باقی نمانده است، سه نکته اهمیت دارد:

یک: زنان پیشتاز تحریم هستند.

دو: علیرغم خودزنی های زیاد در مناظره های تلویزیونی و بیرون ریختن بخشی از چرک و خون رژیم ولائی آنها نتوانسته اند فضای انتخاباتی را داغ کنند.

سه: مناظره های تلویزیونی توانست درپوش فاضلاب فساد و تعفن را برداشته و گوشه هائی از چهره ی متعفن رژیم را مجدد به نمایش بگذارد. چهار: هیچکدام از کاندیداها شهامت دست گذاشتن بر روی ریشه مشکل اصلی یعنی دیکتاتوری و خودکامه گی خامنه ای را ندارند.

بیانیه کوتاه و تحلیلی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در خصوص انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳:

چند روز به انتخابات مانده است و فضای اجتماعی نشان از بی رغبتی مردم نسبت به حضور در انتخابات حکومتی دارد. این وضعیت ریشه‌های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مختلفی دارد که مجال پرداختن آن در اینجا نیست. ولی کافیست که نگاهی به قیام‌های ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ بیندازیم که در آن مردم و خصوصا زنان، جوانان، کودکان و فعالان حوزه‌های مختلف مورد تهدید، ضرب و شتم، تیر مستقیم، زندان و…. قرار گرفتند تا نتیجه بگیریم که چرا رغبتی به حضور در انتخابات وجود ندارد. فراتر از این، نگاهی به مناظره‌های انتخاباتی، حاکی از این واقعیت‌اند که هیچ‌کدام از نامزدها هیچ برنامه‌ای برای مردم و معلمان ندارند و فقط کلی‌گویی می‌کنند. به عنوان نمونه در بخش آموزش و پرورش هیچ برنامه‌ای ارایه نمی‌شود.

تشکل‌های سیاسی وابسته که اسم فرهنگیان را یدک می‌کشند برای گرم کردن تنور انتخابات از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌کنند. تشکل‌های وابسته به اصلاح‌طلبان تنها بخش کوچکی از  مطالبات معلمان را به اسم کاندیدای خود جا می‌زنند و هنوز به قدرت نرسیده، از «نظام معلمی» نام می‌برند که خود طلیعه تشکیل تشکل‌های حکومتی و سرکوب تشکل‌های صنفی مستقل است و به مطالبات واقعی معلمان نمی‌پردازند. تشکل‌های سیاسی وابسته به اصولگرایان هم با بی‌اخلاقی نام و لوگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را جعل می‌کنند تا از آن سواستفاده نمایند و مسئولیت خود در به وجود آمدن شرایط بد موجود را نمی‌پذیرند.

مطالبات واقعی مردم و معلمان در حوزه آموزش و پرورش که در این سالها در کف خیابان طنین‌انداز شده است از این قرارند: اعتراض به نظام آموزشی ایدئولوژیک، اعتراض به کالایی شدن آموزش، مطالبه تشکل‌یابی مستقل، مطالبه حق تجمع و اعتراض، آزادی‌های اجتماعی و سیاسی، آزادی معلمان زندانی، مطالبات معیشتی و منزلتی، بیمه کارامد و مطالبات اجتماعی چون حق پوشش اختیاری و دفاع از حقوق زنان و کودکان و… اینها بخشی از مطالباتی است که همین امروز نیز در تجمعات خیابانی تکرار می‌شوند. این مطالبات نه در مناظره‌های اخیر نامزدهای ریاست‌جمهوری مطرح شده‌اند و نه مورد اهتمام دولت‌های پیشین اصولگرا و اصلاح‌طلب بوده‌ است. ضمن این که نامزدهای انتخابات اخیر در دهه‌های گذشته نیز در مناصب بالای تصمیم‌گیری بوده‌ و بخش مهمی از مشکلات و مسایل مردم و معلمان متوجه برنامه‌ها و سیاست‌های آنهاست.

با این تفاسیر انتخابات در این ساختار برای شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران موضوعیتی ندارد و ما مطالبات خود را از طریق تلاش برای تشکل‌یابی مستقل و تقویت نهادهای مردمی دنبال خواهیم کرد. ما سواستفاده از مطالبات صنفی برای گرم کردن تنور انتخابات و توهین به شعور فرهنگیان بازنشسته و شاغل و همچنین جعل و سواستفاده از نام شورای هماهنگی برای مقاصد انتخاباتی از سوی جناح‌های سیاسی را به شدت محکوم می‌کنیم.