دفعه بعد که خواستی بیانیه روزنهگشایی بدهی، به هزاران معلم و دانشجو و کارگری فکر کن که بازداشت شدند، کتک خوردند، حبس کشیدند، تحقیر شدند و اخراج شدند.
به آن بازنشستهای که در مقابل چشمان همسرش، دستش را شکستند.
به دخترانی که هر روز در کوچه و خیابان سرکوب و تحقیر میشوند.
به کارگرانی که برای لقمهای نان ، زیر آوار معدنها ماندند و دفن شدند.
به مادرانی که جگر گوشهشان را راهی قبرستانها کردند.
به مهساها، نیکاها، کیانها … فکر کن. فکر کن و بعد توییت بزن
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه