باوری به تغییر در جمهوری اسلامی باقی نمانده است!

نوازنده تار، شاعر، خواننده، فعال سیاسی، آوازه خوان، کارگر ساختمان، فرهنگی، رپر، زندانی سیاسی دربند، نویسنده و پژوهشگر دینی، فعال مدنی، تصویربردار، فعال رسانه ای، دانشجوی پژوهشگر، فعالین حقوق زنان، روزنامه نگار، فعال سندیکائی، دانشجوی آزادی خواه  و هر آنکس دیگر که زندگی را با همه زیبائی هایش برای همه می خواهد در زمره ی کسانی هستند که جمهوری اسلامی تحمل حضور آنها را نداشته است.

در نیمه اول فروردین ماه سال جاری جمهوری جهل و تاریکی دهها تن از بهترین فرزندان این مردم را مورد سرکوب مستقیم قرار داده است. اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور اتهامی است که اکثریت این مردمان بخاطرش به بند کشیده شده اند.

نگاهی به جایگاه و خاستگاه مورد سرکوب واقع شده گان شاهدی بر این مدعاست اولا بخش اعظم آنها از طبقات پائین جامعه برخاسته و مدافع حقوق طبقه ی خود هستند و دوما دیگر درب برای رژیم بر پاشنه ی روال گذشته نمی چرخد. مخالفین رژیم اسلامی در پیِ به اثبات رساندن حقانیت زندگی، هنر و فرهنگ انسانی، علیه تاریکی و جهالتِ ارتجاع مذهبی برپا ایستاده و همدیگر را می جویند.

دیگر هیچ گروه اجتماعی وجود ندارد که جمهوری اسلامی با آن سرِ دشمنی نداشته باشد. جمهوری اسلامی با هنرمندی که برای شادی مردم هنرنمائی می کند، کارگری که برای تامین نان سفره خود قدم به میدان مبارزه می گذارد، دانشجوی آزادی طلب و پژوهشگر دینی، فعال جنبش زنان و محیط زیست…با همه و همه دشمنی دارد. و این دشمنی دو طرفه است. یعنی همه این فعالین برای دستیابی به مطالبات خود ناگزیر به این هستند که از جمهوری اسلامی عبور کنند.

معیار اینگونه است که کشوری شادترین مردم را دارد که در آن سطح اختلاف طبقاتی بالا نیست. اختلاف درآمد بین گروه های اجتماعی مختلف زیاد نیست. مردم آن کشور از نحوه اداره کشور رضایت دارند. عدالت اجتماعی در آنها برقرار است. آزادی بیان در آنها جاری و رسانه های مستقل از حکومت در آنها وجود دارد. تبعیض نژادی و جنسیتی در آنها وجود ندارد و فساد در بین مسئولین و حاکمان در کمترین حدّ ممکن است.

پس بی دلیل نیست که در کشور ما همه به این تفاوت ها معترض هستد. نوازنده ی تار، خواننده، آوازه خوان و رپری که زندگی را سرود ساخته و با نوای ساز و جادوی آواز خویش زندگی را به کام توده مردم شیرین می کنند همانقدر روز را برای دیکتاتور چون شب تار می کنند که فعال رسانه ای، تصویربردار و روزنامه نگار مستقل با اطلاع رسانی و کمک به گردش آزاد اطلاعات.

بهم پیوستن این رودهای جاری، توان شکستن سدّ سانسور و سرکوب را در بین مردم معترض صد چندان خواهد کرد. ما ناگزیریم به هم بپیوندیم.

توضیح: در ادامه بخشی از خبرهای حوزه سرکوب که رسانه ای شده اند، جمع آوری شده اند. قطعا بسیار مورد دیگر وجود دارد که به دلایل گوناگون خبرهای آنها منتشر نشده است.

——————————

اصغر نیکوکار، نوازنده تار، با پابند الکترونیکی از زندان عادل‌آباد شیراز آزاد شد تا باقیمانده‌ی دوران محکومیت خود را بیرون از زندان و با محدودیت تردد سپری کند.

محکومیت جمشید عزیزی ننه‌کران، شاعر و کارگر اهل آستارا، به ۷ ماه و ۱۶ روز حبس به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و ۳ سال و ۶ ماه و یک روز حبس به اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت کشور» در دادگاه تجدیدنظر استان گیلان تائید شد.

حسن کاکایی، هنرمند کُرد، پس از خواندن سرود حماسی «ای وطن» در مراسم نوروزی روستای «آلی‌کند» از توابع بوکان هدف ضرب‌وشتم نیروهای امنیتی قرار گرفت وبازداشت و پس از بازجویی آزاد شد.

عیسی ابراهیم زاده زندانی سیاسی وفعال کارگری  با قید وثیقه پانصد میلیون تومانی به مرخصی آمد.

در پی برگزاری مراسم نوروزی در روستای «اویهنگ» سنندج، نیروهای امنیتی منزل شخصیِ آرمان ساعدپناه، هنرمندی که در این مراسم آواز خوانده بود، را تفتیش و برخی از لوازم شخصی او را ضبط کردند اما به دلیل عدم حضور ساعدپناه در خانه موفق به بازداشت او نشدند.

نوروز رخداد کارگر ساختمانی سی و چهار ساله و اهل دهدشت با دریافت ابلاغیه‌ای به دادگاه کیفری دهدشت احضار شد. او باید برای دفاع از اتهام «تبلیغ علیه نظام، نشر اکاذیب در فضای مجازی و انتشار محتویات و تصاویر مبتذل و اهانت به رهبری» در دادسرای مذکور حاضر شود. او آذر سال گذشته برای رسیدگی به پرونده‌اش پس از حضور در شعبه دوم دادیاری دادسرای عمومی دهدشت بازداشت و پس از ده روز با قرار کفالت به صورت موقت آزاد شده بود.

حبس جعفر ابراهیمی، بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، که هم اکنون در زندان قزلحصار در تبعید است، پایان یافته است اما نیروهای امنیتی و قوه قضاییه از آزادی وی امتناع می‌کنند.  دادستانی برای تحمیل حبس بیشتر به این زندانی سیاسی، دوره مرخصی استعلاجی را بهانه نموده و دوران مرخصی را به پایان حبس اضافه نموده‌است تا وی بعد از اتمام دوران حبس آزاد نگردد.

مقامات قضایی با درخواست وکیل توماج صالحی مبنی بر «فک و تخفیفِ قرار تأمین بازداشت موقت» این خواننده‌ی زندانی مخالفت کردند. توماج صالحی رپر زندانی جایزه خود به ارزش ۲۵۰۰ پوند را به سیل زدگان بلوچستان اهدا کرد.

در اولین سه‌شنبه سال جدید تعدادی از زندانیان در زندان‌های خوی و نقده به اعتصاب غذای «سه‌شنبه‌های سیاه نه به اعدام» پیوستند و همراهی خود را با این کارزار اعلام نمودند. در آخرین سه شنبه ی سال گذشته زندانیانی از زندان های اوین، قزل حصار، کرج، مشهد و خرم آباد همراه خود با سه شنبه های نه به اعدام را اعلام کرده بودند

صدیقه وسمقی، نویسنده و پژوهش‌گر زندانی، به دلیل «عدم تمکین به حجاب اجباری» برای دومین بار اجازه‌ی خروج از بند برای ملاقات با خانواده را نیافت و او در اعتراض به این اقدام در دفتر افسر نگهبان زندان دست به تحصن زد. سپس نرگس محمدی هم به او پیوست.

جلال خدامرادی، فعال فرهنگی و مدنی، به دلیل تدارک مراسم نوروزی در سنندج بازداشت شد.

ابوبکر توحیدی، از تصویربرداران مسجد مکی، از زندان زاهدان آزاد شد

در پاسخ به فراخوان خانواده‌های چهار گروگان فرانسوی در ایران، صدها نفر روز شنبه در میدان جمهوری پاریس تجمع و حمایت خود را از فرانسوی‌های زندانی در ایران اعلام کردند.

نسرین حسنی، مدیرمسئول هفته‌نامه محلی سیاحت شرق، که از بهمن‌ماه برای تحمل حبس هفت‌ماهه‌ی خود در زندان بجنورد به سر می‌برد، پس از پایان ایام مرخصی به زندان بازگشت.

انجمن جهانی دانشجویان (GSF) با انتشار بیانیه‌ای، ضمن اعلام همبستگی با علی رمضانی (دانشجوی دانشگاه امیرکبیر تهران)، صدور حکم حبس برای این پژوهش‌گر ایرانی را محکوم کرد.

یازده فعال حقوق زنان در رشت به نام‌های فروغ سمیع‌نیا، سارا جهانی، یاسمین حشدری، شیوا شاه‌سیا، نگین رضایی، آزاده چاوشیان، زهرا دادرس، متین یزدانی، زهره دادرس، هومن طاهری و جلوه جواهری در دادگاه انقلاب رشت مجموعاً به بیش از شصت سال حبس محکوم شدند.

بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در محکومیت احکام ضد بشری علیه فعالان صنفی و فعالان زنان گیلان

برای وفا احمد پور (وفادار)، خواننده‌ی رپ اعتراضی، به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» و «تشویش اذهان عمومی» در دادسرای اوین قرار جلب به دادرسی صادر شد.  

محمد عباس‌زاده، خواننده‌ی مراسم جشن نوروز در شوهان اسلام‌آباد غرب (شاباد)، احضار و بازداشت شد.

در دیدار نوروزی اعضای کانون نویسندگان ایران، که روز سه‌شنبه هفتم فروردین ماه با حضور جمعی از اعضای کانون نویسندگان ایران برگزار شد شماری از اعضا با خواندن شعر و داستان فرا رسیدن بهار و سال نو را گرامی داشتند. از دیگر برنامه‌های این نشست گرامی‌داشت یاد جانباختگان و درگذشتگان کانون با حضور خانواده‌های آنها بود. در این راستا مریم حسین‌زاده شاعر، نقاش و همسر زنده یاد محمد مختاری ستم‌کشته‌ی راه آزادی با حضور در جمع اعضا قطعه‌ای از سروده‌های خود را خواند.

به یاد معلم فرهیخته اقبال تامردادی از فعالین صنفی خوزستان و عضو شورای هماهنگی تشکل های صنفی معلمان، تعدادی از معلمان و فعالان صنفی خوزستان، فعالان زیست محیطی و دوستان وی به همراه خانواده ایشان نهال کاشتند.

دادگاه نظامی ی یک قزوین به عنوان دادگاه هم عرض با اصرار بر مفاد رای دادگاه قبلی، رای خود را صادر کرده است، بنابراین فرمانده ی انتظامی بندر انزلی، متهم به قتل مهران سماک، به اتهام قتل عمد به قصاص محکوم شده است.

کریم بستانچی معلم و فعال صنفی که در اسفندماه سال گذشته با رأی هیت تخلفات اداری آموزش و پرورش استان آذربایجان غربی به بانشستگی اجباری با تقلیل یک گروه محکوم شده بود، در احکامی جداگانه از سوی دادگاه انقلاب شهر ارومیه به اتهام تبلیغ علیه نظام به نفع گروههای معاند به سه ماه حبس تعزیری و از سوی دیگر با رأی دادگاه کیفری به اتهام واهی نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی در فضای مجازی به پرداخت پانزده میلیون تومان جریمه نقدی و ضبط گوشی مویایل به نفع دولت محکوم شد.

به گفته عسکر جلالیان، معاون حقوق بشر و امور بین‌الملل وزارت دادگستری، براساس آمار رسمی و پژوهشی حدود پنج میلیون ایرانی و براساس آمار غیررسمی بین هشت تا ده میلیون ایرانی در خارج از کشور حضور دارند.

آرش صادق‌بیگی، روزنامه‌نگار و مدیرمسئول مجله «ناداستان»، از تعطیلی این نشریه‌ی ادبی به دلیل تهدید و فشارهای امنیتی خبر داد.

کامیار فکور، روزنامه‌نگار و فعال کارگری، با پایان ایام مرخصی به زندان اوین بازگشت.

با وجود نیاز مبرم رضا شهابی (کارگر زندانی و عضو سندیکای شرکت واحد) به درمان پزشکی، برای دومین بار با درخواست مرخصی او مخالفت شد.

مهرزاد موسوی، نویسنده و پژوهش‌گر شیرازی، که از ۵ ماه پیش در زندان عادل‌آباد بازداشت بوده است به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۱۱ سال زندان، ۲ سال تبعید به بردسیر کرمان و ۲ سال ابطال گذرنامه و منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.

فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران فهرست روزنامه‌نگاران زندانی در ایران را بدین ترتیب منتشر کرد: کامیار فکور، ویدا ربانی، علی تسنیمی، مهدی افشارنیک و روح‌اله نخعی.

حسن عباسی، روزنامه‌نگار، به اتهام «نشر اکاذیب از طریق فضای مجازی» به دادسرای فرهنگ و رسانه تهران احضار شد.

هستی امیری و ضیا نبوی، دو دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی، برای اجرای حکم یک سال زندان به اتهام شرکت در تجمع ۱۶ اسفند ۱۴۰۱ در محوطه‌ی دانشگاه در اعتراض به مسموم کردن دانش‌آموزان، به دادسرای اوین احضار شدند.

مخالفت مسئولان قضایی و بازجویان وزارت اطلاعات با مرخصی حسن سعیدی عضو زندانی سندیکای کارگران شرکت واحد

کوکب بداغی پگاه از فعالین صنفی معلمان استان خوزستان به هیات رسیدگی به تخلفات اداری احضار شد

غلامرضا غلامی کندازی، معلم بازداشتی، قبل از تعطیلات نوروزی از زندان عادل آباد شیراز به مرخصی آمد. اعضای انجمن صنفی معلمان فارس با وی دیداری برگزار کردند

صدیقه وسمقی، نویسنده و پژوهش‌گر، به دلیل حال نامساعد جسمی از زندان اوین به بیمارستانی خارج از زندان اعزام شد.

محمد صادقی، معلم بازنشسته و فعال صنفی معلمان، که به یک سال زندان محکوم شده است پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب اراک بازداشت و برای تحمل حبس به زندان این شهر منتقل شد.

سعید مدنی، نویسنده و پژوهش‌گر، که دوران حبس ۹نه ساله‌ی خود را در زندان اوین سپری می‌کرد به دلیلی نامعلوم به زندان دماوند تبعید شد

سپیده قلیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در اعتراض به حکم تبعید پنج‌ساله‌ی خود دست به اعتصاب غذا زد. او گفته است تا زمان انتقال به زندان اهواز به اعتصاب غذا ادامه می‌دهد.

سمانه اصغری، دانشجوی دانشگاه خوارزمی، جهت تحمل دوران یک سال حبس خود بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

محمود بهشتی لنگرودی، فعال صنفی معلمان، به دلیل انتشار مطلبی در صفحه‌ اینستاگرام خود در سالگرد مهسا امینی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» در دادگاه انقلاب لنگرود به پرداخت دو میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.

دادستانی و قاضی(دادیار) ناظر بر زندان با مرخصی درمانی عزیز قاسم زاده علی رغم حاد شدن شرایط پروستات و پایان حبس یک ساله او ،مخالفت نمود

بهمن زرین

سیزدهم ژوئن دوهزار و بیست چهار

بیست و چهارم خرداد هزار و چهارصد و سه

بیان دیدگاه