اگر آن بخش از سخنان خامنه ای در سالمرگ خمینی را کنار بگذاریم که به فلسطین اختصاص داشت (و حداقل «دفتر رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی را به انتشار بیانیه رسمی در واکنش به مواضع خامنه ای و اشاره این بیانیه به اعلام این یادآوری کشاند که «اظهارات اخیر رهبری ایران روشن میکند، هدف آنها قربانی کردن خون فلسطینیان و هزاران کودک، زن و سالمند و نابودی سرزمینهای فلسطینی است»)، بخشی که به «انتخابات» مربوط بود و در روز آخر ثبت نام نامزدها مطرح شد حاوی سه تاکید متناقض بود. او خواست که «بین نامزدها اخلاق حاکم باشد.» و اشاره کرد که « بدگویی کردن، تهمت زدن، لجن پراکنی کردن کمکی به پیشرفت کارها نمیکند»
در واقع خامنه ای خواستار آن است که نامزدها پرونده های فساد و دزدی و رانت خواری همدیگر را در دوره رقابت های منتخبین شورای نگهبان برای نمایش پرده اصلی سیرک انتخابات رو نکنند تا بوی تعفن نظام جمهوری اسلامی در شرایطی که مجموعه این نظام یک اقلیت سرکوبگر بشدت فاسد و بحران زده است بیش از این بلند نشود. او با این توصیه در واقع به بازیگران اصلی سیرک یادآوری می کند که بیش از این تتمه مشروعیت نداشته نظام را برباد ندهند. معلوم نیست بازیگران اصلی اگر زیر پای هم را خالی نکنند و ناگفته های فساد هم را در شبکه های اجتماعی برملا نکنند، چگونه باید از منافع مافیایی و باندی خود دفاع کنند؟ و چه کار دیگری جز تکرار طوطی وار حرف ها و سیاست های خامنه ای و ابراز تعهد و پیروی از وی برایشان باقی می ماند؟ و در این صورت چطور می توانند تنور «انتخابات» را گرم کنند تا کابوس خامنه ای در تبدیل «انتخابات» ریاست جمهوری به ضربه ای تازه به حاکمیت تحقق پیدا نکند؟ برعکس جریان مهندسی آرا طوری پیش برود که دستگاه تبلیغاتی انحصاری دروغ پرداز حکومتی بتواند آن را چنانچه خامنه ای از هم اکنون طرح کرده «صحنه عزت و حماسه» بنامد؛ یعنی جریان مهندسی به شکلی پیش برود که بتوانند نامش را بگذارند «یک دستاورد بزرگ» و چنانچه خامنه ای خواسته «مردم جمع شوند و با آراء بالا مسئول بعدی را انتخاب کنند» چرا که در این صورت بسرعت آرا ریخته شده به صندوق ها به عنوان اعلام حمایت مردم از نظام جمهوری اسلامی مصادره می شود که به گفته خامنه ای «انعکاسش در دنیا فوق العاده است».
اما خامنه ای فقط خواستار جلوگیری از پرده دری جناح ها از فساد و بی کفایتی در حین رقابت ها و کشاندن هر چه بیشتر مردم به صحنه با هدف مصادره جویانه و ادعای سخیف مقبولیت نظام در میان مردم نیست، او همزمان صفات و خصوصیات رئیس جمهور بعدی را هم که بیشتر به المثنی قصاب هلاک شده تهران شبیه است مطرح کرده است. در واقع از نظر خامنه ای رئیس جمهور بعدی باید «در معادلات پیچیده بین المللی… عمق راهبردی» نظام را تثبیت کند و «همچنین بتواند حفره ها و رخنه های اقتصادی و فرهنگی را پر کند» و «یک رئیس جمهور فعال، پرکار، آگاه و معتقد به مبانی انقلاب » باشد.
منظور از «حفره ها و رخنه های اقتصادی» را در سه سال دولت ابراهیم رئیسی که خامنه ای در مراسم سالمرگ خمینی دوباره از او تجلیل کرد همه آشکارا شاهد بوده اند: افزایش دو و نیم برابری قیمت دلار، انفجار قیمت ها و تورم سرسام آور، سرکوب وحشتناک دستمزد میلیونها مزد، حقوق و مستمری بگیر، گسترش اخاذی و سرکیسه کردن مردم و کسبه به عنوان اجرای سیاست مالیاتی، افزایش غارت منابع و ثروت های عمومی با اجرای طرح مولد سازی، گسترش کار برده دارانه در میان لایه های آسیب پذیر و تشدید بحران مسکن، برخی از این «حفره های» درشت بوده اند.
«حفره های فرهنگی» هم که در دوره ابراهیم رئیسی بسیار روشن است: قتل بیش از پانصد نفر از معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی» و کور کردن تقریبا همین تعداد جوان، بازداشت حدود بیست هزار نفر در سراسر کشور برای خاموش کردن جنبش انقلابی مردم، گسترش اعدام ها، سرکوب گسترده معلمان، کنشگران صنفی، فرهنگی و کارگری و راه اندازی جنگ سراسری با زنان از فقرات درشت سیاست های سه ساله اخیر دولت رئیسی بوده است. خامنه ای در سالمرگ خمینی آشکارا تاکید کرده که رئیس جمهور جدید باید همین «حفره ها و رخنه ها» را که رئیسی با آن کارنامه خونینش به عنوان کارگزار ارشد نظام کوشیده تا پر کند را پیگیری کند.
صفات و خصوصیات و سیاست هایی که از نظر خامنه ای جایگزین قصاب تهران باید داشته باشد، مضمون مهندسی آرا در سیرک «انتخابات» است. خامنه ای کسی را می خواهد که سرکوب های تاکنونی و سیاست های فلاکت گسترانه و غارتگرانه سه سال اخیر و ماجراجویی و قلدرماآبی جمهوری اسلامی در سیاست های منطقه ای را ادامه دهد. معیارهای خامنه ای برای «رئیس جمهور شایسته» چیزی جز بدبختی و سیه روزی مردم نیست و همین است که وقاحت زننده و تحمل ناپذیر موضع رهبر جمهوری اسلامی را به سطح می کشد. او می خواهد میلیونها نفر در سیرک انتخابات مشارکت کرده و به سیه روزی و بی آیندگی خود رای بدهند.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه