جمهوری اسلامی با صدور حکم اعدام برای توماج صالحی جنگ با مردم را در سطحی دیگر از سر گرفت ولی جمهوری اسلامی در جنگ با مردم، این خاکریز را هم مثل جنگ با زنان در خیابان خواهد باخت.
طی همین روزها زنان تجربه باور نکردنی را پشت سر گذاشتند. دختران و زنان جسور و دلیر نه عقب نشینی که ایستادگی علیه حاکمیت را در خیابان چنان نشان دادند که بین سران اصلی جمهوری اسلامی در سر نحوه پیشبرد مسئله حجاب شکافهای مختلفی پدید آمده و تصمیم گیری در مورد مسئله حجاب به مهم ترین مسئله تبدیل شد. ناچار شدند در عالی ترین سطوح حکومت گزینه های مختلف را در برابر خود بگذارند و برای فلج اراده واحد چاره اندیشی کنند. اقشار گوناگون و فعالین اجتماعی از جنبش زنان حمایت کردند و در سطحی وسیع جو اعتراضی دوباره به خیابان کشیده شد
این اقدام دیگر جمهوری اسلامی در صدور حکم اعدام برای توماج صالحی نیز به شکست خواهد انجامید. جمهوری اسلامی با اعلام حکم اعدام هنرمند معترضی که خود یکی از نمادهای شجاعت و استقامت است، و در دل تمام مردم جا دارد، مجددا صف گسترده ای از اقشار گوناگون اجتماعی را به مقابله جویی فعال با خود کشیده و نه تنها در داخل کشور بلکه در خارج از کشور حمایت گسترده ای از توماج صالحی از سوی ایرانیان خارج از کشور برانگیخته است.
انها به تصور این که بر جنبش «زن، زندگی، آزادی» فائق آمده اند، می خواستند و می خواهند به عبث وضعیت جامعه را به قبل از قیام مهسا برگردانند. اما شجاعت و مقاومت زنان ایران در همان گام اول در مواجهه با تعرض حاکمیت ثابت کرد که چنین بازگشتی غیر ممکن است. این بار نیز جمهوری اسلامی در وزن کشی با جنبشی که زیر پوست جامعه می جوشد، حکم اعدام توماح صالحی را صادر کرد تا به خیال خام خود ترس و وحشت ایجاد کند و از جامعه زهر چشم بگیرد. ولی این نه نشانه قدرت که نشانه ترس جمهوری اسلامی است. ترس از دوباره به خیابان آمدن مردم. ولی جمهوری اسلامی دچار اشتباه محاسباتی شده است. تا همین جا طیف وسیعی از مردم دوباره به میدان اعتراض کشیده شده اند و در گام دوم، نه تنها مردم در داخل که ایرانیان در خارج از کشور که در پی فروکش کردن خیزش انقلابی مهسا ساکت شده بودند، دوباره فعال شده و براساس فراخوان های منتشره روشن است که در روزهای آینده نیز شاهد تظاهرات وسیع تر ایرانیان خارج کشور در کشورهای مختلف خواهیم بود. در زمانی که نفرت از رژیم در اکثریت مردم روز به روز بیشتر می شود و جمهوری اسلامی در بحران های گوناگونی دست و پا میزند، در زمانی که جامعه متاثر از تاثیرات عظیم خیزش انقلابی زن زندگی آزادی است، و در شرایطی که سیاست های فقرگسترانه و ماجراجویی های منطقه ای، مردم را بشدت در تنگناهای معیشتی و وضعیت التهابی قرار داده، اقداماتی چون جنگ با زنان در خیابان و یا صدور حکم اعدام توماج صالحی، بی تردید زمینه خیزش انقلابی دیگری را فراهم خواهد کرد. صدای پای این خیزش نوین را در شعارهای شبانه، در حمایت جمعی مردم از سرکوب شده گان خیابانی، در گستردگی اتحاد عمل مبارزاتی در نفی سرکوب و دفاع از آزادی ها شاهدیم. جامعه به قبل از قیام مهسا بر نمی گردد و در این وزن کشی، جمهوری اسلامی نه تنها باید بار دیگر آشکارا و خفت بار عقب نشینی کند، که مردم و نیروهای انقلابی و معترض نیز در رهگذر همین رویارویی های جاری به وضوح هشیاری و سازماندهی خود را به سطحی بالاتر ارتقا خواهند داد. بدانند که مردم این بار با درس گیری از تجربیات گذشته، گسترده تر از قبل و در قالب اقشار گوناگون و وسیع تر و در سطحی عمیق تر و کیفی تر به میدان خواهند آمد و بساط این نظام استبدادی را بر خواهند چید.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه