اتحاد کارگران انقلابی ایران

انتخابات‌ شهرداری‌ها و شورای شهر ترکیه روز یکشنبه ۱۲ فروردین ؛ ۳۱ مارس در ۳۲ استان این کشور برگزار شد و ۶۱ میلیون و ۴۴۱ هزار نفر واجد شرایط رأی‌دهی برای این دوره از انتخابات بودند. ۳۴ حزب در این انتخابات به رقابت پرداختند که طی آن در استانبول و آنکارا، دو شهر مهم ترکیه، اکرم امام اوغلو، شهردار فعلی استانبول و منصور یاواش، شهردار آنکارا از حزب جمهوری خلق (CHP) توانستند به پیروزی دست یابند.

حزب جمهوری خلق در استان‌های غربی ترکیه از جمله استانبول، آنکارا، ازمیر، مرسین و بسیاری استان‌های دیگر برنده انتخابات شده است

حزب مدافع کردها در شرق کشور نیز پیروز شده است. حزب چپ‌گرای «دم» در کوردستان در انتخابات شهرداری‌ ها پیروز شد. این حزب که همواره بر برابری انسان‌ها،  لغو تبعیض ها چه در حوزه جنسیت چه در عرصه های دیگر و آزادی های سیاسی تاکید داشته، توانسته است با بلند کردن پرچم مبارزه آرای این مناطق را از آن خود کند. با پیروزی اپوزیسیون مردم در این استان‌ها به شادی و پایکوبی پرداختند.

اوزگور اوزال، رئیس حزب «جمهوری‌خواه خلق»، نیز از پیروزی حزبش در این انتخابات خبر داد و در یک سخنرانی از مقر حزب خود در آنکارا، گفت که این اولین بار از سال ۱۹۷۷ است که حزب جمهوری‌خواه خلق در صدر انتخابات قرار گرفته است.

حزب جمهوری خواه خلق در ۱۵ شهر از ۳۰ شهرداری پیشروی کرد، در حالی که حزب عدالت و توسعه در ۱۱ شهر پیروز شد.

رجب طیب اردوغان، رهبر حزب عدالت و توسعه بامداد دوشنبه ۱۳ فروردین مطابق با اول آوریل ۲۰۲۴ در یک سخنرانی به شکست حزب خود اعتراف کرد.

بنا به گزارشات خبرگزاری ها انتخابات ترکیه در سطح جهان بازتاب گسترده ای داشته است. برخی از تحلیل گران پیروزی اپوزیسیون را در ترکیه، پیروزی سکولاریسم و پیروزی اقلیت ها از جمله کردها و هم جنس گراها می دانند. علت پیروزی اپوزیسیون را هم مشکلات اقتصادی مردم در اثر سیاست های اردوغان  می دانند. ترکیه با بحران اقتصادی و تورم بالا مواجه است و به رغم وعده هایی که اردوغان ده ماه پیش در انتخابات داد، هیچ بهبودی در وضعیت مردم ایجاد نشده و تورم موجب گران شدن کالاهای مورد نیاز مردم شده است .

در شبکه های اجتماعي ایرانی نیز، انتخابات ترکیه مطرح شد و مردم، انتخابات ترکیه را با ایران مقایسه می کنند، که در انتخابات حکومتی ایران نه هیچ حزب و یا گروه سیاسی مخالف اجازه مشارکت دارد و نه هیچ رسانه ای متعلق به گروه‌های سیاسی مخالف اجازه انتشار دارند. به اعتقاد برخی از صاحبنظران به رغم این که دموکراسی در ترکیه دچار اشکالات اساسی و ساختاری است از جمله اصل تبعیض آمیز در مورد شهروندان که برمی گردد به قانون اساسی این کشور که مردم کشور را ترک اعلام کرده و بدین ترتیب ملیت های دیگر از جمله کردها را شهروند درجه ۲ به حساب می آورد، ولی انتخابات در ترکیه به هیچ وجه با کاریکاتوری از «انتخابات» که در ایران وجود دارد، قابل مقایسه نیست.

پیروزی اپوزیسیون در ترکیه و بویژه، پیروزی حزب چپ گرای دم پارتی، امید به احتمال  پیروزی گفتمان آزادی خواهی، دموکراسی خواهی و عدالت طلبی را گسترش داده است. مناطق کردنشین کشورهای همسایه از جنبش زن زندگی آزادی به طور گسترده‌ای حمایت کردند. بی تردید این حمایت ها موجب همبستگی بیشتر بین جنبش ها در سطح منطقه خواهد شد و برای جنبش انقلابی مردم ایران هم افق وسیع تری در برابر پیروزی این جنبش می گشاید.