روزسه شنبه ۱۵ اسفند، با گذشت ۹ روز از وقوع سیل در سیستان و بلوچستان، گزارشها از ادامه بسته بودن راهها، قطعی برق، آب و گاز و وخیمتر شدن وضع مردم سیلزده حکایت دارد و وضعیت در مناطق سیلزده بحرانی است .
محمدحسن نامی رئیس سازمان مدیریت بحران گفت که ۱۹۴۷ روستا درگیر سیلاب شدهاند .سیل روز یکشنبه ۶ اسفند شروع شد.
روزنامه های داخلی اشاره داشته اند به مشکل مردم سیلزده برای تهیه آب، آب آشامیدنی و کپسول گاز و نبود برق در روستاهای سیلزده.
شهرهای خاش، سیب و سوران، فنوج، ایرانشهر، میرجاوه، نیکشهر، دلگان، چابهار، سراوان، زاهدان، نیمروز، سرباز، کنارک، مهرستان و دشتیاری در جریان این سیل آسیب دیده اند و وضع مناطق دشتیاری، تلنگ و قصرقند وخیمتر از دیگر مناطق است. خبرنگار یکی از رسانه های داخلی، با بیان اینکه مردم سیلزده و بهویژه زنان و بچههای کوچک از نظر روحی بههم ریختهاند، این پرسش مردم سیلزده را نقل کرده که گفتهاند چرا هیچ مسوولی برای کمک نزد آنان نیامده است.
کلیپ های بسیاری در شبکه های اجتماعي منتشر شده که مردم خطاب به مسوولان جمهوری اسلامی میگویند صندوقهای رای را هر طوری شد در گلولای منتقل کردید، ولی کسی برای امداد نیامد. در چند مورد مردم به کسانی که صندوقهای رای را آورده بودند، شدیدا اعتراض کرده و در یک روستا آنها را از محل بیرون کرده اند.
در روزهای اول آمدن سیل مواد غذایی در مغازهها تمام شد و خسارت زیادی به زیرساختها، جادهها و شبکه های برق وارد گردید. در بعضی روستاها لاشههای احشام تلفشده با حرکت آب زیر گل دفن شدند و مردم اکنون در خانه های خرابشده زندگی میکنند
بنا به گزارش های منتشره تا روز جمعه یازده اسفند حدود ۴۰۰ روستا در محاصره سیلاب بودند، ولی جمهوریاسلامی حتا یک بالگرد هم برای انتقال بیماران در حالی که راهها بر اثر سیل بسته شده بود، نفرستاد. هیچ برنامه ریزی از جانب مقامات مسئول کشور صورت نگرفت و آنها طبق روال رایج در هنگام وقوع حوادث طبیعی، هیچ اقدام پیشگیرانه نداشته وبرای منحرف کردن سیل هیچ تمهیدی اندیشیده نشده بود. اما در حالی که هیچ امدادی از سوی حکومت برای مردم سیل زده فرستاده نشد، دهها جمع همیاری با هدف رساندن کمک های خود به سیل زدگان شکل گرفت..
در فراخوانها از مردم خواسته شده تا وسایل گرمایشی، پتو و زیرانداز، لوازم بهداشتی، مواد غذایی، آبمعدنی و چادر برای اسکان موقت سیلزدگان ارسال کنند.
برای کمکرسانی به سیلزدگان روستاهای مسیر چابهار به سرباز، سوختبرها پس از وقوع سیل قایقشان را آورده بودند و مردم را جابهجا میکردند.
هم چنین گزارشهایی از پیشقدم شدن سوختبران این استان برای جمعآوری و انتقال کمکهای مردمی به سیلزدگان منتشر شد.
مردم در کمک به زلزله زدگان و همیاری و همبستگی با مردم مصیبت زده یک بار دیگر حماسه آفریده و نقش اصلی را در کمک رسانی داشته اند. در این میان نقش زنان بلوچستان در سازماندهی این کمک رسانی ها بسیار برجسته بوده است. حاکمیت، که همیشه کمک رسانی نهادهای غیر دولتی و تشکل های خودجوش را تهدیدی برای موجودیت خود می بیند نه تنها کمکی به سیلزدگان نکرد که اقدام به سرکوب نمود. نیروهای سپاه پاسداران از جمله فرزندان مولوی عبدالحمید را بازداشت کرده و مانع رفتن آنان به محل های سیلزده شدند که پس از اعتراض جمعی و شدید مردم مجبور شدند آنان را آزاد کنند. نقش جمهوری اسلامی همیشه سرکوب است نه امداد رسانی به مردم آسیب دیده.
ضدیت حاکمیت با فعالیت های مستقل امدادی گروههای خودجوش و نهادهای همیاری مردمی، رنج و مصیبت مردم در جریان قهر طبیعت را طولانی تر، دردناک تر و پر تلفات تر کرده است. نظام جمهوری اسلامی، که اکنون بیش از پیش به مجموعه ای منزوی و آبروباخته از باندهای غارتگر و سرکوبگر تبدیل شده برای مردم ایران از هر چه سیل، زلزله، خشکسالی و آلودگی هوا پرتلفات تر است.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه