اتحاد کارگران انقلابی ایران

پاسخ جنبش مطالباتی به انتخابات نمایشی رژیم، گسترش اعتراضات خیابانی است. بازنشستگان از هر رسته ای اعم از تامین اجتماعی، صندوق فولاد، کشوری، فرهنگیان و … در اعتراضات خود، رد صریح و آشکار بازی در بساط حاکمیت را اعلام کرده اند. بخش های مختلف مزد و مستمری بگیران در راهپیمایی های اعتراضی با شعار «عدالتی ندیدیم ما دیگه رای نمیدیم» پاسخ خود را به نمایش انتخابات بیان کرده اند. گروه‌های دیگر مطالبه گر نظیر مالباختگان، که هدف کلاهبرداری و اختلاس های حکومتی شده اند نیز، « ما دیگه رای نمیدیم» را در تجمعات  خیابانی شعار دادند. در واقع اعتراضات خیابانی گروه‌های مطالبه گر در عین حال  تبدیل شد به تریبونی برای اعلام رای نه به انتخابات نمایشی رژیم. اکثریت مردم از بازی انتخاباتی بر اساس بد و بدتر کاملا عبور کرده اند و کانون اصلی توجه و تمرکز مردم در شرایط کنونی نه انتخابات که چگونگی عقب نشاندن حکومت و درهم شکستن بنیان های آن است.

تحریم قاطع انتخابات کمترین واکنش زحمتکشان به چپاول های حکومتی، اعمال سیاست های غارتگرانه مالیاتی و کندن هر چه بیشتر از جیب لایه های محروم و اقشار پایین جامعه و طبقه کارگر، تورم وحشتناک، سقوط ارزش پول، کاهش شدید دستمزد، بیکاری گسترده، رشد بی خانمانی و محرومیت از خدمات پایه ای درمانی است. در شرایطی که بنا بر اعلام رسمی از سوی صولت مرتضوی، وزیر کار دولت رئیسی، نرخ تورم ۴۴ درصد است اما فقط قرار است ۲۰ درصد به حقوق کارگران اضافه شود ، بدیهی است که گسترش اعتراضات و اعتصابات در بخش های مختلف نیروی کار، و تظاهرات و خیابان پاسخ اردوی کار به حاکمیت باشد و نه شرکت در انتخابات مهندسی شده و دستوری. شعار صریح علیه انتخابات نمایشی البته تنها به اعتراضات خیابانی بازنشستگان و مالباختگان راه پیدا نکرده است، بلکه امروز شاهدیم که اعتراضات و اعتصابات کارگری آشکارا رنگ و بوی سیاسی به خود گرفته و کارگران علاوه بر مطالبات خود به حکومت می تازند و به سیاست هایش حمله می کنند. آنها از حکومت متنفرند و این تنفر را در اعتراضات خود بازتاب می دهند. بدیهی است که رای به هر نامزد  نمایندگی برای این نظام در میان آنان جایی ندارد.

در ماه‌های اخیر بخش های مختلف صنعت نفت، گاز و پتروشیمی اعتراضات و اعتصابات خود را گسترش داده و بخش های معترض با اعلام روز اعتراض در هفته دست از کار می کشند و تجمع اعتراضی برگزار می کنند. نیروی کار آن جا که فرصت یافته مثل تظاهرات خیابانی شعار نه به انتخابات نمایشی را با صدای بلند فریاد زده و آنجا که در خیابان نیست با گسترش اعتراض و اعتصاب به حاکمیت پاسخ داده و راه گسترش همبستگی کارگری را به جای شرکت در انتخابات نمایشی برگزیده اند. رژیمی که جز ارقام نجومی اختلاس، طرح های غارتگرانه ای مثل دولتی کردن اموال عمومی، کلاهبرداری های سرداران سپاه و ده‌ها نهاد زیر مجموعه رهبری، بالا کشیدن بخش اصلی بودجه کشور، غارت مدام و هر روزه مردم و طرح های ویرانگر اقتصادی کارنامه ای ندارد و هر روز بخش های بیشتری از مردم را به زیر خط فقر مطلق می کشاند، باید به زیر کشیده شود. رای طبقه کارگر سرنگونی نظام جمهوری اسلامی است نه شرکت در انتخابات مضحک و نمایشی آن.