زبان سیاسی طبقاتی

انسان ها تاریخ خود را می سازند، اما آن را آنطور که می خواهند نمی سازند. که هر آنچه در زمان حال اتفاق می افتد، واکنشی به گذشته سیاسی است.

یادآوری و تفسیر گذشته برای مقاصد حال نیاز به زبان دارد. چنین زبانی به طور طبیعی داده نشده است، اما نیاز به ساخت اجتماعی دارد. علاوه بر این، واژگان و دستور زبان آن از میراث زبانی ایدئولوژی های گذشته سرچشمه می گیرد.

مارکس فراگیری زبان سیاسی را با آموزش و تسلط بر زبان طبیعی مقایسه کرده و می گوید یک فرد مبتدی که زبان جدیدی یاد گرفته است، همیشه آن را به زبان مادری خود ترجمه می کند. انسان تنها وقتی می تواند آزادانه از این زبان جدید استفاده کند که ترجمه زبان جدید به زبان مادری را کنار گذاشته باشد.

هرگونه درک درست از جوامع بورژوایی مستلزم توجه دقیق به چگونگی تصویرسازی نظری، تبلیغ سیاسی و زبانی امور اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بر اساس منافع طبقاتی خاص است.

بیان دیدگاه