انتخابات دوازدهمین دوره مجلس و ششمین دوره مجلس خبرگان یک ماه دیگر در روز جمعه یازدهم اسفند ۱۴۰۲ برگزار میشود. بعد از تصفیه های گسترده ای که در بین نامزدها صورت داده اند، قرار است دستچین شده ها برای دستیابی به دویست و نود کرسی قوه مقننه و هشتاد و هشت کرسی مجلس خبرگان با یکدیگر «رقابت» کنند. این در حالی است که حتی رسانه های رسمی اعتراف می کنند که دستچین کردن نامزدها طوری بوده که در هفت استان کشور هیچ رقابتی وجود ندارد و تعداد نامزدها یا برابر است و یا کمتر از تعداد نمایندگان انتخابی و بنابراین درسیزده کرسی هیچ رقابتی شکل نمیگیرد.
با وجود این حدّ از تصفیه و ردّ صلاحیت های گسترده، رژیم به شکل بسیار متناقضی دنبال کشاندن مردم به پای صندوقهای رأی است و حتی با آن که هنوز یک ماه تا انتخابات زمان دارد، تلاش هایش آشکارا بیش از دوره قبل است.
رژیم در دو انتخابات پیش رو حداقل دو هدف مشخص را از کشاندن مردم به پای صندوق های رای تعقیب می کند:
یک: اجرای نمایشی از عادی جلوه دادن اوضاع پس از جنبش انقلابی زن زندگی آزادی، اعلام پایان گرفتن موقعیت انقلابی، رفع خطر سرنگونی، و روگردانی مردم از باصطلاح خودشان «فتنه گران» و حضور در پای صندوق های رای
دو: تبدیل انتخابات به فرصت تازه ای در برداشتن گام مهم دیگری در سیاست «یکدست سازی» و «خالص سازی» حاکمیت، با تصفیه کامل کلیه کسانی که با توجه به کهولتِ سنِ خامنه ای، ممکن است مزاحمتی بر سر راه پیشبرد نقشه دستگاه ولایت در انتصاب ولی فقیه بعدی در مجلس خبرگان ایجاد کنند، و همچنین تکمیل همین روند در مجلس با تصفیه کلیه کسانی که ممکن است به حد کافی مطیع، گوش به فرمان و آلت دست نباشند.
با توجه به شرایط انقلابی موجود پیگیری سیاست رژیم در دعوت به انتخابات متفاوت از دوره های قبل با نوعی تناقض دنبال می شود. مثلا با نزدیکی به زمان انتخابات قاعدتا باید تنفسی در موج بازداشت و تصفیه و اعدام و تظاهر به باز بودن فضا و مجاز بودن انتقاد و ایجاد «فضای انتخاباتی» تحت کنترل با هدف تشویق به شرکت در انتخابات صورت بگیرد، در حالی که وحشت رژیم از اوجگیری مجدد جنبش انقلابی مردم این اجازه را از آنها سلب کرده است.
به همین دلیل است که علیرغم تاکید چندین باره خامنه ای در مراسم مختلف بر لزوم شرکت مردم در انتخابات، شاهدیم که ماشین کشتار رژیم بی وقفه به کار خود ادامه داده است.
بطوری که بر اساس آمارها در ماه ژانویه ۲۰۲۴، جمهوری اسلامی با صدور سی و پنج حکم اعدام بیشترین میزان احکام اعدام را در بیش از یک سال اخیر ثبت کرد. و در همین دوره یک ماهه مجموعا هشتاد و شش نفر هم اعدام شدند. بعلاوه در حوزه مقاومت مدنی، وقفه ای در سرکوب ها صورت نگرفته است. روزی نیست که خبر بازداشت های تازه کنشگران صنفی در بخش های مختلف اردوی کار، خاصه معلمان و فرهنگیان منتشر نشود.
از سوی دیگر حاکمیت برای کشاندن تهیدست ترین و بی چیزترین دهک های درآمدی به پای صندوق های رای، طرح «فجرانه» با پرداخت یارانه مضاعف دویست و بیست هزار تومانی را در دستور کار گذاشته است تا از ۲۰ بهمن ۱۴۰۲ (۲۵ و ۳۰ بهمن) تا ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ (۲۵ و ۳۰ اردیبهشت) پرداخت کند.
سیاست حاکمیت ساده و روشن است: برای خرید رای خانه خراب ترین و غیر سیاسی ترین لایه ها که از شدّت فقر به نان شب محتاج هستند، با هدف استفاده از آن در تداوم همین سیاست سرکوب و کشتار و فلاکت پرداختِ مضاعف دویست و بیست هزار تومانی را در دستور کار قرار داده اند.
این بار اما دهک های پائین درآمدی هم دست حاکمیت را خوانده اند. آنها یارانه ها را می گیرند اما قطعا با شرکت در پای صندوق های رای آن را در خون جوانان آزادیخواه کشور نمی زنند و عامل ادامه بساط کشتار و جنایت و تباهی نمی شوند.
ممنوع کردن انتشار نظرسنجی های واقعی از گستردگی تحریم هم کمکی به حاکمیت نمی کند. مردم مترصدِ پایان دادن به عمر این رژیم هستند و در بساط شان بازی نمی کنند. موج نفرت عمومی مردم ایران از این حاکمیت با یارانه مضاعف دویست و بیست هزار تومانی ترمیم نمی شود.
همین امروز می توان به جرات اعلام کرد که تحریم انتخابات گسترده از سوی مردم حداقل تیر رژیم را در سه حوزه ی مشخص به سنگ خواهد نشاند.
الف: گرفتن مهر تایید از رای مردم برای اعدام های گسترده، کشتار حدود ۶۰۰ جوان در خیابان، کور کردن بیش از پانصد نفر دیگر، بازداشت و شکنجه و زندان بیش از بیست هزار نفر در جریان خیزش ژینا، و پس لرزه های این خیزش که حاکمیت را تا آستان سرنگونی برد.
ب: در حوزه سرکوب های جاری، در قالب پاکسازی های گسترده آموزش و پرورش، تصفیه اساتید دانشگاهها، سرکوب دانشجویان.
پ: همچنین سیاست های فاجعه بار در حوزه اقتصادی در زمینه سقوط بیشتر ارزش پول، سرقت جیب مردم با افزایش مالیات ها، برده داری نیروی کار از طریق طرح هایی نظیر استاد شاگردی، افزایش سن بازنشستگی، مزد منطقه ای و.. تحمیل فقر و فلاکت بیشتر و ادامه سیاست های ریاضتی علیه میلیونها مزد و حقوق بگیر و اقشار زحمتکش. رأی مردم ایران همانگونه که بازنشستگان و سایر معترضان در خیابان ها شعار می دهند، تحریم انتخابات است.
21 یهمن 1402 و 10 ژانویه 2024
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه