اجرای اعدام محمد قبادلو و فرهاد سلیمی در سحرگاه سهشنبه سوم بهمن در زندان قزلحصار توسط قوه قضاییه جمهوری اسلامی، موجی از خشم عمومی را برانگیخت. این هر دو نفر را در زندان قزلحصار اعدام کردند.
در واکنش به این اعدامها ۶۱ زندانی سیاسی زن اعلام در روز پنجشنبه ۵ بهمن اعتصاب غذا کردند. این اقدام موج وسیعی از اعلام حمایت و همبستگی در داخل و خارج کشور را در پی داشته است. حساب کاربری توماج صالحی در شبکه اجتماعی ایکس از پیوستن این هنرمند آزادیخواه به اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و مدنی خبر داد. پس از آن ، زینب جلالیان نیز اعلام کرد به اعتصاب غذا می پیوندد؛ همچنین زرتشت احمدیراغب، رضا سلمانزاده و رضا محمدحسینی سه زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، اعلام سه روز اعتصاب غذا کردند. چهره های شناخته شده ای نظیر مهدی یراحی، سپیده ابطحی فیلمساز، سپیده قلیان و پدر و مادرش، فاطمه گورابی مادر زهره سرو، زندانی سیاسی، و شمار دیگری از خانوادههای دادخواه، خانوادههای زندانیان سیاسی، قربانیان پرواز اوکراینی و دهها تن از زندانیان سیاسی سابق از جمله زندانیان زن سابق، وکلای دادگستری و روزنامهنگاران اعلام کردند که روز پنجشنبه ۵ بهمن دست به اعتصاب غذا خواهند زد.
این میان۳۷ زندانی سیاسی سابق بند زنان زندان اوین در بیانیه خود در حمایت از ۶۱ زندانی زن اعتصابی آورده اند: « ما زندانیان سیاسی سابق با امضای این بیانیه جمعی، حمایت خود را از ۶۱ زندانی شجاع نشان داده و اعلام میکنیم؛ ما که پیشتر در کنارتان و همراه و همرزمتان بودیم از هزینه هایی که به جان میخرید آگاهیم. ما در کنار شما ایستاده ایم و میدانیم اعلام همبستگی زندانیان نیازمند پشتیبانی ما مردم است. ما انعکاس صدای شما میشویم تا پیام دادخواهی، حق طلبی و مخالفت با اعدام در سراسر جهان شنیده شود».
با حرکت شجاعانه اعتراضی ۶۱ زندانی زن اعتصابی و حمایت گسترده ای که از آن صورت گرفت، اعتراض به رژیم اعدام و کشتار، و مقاومت در برابر سرکوب از درون دژ سرکوبگران شکل گرفت تا بار دیگر بر جلادان و قاتلان حاکم روشن شود که با اعدام دیگر نمی توانند رعب و وحشت و سرخوردگی در میان مبارزان ایجاد کنند و مقاومت در برابر دیکتاتوری را منکوب نمایند؛ و با اعدام نمی توانند مردم را از پیگیری مطالبات برحق خود بازدارند و حاکمیت را از محاصره در دریای خشم و نفرت مردم بیرون بکشند.
در حقیقت پیامی که از درون دژهای سرکوب از سوی زندانیان سیاسی اعتصابی خطاب به مردم شنیده می شود و خانواده های دادخواهان نیز بارها به اشکال مختلف در روزهای اخیر بر آن تاکید کرده اند این است که، فقط با مقاومت گسترده و همزمان و اتحاد هر چه فراگیرتر همه مخالفین پیگیر اعدام و کشتار است که می توان دستگاه آدمکشی حکومت جمهوری اسلامی را از کار انداخت و جان اسرای خیزش انقلابی «زن،زندگی، آزادی» و کلیه زندانیانی را که در صف اعدام قرار گرفته اند نجات داد. فقط یک جنبش گسترده علیه اعدام می تواند رژیم اعدام را عقب براند.
با توجه به وابستگی حیات جمهوری اسلامی به قتل و شکنجه و اعدام؛ با توجه به وسعت ابعاد اعدام و سرکوب، و نیز تنوع پایگاه و خواستگاه اجتماعی به خاک افتادگان و سر به دار شده گان، این نه حضور نیرومند و موثر جنبشی وسیع و پردامنه علیه اعدام که غیاب حضور آن نیازمند توضیح است؛ این نه دفاع نامشروط از حق حیات همه انسان ها و نفی همگانی اعدام که رد مشروط و موردی قتل دولتی است که مطرود و توجیه ناپذیر است.
جنبشی سراسری علیه اعدام که می تواند بر پایه ابتکار عمل خانواده های جان باختگان و خانواده های زندانیان سیاسی استوار شود و شکل های خلاقانه ای از اعتراضات و نافرمانی های سازمان یافته توده ای را پیگیری نماید، نه فقط نیاز عاجل و مبرم شرایط کنونی برای مقابله با موج اعدام هاست، که بخش مهمی از سیاست مبارزه برای درهم شکستن نیروی سرکوب حاکمیت و کنار زدن اصلی ترین مانع سرسخت موجود بر سر راه موفقیت خیزش انقلابی در دستیابی به هدف حذف و برچیدن بساط نظام کنونی نیز به شمار می رود.
اتحاد کارگران انقلابی ایران
پنجشنبه 5 بهمن 1402 و 25 ژانویه 2024
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه