یاد
‹ بیدار هر که گشت در ایران، رَوَد به دار بیدار و زندگانیِ بیدارم آرزوست عارف قزوینی (۱۲۵۹- ۲ بهمن ۱۳۱۲) ترانهسرا و آهنگساز که در جوار آرامگاه ابوعلی سینا در همدان آرمیده است آزادهای سخت دوستدار وطن بود؛ هم از این رو «شاعر ملی» نام گرفت. آزادیخواهی و موضعگیری انتقادی عارف نسبت به وضعیت جامعه او را به هواداری از مشروطه برانگیخت و در دوران انقلاب مشروطه و استبداد صغیر با سرودهها و صدای خوش خویش به یاری مبارزان مشروطهخواه آمد. ترانهی پرآوازهی او که در آغاز انقلاب مشروطهی ایران به یاد نخستین قربانیان آزادیخواهی سروده شد هنوز، این سو و آن سو، در جمع سوگوارانی که بر مزار عزیزان ستمکشتهی خویش بانگ دادخواهی سر میدهند به گوش میرسد: از خون جوانان وطن لاله دمیده از ماتم سروِ قدشان سرو خمیده در سایهی گل بلبل ازین غصه خزیده گل نیز چو من در غمشان جامه دریده … یاد عارف و آزادگانی چون او گرامی و ماندگار
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه