در سال ۱۴۰۱ دانش آموزان نقش فعالی درقیام ژینا ایفا کردند. بخشی از انگیزه آنها را اعتراض به نظام آموزش ایدئولوژیک و سرکوبگر و در عین حال بی کیفیت تشکیل میداد، نظامی که با ورشکستگی ارزشهایش در میان نسل جدید بیش از هر گروه دیگری مواجه است.
کالایی شدن نظام آموزشی و طبقاتی کردن آن، پیشروی سریع پروسه های خصوصی سازی، توسعه سیاست های بی ثبات کاری، بستن هدفمند و سیاسی مراکز آموزشی و استخدام نیروهای مذهبی غیرمتخصص، اخراج بی رویه معلمان و استادان شایسته، امنیتی سازی بیش از پیش با احضارها و محکومیت های ناعادلانه وسیع دانشجویان و دانش آموزان، تهدید و تحقیر معلمان فعال تنها بخشی از بحرانی است که دامن نظام آموزشی موجود را گرفته و هم دانشجویان و دانش اموزان و هم مدرسان از قربانیان اصلی آن اند.
همزمان با یک توسعه ناموزون در سطح آموزش کشوری مواجهیم به این معنا که مناطق حاشیه ای کشور، آنگاه که از مرکز و کلانشهرها فاصله میگیریم، با مشکلات به مراتب بیشتر و جدی تری مواجه اند. در بلوچستان، درفقدان سرویس مدارس، دانش آموزان شهرستان هایی چون سرباز مجبورند با خودروهای سوخت بر به مدرسه بروند و جان شان در خطر جدی قرار گیرد. برای نمونه، در ۴ آذر ماه ۱۴۰۲، یک مینی بوس حامل دانش آموزان بلوچ در شهرستان قصرقند واژگون و آتش گرفت که شماری از آنها زخمی شدند. این موضوع در کنار عوامل دیگر باعث بازماندگی از تحصیل صدها دانش آموز بلوچ شده است.
به نقل از رسانه های حکومتی، نزدیک به یک میلیون دانشآموز در سال ۱۴۰۱ ترک تحصیل کردهاند:
مقطع ابتدایی : بیش از ۱۷۵ هزار دانشآموز
مقطع متوسطهی اول : حدود ۱۹۸ هزار دانشآموز
مقطع متوسطهی دوم : حدود ۵۵۷ هزار دانشآموز
همزمان اخراج معلمان و اساتید و آزار و اذیت دانشجویان و دانش آموزان نرخ خودکشی را در میان آنها بالا برده و بر مشکلات خانواده ای آنها افزوده است./ منبع: کلکتیو ۹۸
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه