نداشتن حق طلاق و بسته بودن همه راهها برای جدایی از شوهری که ادامه زندگی را به جهنمی تبدیل کرده و سپس برای رهایی از این جهنم شوهر کشی و بعد اعدام، سرنوشت زنان نگون بختی است که در نظام مردسالار و متکی بر آپارتاید جنسیتی جمهوری اسلامی همه راهها را در مقابل خود بسته می بینند. سمیرا سبزیان یکی از این زنان بود.
در روزهای گذشته تلاش گستردهای برای توقف اجرای حکم اعدام سمیرا سبزیان صورت گرفته بود. در ابتدا قرار بود روز چهارشنبه ۲۲ آذر ماه، حکم اعدام او اجرا شود ولی با خبررسانی گسترده و واکنش فعالان مدنی، برای یک هفته به تعویق افتاد.
سمیرا که از جمله قربانیان کودکهمسری بود متهم شده بود که در ۱۳۹۳ شوهرش را به قتل رسانده. او در ۱۵ سالگی ازدواج کرد و مادر دو فرزند ۱۱ و ۱۵ ساله بود. در پرونده قضایی و بر اساس کیفرخواست، سمیرا سبزیان متهم بود که در سال ۱۳۹۳، زمانی که ۱۹ سال داشت به همراه خواهر ۱۴سالهاش و فرد دیگری اقدام به قتل شوهرش کرده است. این پرونده در شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران رسیدگی و آخرین جلسه دادگاه در آبان ۱۳۹۵ برگزار شده بود. سمیرا سبزیان در زمان وقوع قتل دو فرزند ۷ ساله و ۶ ماهه داشت.
او از حدود ۱۰ سال پیش به این اتهام بازداشت شده و در تمام این مدت از دیدار فرزندان خود محروم بوده است. سمیرا برای اولین بار در این سالها، فرزندان خود را برای ملاقات آخر پیش از اجرای حکم اعدام ملاقات کرده است.
هفته گذشته و پس از توقف اجرای حکم اعدام، نزدیکان سمیرا که در زندان قرچک محبوس بود، تلاش کردند تا از خانواده مقتول رضایت بگیرند. برخی از سایت هاي حقوق بشری در روزهای گذشته از فشار سنگین ناشی از روند اجرای حکم بر این زندانی نوشته و به نقل از یک منبع نزدیک به خانواده سبزیان خبر دادند که سمیرا «پس از انتقال به انفرادی قدرت تکلم خود را از دست داد. همچنین هنگام بازگشت به بند، قادر به راه رفتن نبود و با ویلچر منتقل شد.»
ستم بر زنان که اعدام قربانیان کودک همسری فقط یکی از جلوه های آن است، در تمام سال های عمر منحوس نظام جمهوری اسلامی، در تمام عرصه ها جریان داشته است. ولی امروز نمی توان از حکومت زن ستیز جمهوری اسلامی حرف زد و به مبارزه و مقاومت درخشان زنان ایران، که در جنبش «زن زندگی آزادی» به اوج رسید، حرف نزد. زنانی که با سوزاندن روسری های خود، و همین امروز با بی حجاب ظاهر شدن خود، بدن خود را ابزاری برای مبارزه با دیکتاتوری قرار داده و از محرومیت از کار و تحصیل گرفته تا جریمه و زندان و شکنجه و مقاومت در زندانها، انرژی عظیم خود را نثار جنبش آزادیخواهی نموده اند. مقاومت زنان در دانشگاه و مدرسه تا خیابان و محل کار به شکل سراسری جریان دارد و صدای آن انکار ناپذیر است. دیر یا زود لغو کودک همسری، پایان دادن به تبعیض های جنسی و جنسیتی، حذف کلیه قوانین ناعادلانه و تامین برابری و عدالت برای زنان از درون این مبارزه سراسری به ثمر خواهد نشست
اتحاد کارگران انقلابی ایران
چهارشنبه 20 آذر 1402 و 20 دسامبر 2023
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه